جواب تمرین های درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی صفحه ۴ تا ۱۴

جواب تمرین های درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی ؛ در این نوشته به پاسخ سوال های تمرینات صفحه ۴ ، ۱۰ ، ۱۱ ، ۱۲ ، ۱۳ و ۱۴ درس ۱ اول «لُغَةُ الْقُرآنِ» از کتاب عربی، زبان قرآن (۳) پایه دوازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی پرداخته ایم. در ادامه با آموزش و پرورش ماگرتا همراه باشید.

ترجمه درس اول: ترجمه درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی

جواب تمرین حَوْلَ النَّصِّ صفحه ۴ درس ۱ عربی دوازدهم معارف اسلامی

اُكتُبْ جَواباً قَصيراً حَسَبَ نَصِّ الدَّرسِ.
«پاسخی کوتاه بر اساس متن درس بنویس.»

١- ھَلْ أَضافَ الإيرانيّونَ مَعانيَ جَديدَةً إلى بَعْضِ الْكَلِماتِ الْعَرَبيَّةِ؟
ترجمه سوال: آیا ایرانیان معانی جدیدی به برخی از کلمات عربی افزودند؟
پاسخ: أَضافوا إلَیها مَعانيَ جَديدَةً.
ترجمه پاسخ: بله، آن‌ها به آن [کلمات] معانی جدیدی افزودند.

٢- مَتى خَرَجَتِ اللُّغَةُ الْعَرَبيَّةُ عَنْ حُدودِ شِبهِ الْجَزيرَةِ الْعَرَبيَّةِ؟
ترجمه سوال: زبان عربی چه زمانی از مرزهای شبه‌جزیره عربستان خارج شد؟
پاسخ: بَعْدَ نُزولِ الْقُرآنِ.
ترجمه پاسخ: پس از نزول قرآن.

٣- لِأَيِّ شَيءٍ بَذَلَ الْعُلَماءُ الْإيرانيّونَ جُهْداً كَبيراً؟
ترجمه سوال: دانشمندان ایرانی برای چه چیزی تلاش بزرگی به کار بستند؟
پاسخ: لِتَدوينِ قَواعِدِ اللُّغَةِ الْعَرَبيَّةِ.
ترجمه پاسخ: برای تدوین قواعد زبان عربی.

۴- مَنْ هُمُ الشُّعَراءُ الْعَرَبُ مِنْ أُصولِ إیرانیَّةِ؟
ترجمه سوال: شاعران عرب‌زبان با اصالت ایرانی چه کسانی هستند؟
پاسخ: أَبوالْفَتحِ الْبُستيُّ، وَ بَشّارُ بْنُ بُرْدٍ، وَ الصّاحِبُ بْنُ عَبّادٍ.
ترجمه پاسخ: ابوالفتح بستی، بشار بن برد و صاحب بن عباد.

۵- لِماذَا اهْتَمَّ الْإيرانيّونَ بِاللُّغَةِ الْعَرَبيَّةِ؟
ترجمه سوال: چرا ایرانیان به زبان عربی اهمیت دادند؟
پاسخ: لِأَنَّها لُغَةُ دينِهِم وَ ثَقافَتِهِم.
ترجمه پاسخ: زیرا آن زبان دین و فرهنگشان بود.

جواب تمرین اول صفحه ۱۰ درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمْرينُ الأَوَّلُ: املأ الفراغاتِ في الْجدولِ بِالْمطلوبِ.
«تمرین اول: جاهای خالیِ جدول را طبقِ خواسته (آنچه خواسته شده) پر کنید.»

الضمير	الماضي	المضارع	الأمر
أنا	وَقَفْتُ (ایستادم)	أَقِفُ (می‌ایستم)	(برای متکلم امر مخاطب ساخته نمی‌شود)
أنتَ	وَعَدْتَ (وعده دادی)	تَعِدُ (وعده می‌دهی)	عِدْ (وعده بده)
أنتِ	صَلَّيْتِ (نماز خواندی / درود فرستادی)	تُصَلّينَ (نماز می‌خوانی)	صَلِّي (نماز بخوان / درود بفرست)
أنتم	وَجَدْتُمْ (یافتید)	تَجِدونَ (می‌یابید)	جِدوا (بیابید)
هو	وَصَفَ (وصف کرد)	يَصِفُ (وصف می‌کند)	(غائب)
أنتِ	عَدَدْتِ (شمردی)	تَعُدّينَ (می‌شماری)	عُدّي (بشمار)
أنتنَّ	وَقَفْتُنَّ (ایستادید)	تَقِفْنَ (می‌ایستید)	قِفْنَ (بایستید)

جواب تمرین دوم صفحه ۱۰ و ۱۱ درس ۱ عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمْرينُ الثَّاني: في كلِّ جملةٍ ممّا يلي، قمّ بما يلي.
«تمرین دوم: در هر یک از جمله‌های زیر، کارهای زیر را انجام دهید.»

۱- استخرج الفعل المثال.
٢- حَدِّد نوع المثال: (واوي / یائي).
٣- هل حدث فيه إعلال؟ وما نوعه إن وُجِد؟ (إدغام / حذف).

١- يَئِسَ المُسافِرون من الوصول في الوقت.
ترجمه: مسافران از رسیدن به موقع (در زمان مشخص) ناامید شدند.

٢- اتَّعَظَ الناسُ من القصة.
ترجمه: مردم از آن داستان پند (عبرت) گرفتند.

٣- وُجِدَ الحلُّ في اللحظة الأخيرة.
ترجمه: راه‌حل در آخرین لحظه پیدا شد (یافته شد).

۴- اتَّصَلَ الطالبُ بأستاذه في المساء.
ترجمه: دانش‌آموز (دانشجو) در هنگام شب/عصر با استاد خود تماس گرفت.

۵- اتَّقَى المؤمنُ ربَّه في السرّ والعلانیة.
ترجمه: مؤمن در پنهان و آشکار از پروردگارش پروا کرد (تقوای الهی پیشه کرد).

ردیف	الفعل المثال	نوع المثال	نوع الإعلال او الإدغام
۱	يَئِسَ (از ریشهٔ «یـ ـئـ ـس»)	یائی	بدون إعلال (فعل سالم مانده و تغییری نکرده است)
۲	اتَّعَظَ (اصل آن «اِوْتَعَظَ» از ریشهٔ «و ع ظ»)	واوی	إدغام (تبدیل «واو» به «ت» و ادغام در تاء باب افتعال)
۳	وُجِدَ (از ریشهٔ «و ج د»)	واوی	بدون إعلال (در ماضی مجهول ثلاثی مجرد إعلال رخ نداده است)
۴	اتَّصَلَ (اصل آن «اِوْتَصَلَ» از ریشهٔ «و ص ل»)	واوی	إدغام (تبدیل «واو» به «ت» و ادغام در تاء باب افتعال)
۵	اتَّقَى (اصل آن «اِوْتَقَیَ» از ریشهٔ «و ق ی»)	واوی (لَفیف مفروق)	إدغام *(تبدیل فاءالفعل «واو» به «ت» و ادغام) + إعلال به قلب (تبدیل لام‌الفعل به الف)

پاسخ تمرین سوم صفحه ۱۱ درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الثَّالث: اِبْنِ الجُمَلاتِ المُحَدَّدةَ للمجهولِ.
«تمرین سوم: جمله‌های مشخص‌شده را به (فعل) مجهول تبدیل کنید.»

١- «إنَّما أعِظُكم بِواحِدَةٍ …. » _{سبا: ۴۶}
ترجمه: تنها به یک [چیز] به شما اندرز داده می‌شود…

٢- «و تَذَرون الآخرَةَ» _{القيامة: ٢١}
ترجمه: و [اما] آخرت وانهاده می‌شود (رها می‌گردد).

٣- « … وما تُقَدِّموا لِأنفُسِكُم مِنْ خيرٍ تَجدوهُ عِندَاللهِ … » _{البقرة: ١١٠}
ترجمه: و هر خیری که برای خود پیش می‌فرستید…

۴- لا يَجِدُ الظَالمونَ ناصراً.
ترجمه: برای ستمکاران یاوری یافت نمی‌شود.

جدول تبدیل جملات:

ردیف	جملهٔ معلوم (در کتاب)	جملهٔ مجهول (پاسخ)
۱	إِنَّما أَعِظُكم بِواحِدَةٍ…	إِنَّما تُوعَظونَ بِواحِدَةٍ…
۲	وَ تَذَرونَ الآخِرَةَ	وَ تُذَرُ الآخِرَةُ
۳	وَ ما تُقَدِّموا لِأنفُسِكُم مِنْ خَيْرٍ	وَ ما يُقَدَّمُ لِلأنفُسِ مِنْ خَيْرٍ (یا: ما يُقَدَّمُ لِأنفُسِكُم)
۴	لا يَجِدُ الظّالِمونَ ناصِراً	لا يُجَدُ لِلظّالِمينَ ناصِرٌ

پاسخ تمرین چهارم صفحه ۱۱ درس ۱ عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الرَابع: املأ الفراغاتِ في الجدولِ بالمطلوبِ.
«تمرین چهارم: جاهای خالیِ جدول را با آنچه خواسته شده، پُر کنید.»

الضمير	الماضي المعلوم	الماضي المجهول	المضارع المعلوم	المضارع المجهول
أنا	وَعَدْتُ	وُعِدْتُ	أَعِدُ	أُوعَدُ
أنتَ	وَعَدْتَ	وُعِدْتَ	تَعِدُ	تُوعَدُ
أنتِ	وَجَدْتِ	وُجِدْتِ	تَجِدينَ	تُوجَدينَ
أنتم	وَجَدْتُمْ	وُجِدْتُمْ	تَجِدونَ	تُوجَدونَ
هو	وَهَبّ	وُهِبَ	يَهَبُ	يُوهَبُ
هي	وَهَبَتْ	وُهِبَتْ	تَهَبُ	تُوهَبُ
أنتنَّ	وَعَدْتُنَّ	وُعِدْتُنَّ	تَعِدْنَ	تُوعَدْنَ

جواب تمرین پنجم صفحه ۱۲ درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمْرينُ الخامس: لِلتَّذکارِ:
اِقْرَأ النَّصَّ التّاليَ، وَ عَيِّنْ تَرجَمَةَ الْكَلِماتِ الْحَمْراءِ؛ ثُمَّ أَجِبْ عَنِ الْأَسْئِلَةِ.
«تمرین پنجم: برای یادآوری:
متنِ زیر را بخوانید و ترجمه‌یِ کلماتِ قرمز (مشخص‌شده) را مشخص کنید؛ سپس به پرسش‌ها پاسخ دهید.»

الْكِتابُ الْواحِدُ وَالثَّلاثونَ مِنْ نَهْجِ الْبَلاغَةِ
مِنْ وَصيَّةِ الْإمامِ عَليٍّ (ع) لِابْنِهِ الْإمامِ الْحَسَنِ (ع)

يا بُنَيَّ، اِجْعَلْ نَفْسَكَ ميزاناً فيما بَيْنَكَ وَبَيْنَ غَيْرِكَ؛ فَأَحْبِبْ لِغَيْرِكَ ما تُحِبُّ لِنَفْسِكَ؛ وَ اكْرَهْ لَهُ ما تَكْرَهُ لَها؛ وَلا تَظْلِمْ كَما لا تُحِبُّ أَنْ تُظْلَمَ؛ وَ أَحْسِنْ كَما تُحِبُّ أَنْ يُحْسَنَ إِلَيْكَ؛ وَ اسْتَقْبِحْ مِنْ نَفْسِكَ ما تَسْتَقْبِحُهُ مِنْ غَيْرِكَ؛ … وَلا تَقُلْ ما لا تُحِبُّ أَنْ يُقالَ لَكَ.

نامۀ سى و يكم نهج البلاغه، از سفارش امام على (ع) به پسرش امام حسن (ع)

پسر دلبندم، خودت را میان خویشتن و دیگری [همچو] ترازویی قرار بده؛ پس آنچه را برای خودت دوست میداری برای غیر خودت [نیز] دوست بدار؛ و برایش ناپسند بدار آنچه را برای خودت ناپسند می‌داری؛ و ستم مکن، چنانکه دوست نداری به تو ستم شود؛ و نیکی کن، چنانکه دوست می‌داری به تو نیکی شود؛ و آنچه را برای غیر خودت زشت می‌داری برای خودت [هم] زشت بدار؛ … و چیزی را که دوست نداری برای تو گفته شود [در حق دیگران] مگو.

١- ما هوَ الْمَحَلُّ الْإعرابيُّ لِ «نَفْس» في «نَفْسَكَ» وَ «نَفْسِكَ»؟
ترجمه سوال: جایگاهِ اعرابیِ «نَفْس» در «نَفْسَكَ» و «نَفْسِكَ» چیست؟
پاسخ: «نَفْسَكَ»: مَفعولٌ به (منصوبٌ بِالفتحة) و «نَفْسِكَ»: مضافٌ إلَيه (مجرورٌ بالكسرة) — در «اِجْعَلْ نَفْسَكَ» مفعولِ فعل امر است، و در «تُحِبُّ نَفْسِكَ» به‌دلیل مجرور بودن با کسره، مضاف‌الیه است.

٢- ما هوَ نَوْعُ فِعْلِ «تَكْرَهُ» وَ صیغَتُهُ؟
ترجمه سوال: نوع و صیغهٔ فعلِ «تَكْرَهُ» چیست؟
پاسخ: فعلٌ مُضارِعٌ مَرفوعٌ (بِالضَّمَّة)، مُخاطَبَةٌ مُذَكَّرَة (أنتَ: تَكْرَهُ)، مُعتَلٌّ مِثلٌّ واويّ — و در این عبارت، معلوم است (و به‌لحاظ معنا، «مجاز» در باب کراهت به‌کار رفته است).

٣- أَكَلِمَةُ «ميزاناً» مَعرِفَةٌ أَمْ نَكِرَةٌ؟
ترجمه سوال: کلمهٔ «ميزاناً» معرفه است یا نکره؟
پاسخ: نَكِرَةٌ؛ لِوُجودِ التَّنوينِ الفتحِ في آخرِها.

۴- أَلازِمٌ فِعْلُ «لا تَقْلْ» أَمْ مُتَعَدٍّ؟
ترجمه سوال: فعل «لا تَقُلْ» لازم است یا متعدی؟
پاسخ: مُتَعَدٍّ؛ لِأَنَّهُ يَقبَلُ المَفعولَ («ما»: ما لا تُحِبُّ أن يُقالَ لَكَ = مفعولٌ به).

۵- مِنْ أَيِّ بابٍ فِعْلُ «أَحْسِنْ»؟
ترجمه سوال: فعل «أَحْسِنْ» از کدام باب است؟
پاسخ: بابُ تَفاعُل (أَحْسَنَ من «حَسُنَ» — أَفعَلَ / يُفعِلُ؛ مِثل: أَكْرَمَ، أَعْطَى).

۶- أُذْكُرْ فِعْلَينِ لِلْأَمْرِ، وَ مُضارِعاً مَرفوعاً، وَ مُضارِعاً مَنصوباً، وَ مُضارِعاً مَجزوماً:
ترجمه سوال: دو فعل امر، یک مضارع مرفوع، یک مضارع منصوب و یک مضارع مجزوم از متن نام ببر.
پاسخ: در جدول زیر می‌توانید مشاهده کنید:

نوع فعل	افعال موجود در متن	تحلیل
فعل امر (اَمر)	اِجْعَلْ، أَحْبِبْ، اكْرَهُ، أَحْسِنْ، اسْتَقْبِحْ، ارْضَ	هر کدام را انتخاب کنید صحیح است.
مضارع مرفوع	تُحِبُّ، تَكْرَهُ، تَسْتَقْبِحُ، تَرْضاهُ، تَعْلَمُ	افعالی که «نُون» اعرابی یا «ضمه» دارند و عامل نصب یا جزم قبلشان نیست.
مضارع منصوب	أن تُظْلَمَ، أن يُحْسَنَ، أن يُقالَ	افعالی که بعد از «أنْ» ناصبه آمده‌اند (علامت نصب فتحه).
مضارع مجزوم	لا تَظْلِمْ، لا تَقُلْ	افعالی که بعد از «لا»ی نهی آمده‌اند (علامت جزم سکون).

پاسخ تمرین ششم صفحه ۱۳ درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ السَّادس: لِلتَّذكارِ: لِلتَّرْجَمَةِ.
«تمرین ششم: برای یادآوری: جهتِ ترجمه (برای ترجمه کردن).»

شماره	عبارت عربی	ترجمه فارسی
۱	هُوَ قَدْ رَجَعَ:	او برگشته است. (ماضی نقلی)
۲	هُوَ قَدْ يَرْجِعُ:	شاید او برگردد. (گاهی او برمی‌گردد)
۳	هُوَ لا يَرْجِعُ:	او برنمی‌گردد. (مضارع منفی)
۴	هُوَ كانَ قَدْ رَجَعَ:	او برگشته بود. (ماضی بعید)
۵	هُوَ يُريدُ أَنْ يَرْجِعَ:	او می‌خواهد [که] برگردد. (مضارع التزامی)
۶	رَجاءً؛ اِرْجِعْ:	لطفاً؛ برگرد. (فعل امر)
۷	مِنْ فَضْلِكَ؛ لا تَرْجِعْ:	خواهش می‌کنم (لطفاً)؛ برنگرد. (فعل نهی)
۸	هُوَ سَيَرْجِعُ:	او بازخواهد گشت (برخواهد گشت). (آینده / مستقبل)
۹	هُوَ سَوْفَ يَرْجِعُ:	او بازخواهد گشت (برخواهد گشت). (آینده / مستقبل)
۱۰	هُوَ لَنْ يَرْجِعَ:	او هرگز برنخواهد گشت. (آینده منفی)
۱۱	هُوَ لَمْ يَرْجِعْ:	او برنگشت (برنگشته است). (ماضی منفی / نفی جحد)
۱۲	هُوَ ما رَجَعَ:	او برنگشت. (ماضی ساده منفی)
۱۳	إِنْ تَرْجِعْ أَرْجِعْ:	اگر برگردی، برمی‌گردم. (جمله شرطیه)
۱۴	هُوَ كانَ يَرْجِعُ:	او برمی‌گشت. (ماضی استمراری)

پاسخ تمرین هفتم صفحه ۱۴ درس ۱ عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ السّابع: أَعرِبْ ما تَحتَهُ خَطٌّ.
«تمرین هفتم: کلماتی را که زیر آن‌ها خط کشیده شده است، اعراب‌گذاری (تحلیل نحوی) کنید.»

١- ﴿وَ اللهُ ذو فَضلٍ عظيمِ﴾ _{آلُ عِمران: ١٧۴}
ترجمه: و خداوند صاحب فضل و بخشش بزرگ است.

پاسخ: اللهُ: مبتدأ، مرفوع به ضمه (ظاهری).
ذو: خبر برای «الله»، مرفوع به «واو» (از اسماء خمسه).
فضلٍ: مضاف‌الیه برای «ذو»، مجرور به کسره.
عظیمٍ: صفت برای «فضل»، مجرور به کسره.

٢- ﴿ وَكانَ سَعيُكُم مَشكوراً﴾ _{الإنسان: ٢٢}
ترجمه: و تلاش شما قدر دانسته‌شده (پاداش‌داده‌شده) است.

پاسخ: سَعيُ: اسمِ «کانَ» (فعل ناقصه)، مرفوع به ضمه (کُم ضمیر متصل مضاف‌الیه است).
كُم: ضمیر متصل، در محل جر، مضاف‌الیه (هر ضمیری که به اسم متصل شود، مضاف‌الیه است).
مَشكوراً: خبرِ «کانَ»، منصوب به فتحه.

٣- ﴿إنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبنَ السَّيِّئاتِ﴾ _{هود: ١١۴}
ترجمه: قطعاً کارهای نیک، بدی‌ها (گناهان) را از بین می‌برند.

پاسخ: الْحَسَناتِ: اسم «إِنَّ»، منصوب به کسره (به دلیل جمع مؤنث سالم بودن).
يُذْهِبْنَ: فعل مضارع، مبنی بر سکون (به دلیل اتصال به نون نسوه)، در محل رفع.
السَّيِّئاتِ: مفعول به برای «یذهبن»، منصوب به کسره (به دلیل جمع مؤنث سالم بودن).

۴- ﴿إنّا نَطمَعُ أَنْ يَغفِرَلَنا رَبُّنا خَطايانا﴾ _{الشُّعراء: ۵١}
ترجمه: ما امیدواریم که پروردگارمان گناهانمان را برایمان ببخشد.

پاسخ: نَطْمَعُ: فعل مضارع، مرفوع به ضمه (فاعل «نحن» مستتر است).
لَنا [نا]: ضمیر متصل، مجرور به حرف جر، در محل جر.
رَبُّ: فاعل برای فعل «یغفر»، مرفوع به ضمه.
رَبُّنا [نا]: ضمیر متصل، مضاف‌الیه، در محل جر.
خَطايا: مفعول‌به (مفعول)، منصوب به فتحه مقدر (به دلیل ختم به «الف» یا همان اسم مقصور).
خَطايانا [نا]: ضمیر متصل، مضاف‌الیه، در محل جر.

۵- ﴿ شَهرُ رَمَضانَ الَّذي أُنزِلَ فيهِ الْقرآنُ﴾ _{الْبَقَرَة: ١٨۵}
ترجمه: ماه رمضانی که قرآن در آن نازل شده است.

پاسخ: شَهرُ: مبتدأ، مرفوع به ضمه (در این عبارت، «شهر» آغاز جمله است و خبرِ آن محذوف است یا به جمله‌ی بعدی وابسته است).
رَمَضانَ: مضاف‌الیه برای «شهر»، مجرور به فتحه (چون غیر منصرف است).
الْقُرآنُ: نایب فاعل، مرفوع به ضمه.

۶- ﴿وَأَوفوا بِالْعَهدِ إنَّ الْعَهدَ كانَ مَسئولاً﴾ _{الإسراء: ٣٤}
ترجمه: و به پیمان وفا کنید؛ چرا که از پیمان بازخواست می‌شود (پیمان مسئولیت‌آور است).

پاسخ: بِالْعَهْدِ: جار و مجرور (متعلق به فعل «أوفوا»).
الْعَهْدَ: اسمِ «إِنَّ»، منصوب به فتحه.
مَسْئولاً: خبرِ «کانَ» (فعل ناقصه)، منصوب به فتحه.

٧- ﴿وَاجْعَلْ لي لِسانَ صِدقٍ فِي الْآخِرينَ﴾ _{الشُّعَراء: ٨۴}
ترجمه: و برایم زبانِ راستی (نیک‌نامی و ستایش) در میان آیندگان قرار ده.

پاسخ: لِسانَ: مفعول به برای فعل امر «اجعل»، منصوب به فتحه.
صِدْقٍ: مضاف‌الیه برای «لسان»، مجرور به کسره.
الْآخِرينَ: اسم مجرور به حرف جر (فی)، علامت جر آن «ياء» است (به دلیل جمع مذکر سالم بودن).

جواب تمرین هشتم صفحه ۱۴ درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الثَّامن: عَيِّنِ الْإجابَةَ الصَّحيحَةَ.
«تمرین هشتم: پاسخ صحیح را مشخص کنید.»

۱- مَنْ رَفَعَ حَجَراً عَنِ الطَّریقِ، كُتِبَتْ لَهُ …. حَسَنَةً 🔲 حَسَنَةً ✅ حَسَنَةِ 🔲
ترجمه: هر کس سنگی را از سر راه بردارد، برای او کار نیکی نوشته می‌شود.
دلیل پاسخ: نایب فاعل برای فعل مجهول «كُتِبَتْ» و مرفوع به ضمه/تنوین رفع است.

٢- إنَّكُم … حَتَى عَنِ الْبِقاعِ وَالْبَهائِمِ. مَسؤولونَ ✅ مَسؤولینَ 🔲 مَسؤولاتٌ 🔲
ترجمه: همانا شما حتی در قبال زمین‌ها و چارپایان (حیوانات) نیز مسئول هستید.
دلیل پاسخ: خبر «إِنَّ» و مرفوع (با علامت «واو» به دلیل جمع مذکر سالم) است. («كُم» اسم إنَّ و محلاً منصوب است).

۳- لا تَظلِمْ کما لا تُحِبُّ أَنْ …. تَظْلَمُ 🔲 تُظْلَمَ ✅ تَظْلِمَ 🔲
ترجمه: ستم مکن همان‌گونه که دوست نداری به تو ستم شود.
دلیل پاسخ: فعل مضارع مجهول («ستم دیده شوی») که بعد از حرف ناصبه «أَنْ» آمده و منصوب به فتحه گردیده است.

۴- اَلناسُ عَلى دينِ .. هم. مُلوكُ 🔲 مُلوكَ 🔲 مُلوكِ ✅
ترجمه: مردم بر دین (و آیین) پادشاهان خویش هستند.
دلیل پاسخ: مضاف‌الیه برای «دینِ» و مجرور به کسره است.

۵- عاتِبْ … بِالْإحسانِ إلَیهِ. أَخوكَ 🔲 أَخاكَ ✅ أَخيكَ 🔲
ترجمه: برادرت را با نیکی کردن به او، سرزنش (و تنبیه) کن.
دلیل پاسخ: مفعول‌به برای فعل امر «عاتِبْ» و منصوب با اعراب فرعی «الف» (از اسماء خمسه) است.

۶- لا … أَجمَلُ مِنَ الْعافيَةِ. لباسُ 🔲 لباسَ ✅ لباسِ 🔲
ترجمه: هیچ جامه‌ای زیباتر از تندرستی (عافیت) نیست.
دلیل پاسخ: اسم «لای نفی جنس» بوده و مبنی بر فتح (محلّاً منصوب بدون تنوین و بدون ال) است.

٧- الصَّبرُ … الْفَرَجِ. مفتاحُ ✅ مِفتاحَ 🔲 الْمِفتاحُ 🔲
ترجمه: شکیبایی، کلید گشایش (پیروزی و رهایی) است.
دلیل پاسخ: خبر برای مبتدای «الصَّبْرُ» و مرفوع به ضمه است (چون مضاف واقع شده، تنوین و الـ نمی‌گیرد).

نکته: شما دانش آموزان عزیز پایه دوازدهم متوسطه دوم، برای دسترسی سریع و بهتر به ترجمه و جواب تمرینات درس های کتاب عربی دوازدهم معارف اسلامی، می توانید با اضافه کردن کلمه «ماگرتا» در سرچ های درسی خود، به مطلب مورد نظرتان دست پیدا کنید.

جواب درس بعدی:

✅ در انتها امیدواریم که این گام به گام تمرینات درس 1 اول کتاب عربی دوازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی، برای شما دانش آموزان عزیز مفید بوده باشد و از آن استفاده و بهره برده باشید.