بهترین زمان غذا دادن به کبوتر پرشی: برنامه دقیق برای افزایش قدرت پرواز
جدول زمانبندی غذایی مخصوص پرورشدهندگان حرفهای 📅 تغذیهای که بازده پرش را چند برابر میکند 🌾
اگر کبوتر پرشی نگه میدارید، میدانید که فقط نوع دانه مهم نیست، زمان غذا دادن هم روی عملکرد، استقامت، سلامت عضلات، وضعیت پر و حتی کیفیت پرواز تاثیر مستقیم دارد. کبوتر پرشی پرندهای عادی نیست. این پرنده بر اساس ساعت بدنش زندگی میکند و کوچکترین تغییر در نظم غذا، آب و استراحت میتواند تفاوت بین یک پرواز قوی و یک فرود زودهنگام باشد. خیلی از افراد فکر میکنند فقط کافی است ظرف دان را همیشه پر بگذارند و کبوتر هر وقت گرسنه شد بخورد. اما واقعیت کاملا متفاوت است. کبوتر پرشی باید انضباط داشته باشد.
در این مقاله از بخش سبک زندگی ماگرتا، به صورت دقیق و جزئی بررسی میکنیم که بهترین زمان غذا دادن به کبوتر پرشی چه ساعاتی از روز است و چرا. توضیح میدهیم قبل از پرواز، بعد از پرواز، هنگام استراحت، در دوران جوجه دادن، در دوره تولک و حتی فصل سرما چطور باید زمانبندی خوراک را تنظیم کنید. درباره برنامه صبح و عصر صحبت میکنیم و این که فاصله بین وعدهها چرا مهم است.
چرا زمان غذا دادن مهمتر از فقط نوع غذاست
کبوتر پرشی مثل یک ورزشکار است. بدن این پرنده باید در یک محدوده وزن مشخص باقی بماند. اگر زیاد بخورد، چربی اضافه جمع میشود، پرنده سنگین میشود و ارتفاع گرفتن و نگه داشتن ارتفاع برایش سخت خواهد شد. اگر کم بخورد، ضعیف میشود، وسط پرواز انرژی کم میآورد و حتی امکان دارد زود بنشیند یا در راه برگشت گم شود. زمان تغذیه همان سیستمی است که باعث میشود بدن کبوتر یاد بگیرد چه ساعتی سوخت اصلی را دریافت میکند و چه ساعتی باید از ذخایر بدنش کار بکشد. شما با زمانبندی وعدهها در واقع متابولیسم کبوتر را تربیت میکنید.
وقتی غذا دادن بدون برنامه باشد، چند اتفاق بد پشت سر هم رخ میدهد: اول، کبوتر همیشه نیمه سیر است و میلش به اطاعت و برگشت کم میشود، چون میداند بدون شما هم غذا هست. دوم، شما هیچ کنترلی روی وزن ندارید. سوم، پرنده نظم ذهنی برای پرواز ندارد. کبوتر پرشی باید دقیقا بداند بعد از پرواز و برگشت، غذا در دسترس است. این خودش یک عامل برگشت و وابستگی است و از گم شدن یا دیر برگشتن در برخی موارد پیشگیری میکند. پس زمان غذا یعنی هم کنترل فیزیکی و هم کنترل رفتاری.
بهترین ساعات کلی برای غذا دادن به کبوتر پرشی
در حالت عادی که فصل خاصی مثل جوجهدهی یا تولک شدید نیست و تمرین پرواز هم انجام میشود، روش کلاسیک این است که در دو وعده اصلی تغذیه انجام شود: یک وعده در صبح و یک وعده در عصر.
در صبح، وعده معمولا بعد از یک دوره فعالیت یا پرواز تمرینی داده میشود، نه قبل از آن. یعنی اول کبوترها باید پرواز کنند، انرژی بسوزانند، بدنشان گرم شود و عضلهها کار کنند، سپس شما به آنها دان میدهید. دلیل این کار روشن است. اگر قبل از پرواز، سنگین غذا بخورند، مثل آدمی میشوند که با شکم پر باید بدود. هم پروازشان افت میکند، هم خطر برگرداندن دان یا دلدرد و تنبلی در هوا وجود دارد. ولی وقتی پرنده با شکم نسبتا سبک میپرد و بعد در زمان برگشت غذا میگیرد، بدنش خیلی بهتر سوخترسانی میکند و شما هم یک پیام رفتاری واضح میفرستید: بعد از کار و فرمانپذیری، غذا هست.
در عصر، وعده دوم معمولا آرامتر و سنگینتر است چون پرنده قرار است استراحت شب را بگذراند، بدن ریکاوری کند و با عضلههای تغذیهشده و ذخایر پر شود. این وعده عصر باعث میشود پرنده در طول شب احساس گرسنگی مفرط نداشته باشد و صبح با انرژی کنترلشده بیدار شود، نه با شکم خالی عصبی.
پس الگو به طور خیلی ساده این است: صبح بعد از پرواز، عصر پیش از خواب شبانه. اما در عمل جزئیات بیشتری دارد که در ادامه کامل باز میکنیم.
وعده صبح؛ چه ساعتی و با چه شرایطی
برای کبوتر پرشی، صبح زود هوای خنک و آرام معمولا بهترین زمان تمرین است. پرندهها در این ساعت تمرکز بالاتری دارند، خورشید هنوز خیلی گرم نشده و مزاحمتهای محیطی کمتر است. بسیاری از کبوترداریهای حرفهای اجازه میدهند پرندهها صبح زود از لانه بیرون بروند، پرواز گروهی داشته باشند، اوجگیری و چرخش انجام دهند و بعد که نشستند، تازه دان میگیرند. یعنی ترتیب درست میشود: بیدار شدن، حرکت، پرواز، برگشت، سپس غذا.
نکته بسیار مهم این است که وعده صبح نباید بیش از حد سنگین باشد. در این وعده معمولا مخلوطی از غلات سبک و زود هضمتر پیشنهاد میشود. هدف وعده صبح بیشتر جبران بخشی از انرژی مصرفی و حفظ هوشیاری است تا سنگین کردن شکم. شما نمیخواهید کبوتر بعد از صبحانه مثل سنگ گوشه لانه بشیند و تا عصر تکان نخورد. میخواهید فعال بماند، پرها را مرتب کند، آب بنوشد، در آفتاب کنترل شده حمام آفتاب بگیرد و آماده باشد.
به زبان ساده، وعده صبح باید کنترلشده، متعادل و بعد از پرواز باشد. این کار همچنین یک پیام رفتاری قوی دارد. کبوتر یاد میگیرد که اگر برگردد، غذا میگیرد. این برگشتپذیری برای کبوترهای پرشی که گاهی به ارتفاع و مسافت بالا میروند، فوقالعاده ارزشمند است.
وعده عصر؛ چه ساعتی و چرا اهمیت حیاتی دارد
وعده عصر معمولا عمیقترین وعده در طول روز است. این وعده چند نقش بازی میکند. اول، ریکاوری. بعد از تمام درگیریهای روز، پرنده باید ذخایرش را دوباره پر کند تا عضلهها دچار تحلیل نشوند. دوم، آرامسازی. وقتی کبوتر سیر و آرام است، کمپری میکند و آمادگی بیشتری برای شب و استراحت دارد. مخصوصا در فصلهای سردتر، وعده عصر باید متعادل ولی کمی مقویتر باشد تا پرنده در طول شب سرمای محیط را بهتر تحمل کند.
یک نکته رفتاری دیگر هم هست. اگر دان عصر خیلی دیر داده شود، کبوتر ممکن است شب با معده سنگین بخوابد و گوارش در تاریکی و بیتحرکی کمی کند شود. اگر خیلی زود داده شود، ممکن است آخر شب دوباره احساس گرسنگی کند و شروع کند به بیقراری. بنابراین بهتر است وعده عصر در ساعتی باشد که هنوز نور وجود دارد، اما به تدریج هوا رو به خنکی میرود و پرنده به سمت آرامش شبانه میرود. این زمانبندی آرام کردن بدن و ذهن پرنده است. شما میخواهید این لحظه را هر روز ثابت نگه دارید تا ساعت درونی گله دقیق شود. کبوتر عاشق تکرار است و تکرار یعنی آرامش.
آیا میتوان فقط یک وعده در روز غذا داد
بعضی پرورشدهندگان، مخصوصا کسانی که میخواهند کبوتر سبک و آماده پرش بماند، برنامه یک وعده در روز را در دورههای خاص تمرین میدهند. این مدل معمولا در شرایطی استفاده میشود که پرنده باید وزن بسیار کنترلشده داشته باشد و تمرینهای سخت پروازی دارد. در این حالت اغلب وعده اصلی پس از تمرین روزانه داده میشود تا هم بدن تغذیه شود و هم کبوتر انگیزه بازگشت داشته باشد.
اما این روش برای همه مناسب نیست. کبوترهای پرشی جوان، کبوترهای ضعیف، کبوترهای در حال ریکاوری و کبوترهای مولد (آنهایی که درگیر تغذیه جوجهاند) نباید تحت رژیم تکوعدهای شدید باشند. همچنین در فصل سرما یا هنگام تولک سنگین، تک وعده معمولا کافی نیست. به صورت عمومی، برای حفظ سلامت بلندمدت گله و مخصوصا اگر تجربه حرفهای و کنترل دقیق وزن ندارید، دو وعده متعادل صبح و عصر انتخاب امنتری است.
نقش آب تازه و ارتباط آن با زمان دان
زمان فقط برای دان نیست، آب هم باید برنامهریزی داشته باشد. آب تازه و تمیز باید همیشه در دسترس باشد، ولی در کنار آن باید توجه کنید چه زمانی پرندهها بعد از دان آب میخورند. وقتی کبوتر بعد از وعده عصر آب سالم و خنک در اختیار دارد، گوارش راحتتر پیش میرود و بدن میتواند ذخیره مواد مغذی را بهتر انجام دهد. در گرمای روز، آب کهنه، داغ یا آلوده میتواند باعث افت اشتها و مشکلات گوارشی شود.
بنابراین تمیز کردن ظرف آب مخصوصا قبل از وعده اصلی عصر بسیار مهم است. کبوتر پرشی که بدنش با کمآبی مواجه شود، استقامتش در پرواز افت میکند. کمآبی هم یعنی افت کیفیت پرها، هم کاهش تمرکز پرنده در هوا.
تفاوت تغذیه و زمانبندی در دوران جوجهدهی
وقتی کبوتر جوجه دارد، رفتار تغذیهایاش عوض میشود. در این دوره، پرنده نه فقط برای خودش، بلکه برای تغذیه جوجه با شیر چینهدان و بعد با دانه نیمه هضم شده مسئول است. یعنی نیاز انرژی و پروتئین بالا میرود و فاصله بین وعدهها نباید آنقدر زیاد شود که پرنده ضعیف شود یا نتواند در زمان لازم جوجه را تغذیه کند.
در دوران جوجهدهی معمولا به جای یک وعده خیلی سنگین، وعدههای منظم و قابل پیشبینی با حجم قابل قبول داده میشود. مهم است که دان باکیفیت و ترکیب شده از دانههای انرژیزا و دانههای پروتئینی در دسترس باشد تا رشد جوجه عقب نیفتد. اگر وعدهها خیلی دیر به دیر باشند، جوجهها رشد ناقص میگیرند، استخوانبندیشان ضعیف میشود و ممکن است سیستم ایمنی ضعیف بماند.
از نظر زمانی، وعده صبح باید زودتر در اختیار والد قرار بگیرد تا بتواند بلافاصله بعد از تغذیه خودش، به جوجه رسیدگی کند. وعده عصر نیز نباید آنقدر عقب بیفتد که والد خسته و بیحوصله شود. پس در دوره جوجهدهی، شما همچنان دو وعده میدهید، اما حساستر و کمی زودتر از حالت عادی، چون اینجا نه فقط عملکرد پروازی مهم است، بلکه بقای نسل گله شما در میان است.
زمان غذا دادن در دوران تولک یا پرریزی
تولک یا همان پرریزی دورهای است که بدن کبوتر از نظر تغذیهای فشار زیادی را تحمل میکند. در این مرحله، ساخت پر جدید به پروتئینهای باکیفیت، اسیدهای آمینه ضروری و ریزمغذیهای کافی وابسته است. در دوره تولک، کبوتر ممکن است از نظر پروازی افت موقت داشته باشد و زمان بیشتری روی استراحت و تمیز کردن پرها صرف کند. به همین دلیل، شما نباید با کم کردن شدید تعداد وعدهها، بدنش را تحت فشار بگذارید. در عوض، باید وعدههای منظم و قابل پیشبینی ارائه کنید تا سیستم ایمنی و پوست و پر در وضعیت خوبی بمانند.
از نظر زمان، همان الگوی صبح و عصر حفظ میشود، اما ممکن است لازم باشد حجم کمی بیشتر شود، مخصوصا در وعده عصر، تا بدن پرنده مواد لازم برای ساخت پر جدید را داشته باشد. در این دوره خانواده دانهها باید متعادل باشد و تنوع غلات، حبوبات مجاز برای پرنده و دانههای تقویتی با احتیاط کنترل شود. رعایت نظم ساعت در این دوره به کاهش استرس پرنده هم کمک میکند، چون تولک برای خیلی از کبوترها از نظر روانی دوره حساسی است.
غذا قبل از پرواز یا بعد از پرواز
یکی از پرسشهای اساسی این است که آیا باید قبل از اوجپراندن کبوتر به او دان داد یا نه. پاسخ در بیشتر سیستمهای حرفهای این است که پرنده قبل از پرواز نباید بیش از حد سیر باشد. وقتی کبوتر پرشی با شکم پر بالا میرود، چند مشکل ایجاد میشود: پرنده سنگین میشود، سرعت اوجگیریاش میافتد، انعطاف در هوا کمتر میشود، ممکن است سریع خسته شود و دامنه مانور کم میشود. حتی ممکن است وسط پرواز سنگین شود و زود بنشیند. برای همین معمولا گفته میشود ابتدا پرواز، بعد دان.
این ترتیب یک مزیت رفتاری هم دارد. کبوتر یاد میگیرد که بازگشت به خانه مساوی است با دریافت غذا. یعنی خانه برایش مرکز ثقل میماند و احتمال این که در مسیرهای طولانی یا پروازهای دستهجمعی گم شود، کمتر میشود. پس پاسخ پایه این است: اول پرواز، بعد غذا. مگر در شرایط خاص مثل پرواز بسیار طولانی یا سرمای شدید که در آن صورت ممکن است پیش از پرواز مقدار خیلی کنترلشده و سبک داده شود، ولی این مربوط به شرایط خاص و تجربهدار است و برای افراد تازهکار توصیه نمیشود.
آیا باید آخر شب هم غذا داد
غذا دادن خیلی دیر در شب، مخصوصا وقتی پرنده دیگر فعالیتی ندارد و آماده خواب است، معمولا توصیه نمیشود. دلیلش این است که گوارش در حالت استراحت شبانه کند میشود و اگر پرنده با معده بسیار سنگین بخوابد، هم خواب باکیفیت نخواهد داشت هم ممکن است صبح بعدی کسل بیدار شود. کبوتر پرشی برای عملکرد مطلوب باید صبح روئینتن و هوشیار بیدار شود، نه سنگین و خوابآلود. بنابراین بهتر است وعده عصر آنقدر دیر نباشد که تبدیل شود به خوراک آخر شب. یک بازه عصرگاهی ثابت انتخاب کنید و همیشه همان زمان را نگه دارید تا ساعت درونی گله هماهنگ شود.
کاهش یا افزایش دان در فصل سرد و گرم
دما و آبوهوا روی زمان و حجم دان اثر میگذارد. در روزهای بسیار گرم، بهتر است وعده صبح را پس از پرواز زودتر بدهید و آب خنک و تمیز در دسترس بگذارید و در وعده عصر نیز مراقب باشید دان کهنه و بوگرفته در آخور نماند، چون گرما باعث فساد سریع میشود. در روزهای بسیار سرد، وعده عصر اهمیت بالاتری دارد چون بدن برای حفظ دمای خود کالری بیشتری لازم دارد. در این مواقع حجم وعده عصر ممکن است کمی بالاتر برود تا پرنده شب را با ذخیره کافی بگذراند.
زمانبندی هم باید با دما هماهنگ شود. در گرمای شدید ممکن است بخواهید تمرین پرواز صبح را زودتر انجام دهید که هوا هنوز خنکتر است، بنابراین وعده صبح هم زودتر خواهد بود. در سرما ممکن است پرواز کمی دیرتر شروع شود تا هوا از حالت خیلی یخزده خارج شود، در نتیجه وعده صبح هم کمی عقب میافتد. مهم این است که نسبت بین پرواز و غذا حفظ شود. اول کار و فعالیت، بعد سوختگیری.
نقش تنوع دانه و ارتباطش با زمانبندی
کبوتر پرشی معمولا با مخلوطی از دانهها تغذیه میشود. هر دانه خصوصیت خودش را دارد. بعضی دانهها انرژی سریعرس هستند، بعضی آهستهتر آزاد میشوند و بعضی بیشتر نقش عضلهسازی و پرسازی دارند. وقتی شما میدانید وعده صبح بیشتر برای بازیابی اولیه است و قرار نیست پرنده را خوابآلود کند، میتوانید در وعده صبح ترکیبی سبکتر بدهید. وعده عصر که قرار است برای ریکاوری و ذخیره شب باشد، میتواند کمی متراکمتر باشد. یعنی زمانبندی وعدهها مستقیما تعیین میکند چه نوع دانه در آن ساعت بهتر است.
اگر بیبرنامه و در هر ساعت روز هر نوع دانهای بدهید، عملا نمیدانید بدن پرنده چه زمانی چه نوع سوخت میگیرد. این بینظمی در گلههای ورزیده سریعا خودش را در افت کیفیت پرواز نشان میدهد. در گلههای آماتور، خودش را در چاقی و بیانگیزگی به پرواز نشان میدهد.
کنترل وزن و زمان غذا
یکی از دلایل کلیدی برای نگه داشتن زمان ثابت غذا، کنترل وزن است. شما اگر هر روز در ساعتهای مشخص دان بدهید و بدانید کبوترتان چقدر میخورد، بعد از چند روز میتوانید وزن ایدهآل هر کبوتر پرشی را حس کنید. اگر دیدید پرندهای نسبت به بقیه سنگینتر میشود، میتوانید مقدار خوراک عصر او را اندکی کم کنید یا از دانههای سبکتر در سهم او استفاده کنید. بدون نظم زمانی، شما نمیدانید او در طول روز چقدر خورده و نمیتوانید وزنش را دقیق مدیریت کنید. کبوتر پرشی حرفهای نباید شکم آویزان و سینه سنگین از چربی داشته باشد. باید متعادل، عضلانی، سبک و آماده باشد.
برنامه روزانه پیشنهادی برای کبوتر پرشی
در این بخش یک الگوی قابل اجرا برای اکثر شرایط عادی ارائه میشود. شما بسته به فصل، سن پرنده، وضعیت جوجه و شدت تمرین میتوانید چند دقیقه جابهجا کنید، اما منطق کلی باید همین باشد.
صبح زود: بیدار شدن گله، هوادهی لانه، بررسی وضعیت عمومی، چک کردن آب تمیز.
پس از آن: باز کردن پرندهها برای پرواز کنترلشده، اجازه اوجگیری، چرخش، واداشتن به ماندن در هوا برای مدت هدف (بسته به سطح پرنده، این زمان متغیر است).
وقتی پرندهها نشستند: آرام جمع کردن آنها در لانه و ارائه وعده صبح. این وعده باید سبک، تمیز و قابل هضم باشد و بیش از حد سنگین نباشد.
میانه روز: استراحت، نظافت پر، حمام آفتاب کنترلشده در صورت مناسب بودن هوا، دسترسی مداوم به آب تازه و اگر لازم باشد مکملهای مجاز طبق نظر متخصص و تجربهدار. تمرکز در این بخش بر آرامش است، نه پرخوری.
عصر: در ساعتی ثابت و قبل از تاریک شدن کامل، وعده دوم ارائه میشود. این وعده باید کمی مقویتر باشد تا ریکاوری و ذخیره انرژی برای شب انجام شود. بعد از وعده عصر، آب تمیز در دسترس باشد تا گوارش به خوبی پیش برود.
شب: لانه باید آرام، تمیز و نسبتا ساکت باشد تا بدن پرنده در آرامش ریکاور کند.
این برنامه ساده، هم انضباط رفتاری میسازد، هم وزن را کنترل میکند، هم کبوتر را شرطی میکند که بعد از پرواز حتما برگردد، و هم سلامت روده، سیستم ایمنی و کیفیت پر را بالا نگه میدارد.
چند اشتباه رایج درباره زمان غذا دادن
اشتباه اول این است که ظرف دان همیشه پر باشد و پرنده هر وقت دلش خواست نوک بزند. این روش شاید از نظر راحتی برای صاحب گله جذاب باشد اما برای کبوترهای پرشی یک فاجعه است چون نه وزن قابل کنترل است نه انگیزه برگشت.
اشتباه دوم این است که قبل از پرواز شکم پرنده تا خرخره پر شود. این کار باعث افت کیفیت پرواز، خوابآلودگی زودهنگام و حتی ریسک مشکلات گوارشی میشود.
اشتباه سوم این است که وعده عصر خیلی دیر داده شود، در حدی که پرنده با معده سنگین بخوابد و صبح بعد بیحال بلند شود. یادتان باشد کبوتر پرشی باید صبح به شکل جنگنده و هوشیار بیدار شود.
اشتباه چهارم این است که در دوره جوجهدهی همان برنامه کمحجم و دیرهنگام قبل را ادامه بدهند. در دوران جوجه دادن نیاز انرژی و پروتئین والد بالاتر است و باید حتما زمانبندی وعدهها منظمتر و کمی زودتر باشد تا هم والد و هم جوجه دچار کمبود نشوند.
اشتباه پنجم این است که فکر کنیم همه کبوترها باید دقیقا یکسان غذا بخورند. واقعیت این است که برخی پرندهها زود چاق میشوند و برخی پرندهها سریع میسوزانند. شما باید در زمان وعده، حواستان باشد کدام پرنده بیش از حد میخورد و کدام یکی به تقویت بیشتر نیاز دارد.
پرسشهای متداول
بهترین زمان غذا دادن به کبوتر پرشی چه وقتی است؟
به طور کلی دو وعده توصیه میشود. یک وعده صبح بعد از پرواز تمرینی و یک وعده عصر پیش از استراحت شب. این برنامه باعث میشود پرنده با شکم سبک بپرد و بعد از بازگشت سوختگیری کند؟
آیا قبل از پرواز باید به کبوتر دان بدهم؟
در حالت عادی نه. پرنده نباید با شکم خیلی پر اوج بگیرد چون سنگین میشود و زود خسته میشود. ترتیب صحیح این است که اول پرواز کند و بعد غذا بگیرد تا هم عملکرد بهتری داشته باشد و هم برای برگشتن انگیزه داشته باشد؟
اگر فقط یک بار در روز غذا بدهم، اشکال دارد؟
برخی پرورشدهندگان حرفهای در دورههای خاص تمرین از یک وعده کنترلشده استفاده میکنند، اما برای اکثر شرایط، مخصوصا برای پرندههای جوان، پرندههای مولد یا پرندههایی که در حال تولک هستند، دو وعده متعادل صبح و عصر ایمنتر و سالمتر است؟
زمان دان در دوران جوجهدهی باید فرق کند؟
بله. در این دوران کبوتر باید هم خودش را تغذیه کند هم جوجه را. بنابراین وعدهها باید منظمتر و کمی زودتر باشند تا والد انرژی کافی داشته باشد. تاخیر زیاد در دان میتواند رشد جوجه را عقب بیندازد؟
در دوران تولک چه زمانی غذا بدهم؟
الگوی صبح و عصر حفظ میشود، ولی معمولا حجم و کیفیت دان عصر کمی افزایش مییابد تا بدن مواد لازم برای ساخت پر جدید را داشته باشد. در این دوره به هیچ عنوان نباید پرنده را گرسنه طولانی نگه داشت چون ساخت پر انرژیبر است؟
آیا دادن دان آخر شب خوب است؟
غذای خیلی دیر باعث میشود پرنده با شکم سنگین بخوابد و صبح بعد بیحال باشد. بهتر است وعده عصر در ساعتی داده شود که هنوز روشنایی نسبی هست تا بدن فرصت گوارش اولیه داشته باشد؟
آب دادن زمان مشخص دارد یا همیشه باید باشد؟
آب تازه و تمیز باید همیشه در دسترس باشد، اما باید مخصوصا پیش از وعده عصر و بعد از آن حتما ظرف آب تمیز باشد تا بدن بهتر گوارش کند. آب کهنه یا گرم باعث افت اشتها و مشکلات گوارشی میشود؟
چرا نمیتوان ظرف دان را همیشه پر گذاشت؟
چون وزن کبوتر از کنترل خارج میشود، پرنده بیانضباط میشود و انگیزه برگشت بعد از پرواز کم میشود. کبوتر پرشی باید بداند غذا زمان خاص و مکان خاص دارد تا هم وزنش مدیریت شود و هم فرمانپذیریاش بالا بماند؟
اگر کبوترم خیلی لاغر است، آیا میتوانم دان عصر را سنگینتر کنم؟
بله ولی با دقت. به جای این که وسط روز بیبرنامه خوراک اضافه کنید، وعده عصر را کمی مقویتر کنید و وزن پرنده را روزانه زیر نظر بگیرید. اگر لاغری ادامه داشت، باید از نظر سلامت عمومی هم بررسی شود؟
در هوای خیلی گرم چه تغییری در زمان دان لازم است؟
معمولا پرواز صبح زودتر انجام میشود و وعده صبح هم بلافاصله بعد از آن داده میشود. آب خنک و تمیز اهمیت دوچندان دارد. در عصر هم باید مراقب باشید دان خراب نشود و زمان دان آنقدر نباشد که پرنده شب با معده خیلی سنگین بخوابد؟
نتیجهگیری
بهترین زمان غذا دادن به کبوتر پرشی فقط یک نکته فنی کوچک نیست، بلکه ستون مدیریت گله است. شما با زمانبندی درست دان، در واقع وزن، استقامت، رفتار، انگیزه برگشت، کیفیت پرواز، سلامت روده، وضعیت پر و حتی رشد جوجهها را کنترل میکنید. الگوی دو وعدهای صبح و عصر، آن هم به ترتیب بعد از پرواز در صبح و پیش از استراحت در عصر، به کبوتر اجازه میدهد با شکم سبک اوج بگیرد و با شکم سیر استراحت کند.
در دورههای خاص مثل جوجهدهی یا تولک، لازم است وعدهها منظمتر و مغذیتر شوند و زمان دان کمی زودتر باشد تا پرنده و جوجه دچار ضعف نشوند. کنترل آب تمیز، جلوگیری از پر بودن مداوم ظرف دان، و نگه داشتن یک ساعت ثابت برای هر وعده، هم پرنده را آرام میکند هم صاحب گله را صاحب اختیار میکند. نتیجه نهایی، گلهای است که با وزن ایدهآل، ذهن متمرکز و احترام به لانه پرواز میکند و برمیگردد.
به اشتراک گذاری نظرات شما
شما برای کبوترهای پرشی خودتان چه ساعتی دان میریزید؟ آیا قبل از پرواز غذا میدهید یا بعدش؟ در دوره تولک و وقتی جوجه در لانه دارید برنامهتان را چطور تغییر میدهید؟ آیا تجربه کردهاید که دیر دان دادن یا پر کردن دائم ظرف باعث افت کیفیت پرواز شود؟ تجربههای عملی شما، مخصوصا در مورد کنترل وزن پرنده و انگیزه برگشت بعد از اوج، میتواند برای بقیه خوانندهها بسیار ارزشمند باشد. لطفا با جزئیات بنویسید که برنامه روزانه شما چطور جواب داده و چه چیزهایی را در طول زمان اصلاح کردهاید تا همه از تجربه واقعی میدانی شما یاد بگیرند.
