روش نگهداری همستر: تغذیه صحیح همستر و نقش آن در طول عمر
نشانههای سلامت و بیماری در همستر ؛ تعامل درست با همستر برای کاهش استرس
همسترها کوچک، بامزه و ظاهراً کمدردسر به نظر میرسند، اما نگهداری درستشان فقط «کمی غذا و یک قفس» نیست. همستر حیوان شبفعال و بسیار کنجکاوی است که به فضا، بسترِ مناسب برای حفاری، فعالیت بدنی، آرامش محیطی و تغذیه دقیق نیاز دارد. اگر این نیازها برآورده نشود، همستر ممکن است پرخاشگر، مضطرب، کمتحرک یا مستعد بیماری شود.
در این مقاله از بخش سبک زندگی ماگرتا، یک راهنمای کاربردی و مرحلهبهمرحله برای نگهداری همستر ارائه میکنم؛ از انتخاب قفس و بستر تا برنامه غذایی، نظافت، دستآموزی، علائم هشدار سلامت و نکات مهمی که جلوی اشتباهات رایج را میگیرد. هدف این است که همستر شما عمر بهتر و شادتر داشته باشد و شما هم تجربه نگهداری امن و بدون دردسر را تجربه کنید.

انتخاب همستر مناسب و شناخت گونهها
قبل از خرید، مهم است بدانید همه همسترها رفتار یکسان ندارند. همستر سوری معمولاً درشتتر است، قلمروطلبتر است و اغلب باید تنها نگهداری شود. همسترهای کوتوله مثل روبوروفسکی، کمپبل یا وینتر وایت کوچکترند و بعضیشان تحمل اجتماعی بیشتری دارند، اما همچنان در بسیاری موارد نگهداری تکبهتک امنتر است، چون دعوا و آسیب در همسترها میتواند ناگهانی و شدید باشد.
همستر سالم معمولاً چشمهای شفاف، بینی خشک، تنفس آرام، پوست و موهای تمیز و فعالیت مناسب دارد. اگر حیوان بیحال است، ترشح از چشم و بینی دارد، پشت بدنش خیس و کثیف است یا سخت نفس میکشد، خریدش ریسک بالایی دارد. همچنین اگر همستر را برای کودک میگیرید، باید واقعبین باشید؛ همستر حیوانی ظریف است و خواب روزانه دارد، پس برای بازیهای روزانه و دستکاری زیاد مناسب نیست.
۱. محیط زندگی و قفس
انتخاب و آمادهسازی قفس، اولین و مهمترین قدم است.
اندازه قفس: همسترها حیوانات فعالی هستند و به فضای کافی برای دویدن نیاز دارند. حداقل ابعاد مناسب برای قفس همستر دوری (غولپیکر) 80×50 سانتیمتر و برای همستر روسی (کوچکتر) 60×40 سانتیمتر است. هرچه قفس بزرگتر باشد، بهتر است.
کف قفس: از مواد جذبکننده و بدون گرد و غبار استفاده کنید. تراشههای کاغذی یا خاک چوب سفید (Aspen) گزینههای امنی هستند. از خاک ارس و تراشههای سرو و صنوبر (که روغن مضر دارند) و همچنین روزنامه (جوهر سمی دارد) پرهیز کنید.
محل قرارگیری: قفس را در محلی آرام، دور از نور مستقیم خورشید، کشیدگی و دستگاههای تهویه قرار دهید. نوسانات دمایی برای همستر خطرناک است.

۲. فعالیت و سرگرمی
همسترها برای سلامت جسمی و روانی خود به فعالیت نیاز دارند.
چرخ دویدن: چرخ یک ابزار ضروری است. مطمئن شوید که چرخ اندازه مناسبی دارد (برای همستر دوری قطر حداقل ۲۸ سانتیمتر و برای همستر روسی قطر حداقل ۲۰ سانتیمتر) تا ستون فقرات همستر آسیب نبیند. سطح چرخ باید صاف و بدون شکاف باشد تا پنجهها گیر نکنند.
تونل و پنهانگاه: همسترها عاشق حفاری و پنهان شدن هستند. میتوانید از تونلهای خریداری شده، لولههای مقوایی (مثل دستمال کاغذی) یا خانههای کوچک برای ایجاد فضاهای امن استفاده کنید.
استخر شن: برای همسترهای دوری، یک استخر شن پر از شن بازی مخصوص حیوانات خانگی (نه شن ساختمانی) ضروری است. آنها برای تمیز کردن پوست و کاهش استرس خود در آن غلت میزنند.
۳. تغذیه و آب
تغذیه صحیح کلید سلامت همستر شماست.
غذای اصلی: پایه غذایی همستر را پلتهای باکیفیت مخصوص همستر تشکیل میدهد. از مخلوطهای دانهای که همستر فقط دانههای مورد علاقهاش را انتخاب کند و دچار سوءتغذیه شود، پرهیز کنید.
سبزیجات تازه: روزانه مقدار کمی سبزیجات تازه و شستهشده مانند کاهو، هویج، خیار و کلم بروکلی به آن بدهید.
پروتئین: هفتهای یک یا دو بار مقدار کمی پروتئین مانند کرم خشک، ملخ خشک، یا تکهای کوچک از مرغ پختهشده بدون نمک برایش مفید است.
غذاهای ممنوعه: شکلات، پیاز، سیر، مرکبات، غذاهای شیرین و نمکین و هرگونه غذای فرآوریشده برای همستر سمی است.
آب: همیشه آب تازه و تمیز در یک بطری آشامیدنی مخصوص جوندگان در دسترس همستر قرار داشته باشد. بطری را روزانه تمیز و آب آن را تعویض کنید.
۴. بهداشت و مراقبت
همسترها حیوانات بسیار تمیزی هستند و به مراقبتهای خاصی نیاز دارند.
تمیز کردن قفس: هفتهای یک بار قفس را به طور کامل تمیز کنید. تمام بستر را عوض کرده و قفس و اسباببازیها را با آب گرم و صابون ملایم (بدون مواد معطر) بشویید و کاملاً خشک کنید. همیشه مقداری از بستر قدیمی را در قفس جدید بگذارید تا بوی آشنای خود را حس کند.
حمام کردن: هرگز همستر را با آب حمام نکنید. این کار باعث شوک و بیماری او میشود. همسترها خود را با غلتیدن در استخر شن تمیز میکنند.
دندانها: دندانهای جوندگان دائماً رشد میکنند. برای جلوگیری از بیشحد طولانی شدن دندانها، در قفس چوبهای جویدنی مخصوص جوندگان (مانند چوب درخت سیب یا هیزل) قرار دهید.
۵. سلامت و بیماریهای شایع
آشنایی با علائم بیماری به شما کمک میکند تا به موقع اقدام کنید.
| بیماری/مشکل | علائم | اقدام |
|---|---|---|
| بیماری “دم خیس” (Wet Tail) | اسهال شدید، خیس و کثیف بودن ناحیه دم، بیحالی، بیاشتهایی | اورژانسی به دامپزشک مراجعه کنید. این بیماری کشنده است. |
| سرماخوردگی و ذاتالریه | عطسه، ترشحات بینی، صدای خسخس هنگام تنفس، بیحالی | به دامپزشک مراجعه کنید. قفس را در محلی گرم و بدون کشیدگی قرار دهید. |
| رشد بیش از حد دندان | مشکل در خوردن، قطره آب از دهان، کاهش وزن | به دامپزشک برای کوتاه کردن دندانها مراجعه کنید. چوبهای جویدنی فراهم کنید. |
| انگلهای خارجی (کنه و شپش) | خارش زیاد، ریزش مو، قرمزی پوست | به دامپزشک برای درمان مراجعه کنید. |
نکته مهم: همسترها حیوانات بسیار حساسی هستند و به سرعت بیماری را پنهان میکنند. هرگونه تغییر در رفتار، اشتها یا سطح فعالیت او را جدی بگیرید و در صورت لزوم فوراً با دامپزشک مشورت کنید.

۶. رفتار و دستگیری
همسترها حیوانات شبزی و تنهازی هستند.
تنهازی بودن: اکثر گونههای همستر (بهخصوص سوری) باید تنها زندگی کنند. قرار دادن دو همستر در یک قفس باعث درگیریهای خونین و مرگ آنها میشود. فقط گونه همستر دوری (Campbell) در برخی موارد میتواند به صورت جفت زندگی کند، اما این کار نیاز به فضای بسیار بزرگ و تخصص دارد.
زمان فعالیت: همسترها در طول روز میخوابند و در عصر و شب فعال هستند. سعی کنید در زمان بیداری او با او بازی کنید و او را بیدار نکنید.
نحوه دستگیری: برای برداشتن همستر، هرگز او را از پشت یا دُم نگیرید که این کار باعث استرس و گاز گرفتن میشود. بهترین راه این است که اجازه دهید خودش به دست شما بیاید و سپس او را با هر دو دست به آرامی از زیر بگیرید.
قفس مناسب، مهمترین تصمیم شما
قفس خوب باید سه ویژگی اصلی داشته باشد: فضای کف بزرگ و یکپارچه، تهویه مناسب و امنیت بالا. همسترها «کفِ بزرگ» را به طبقات زیاد ترجیح میدهند، چون بیشتر زمانشان را روی سطح میدوند و تونل میزنند. قفسهای کوچکِ فروشگاهی که ظاهر جذاب دارند، اغلب برای رفاه همستر کافی نیستند و باعث استرس و بیقراری میشوند.
قفس باید درها و قفلهای مطمئن داشته باشد. همسترها استاد فرار هستند و اگر فاصله میلهها زیاد باشد یا در خوب چفت نشود، احتمال فرار بالا میرود. برای همسترهای کوتوله فاصله میلهها باید ریزتر باشد. اگر از آکواریوم یا باکسهای شفاف استفاده میکنید، درپوش توریِ محکم برای تهویه ضروری است، چون تهویه ضعیف هم بو را بیشتر میکند و هم برای تنفس حیوان مناسب نیست.
قفس را در جای آرام بگذارید؛ دور از تلویزیون پرصدا، رفتوآمد زیاد، نور مستقیم خورشید و جریان باد سرد. همستر به محیط ثابت و کمتنش نیاز دارد.
بستر و لانهسازی، چیزی فراتر از زیبایی
همسترها حفار هستند. بستر فقط برای جذب ادرار نیست، یک نیاز رفتاری جدی است. بستر باید عمیق باشد تا همستر بتواند تونل بزند و پناهگاه بسازد. وقتی بستر کم باشد، همستر نمیتواند رفتار طبیعیاش را انجام دهد و این موضوع روی استرس و حتی پرخاشگری اثر میگذارد.
بستر مناسب باید کمگردوغبار و بدون عطر باشد. بسترهای معطر یا خیلی گردوغباردار میتوانند دستگاه تنفسی همستر را تحریک کنند. برای لانهسازی هم بهتر است مواد نرم و ایمن بدهید تا خودش آشیانه بسازد. نکته مهم این است که مواد لانه باید قابلیت خرد شدن و شکلگیری داشته باشد، اما نباید رشتههای بلند و خطرناک داشته باشد که دور پا یا بدن حیوان بپیچد.
وجود یک خانه یا مخفیگاه هم ضروری است. همستر باید جایی داشته باشد که احساس امنیت کند و وقتی میترسد یا میخواهد بخوابد، پنهان شود. نبودن مخفیگاه باعث میشود حیوان دائماً در حالت هشدار بماند.
دما، نور و آرامش محیط
همسترها به تغییرات دمایی حساساند. گرمای زیاد میتواند به گرمازدگی منجر شود و سرمای زیاد هم میتواند حیوان را بیحال و در شرایطی دچار رخوت خطرناک کند. بهترین کار این است که قفس در اتاقی با دمای نسبتاً پایدار قرار بگیرد، نه کنار بخاری، شوفاژ، کولر، پنجره یا آشپزخانه.
نور مستقیم خورشید برای قفس مناسب نیست، چون هم دما را بالا میبرد و هم حیوان را مضطرب میکند. همستر شبفعال است، پس قرار دادن قفس در اتاقی که شبها چراغش زیاد روشن است یا مدام صدا و حرکت دارد، میتواند ریتم طبیعی او را به هم بزند.
چرخ مناسب و فعالیت بدنی روزانه
چرخ دویدن برای همستر «اسباببازی» نیست، یکی از پایههای سلامت اوست. چرخ باید کفِ یکپارچه داشته باشد، نه میلهای، چون چرخ میلهای میتواند به پا و انگشتان آسیب بزند. اندازه چرخ هم مهم است. اگر چرخ کوچک باشد، هنگام دویدن کمر همستر قوس میگیرد و در طول زمان میتواند به ستون فقرات فشار بیاورد. همستر سوری معمولاً به چرخ بزرگتر نیاز دارد و همسترهای کوچکتر چرخ متناسب با جثه خودشان میخواهند، اما در هر حالت باید طوری باشد که هنگام دویدن بدن تا حد امکان صاف بماند.
علاوه بر چرخ، قفس باید فرصت گشتوگذار بدهد. تونلهای امن، پلهای کوتاه، باکس شن مخصوص حمام و چند وسیله جویدنی مناسب کمک میکند همستر سرگرم شود و دندانهایش هم طبیعی ساییده شود. همستر اگر تحریک محیطی کافی نداشته باشد، ممکن است دچار بیحوصلگی، جویدن افراطی میلهها یا پرخاشگری شود.
تغذیه درست، ترکیبی از پایه و تنوع کنترلشده
غذای همستر فقط دانه آفتابگردان نیست. پایه تغذیه بهتر است یک مخلوط استاندارد مخصوص همستر یا پلتهای مخصوص باشد تا تعادل مواد مغذی حفظ شود و همستر فقط خوشمزهها را جدا نکند. کنار غذای پایه، مقدار کمی سبزیجات تازه میتواند کمک کند، اما باید به اندازه و نوع آن دقت شود، چون معده همستر حساس است و زیادهروی میتواند باعث اسهال شود.
پروتئین هم برای همستر مهم است، مخصوصاً در دوره رشد یا برای برخی همسترها. اما مقدارش باید منطقی باشد و منبعش سالم و مطمئن باشد. همچنین باید مراقب خوراکیهای قندی و چرب باشید. همسترها ممکن است عاشق خوراکیهای شیرین شوند، اما این به معنی مناسب بودن برای سلامتیشان نیست.
نکته خیلی مهم، عادت ذخیره غذاست. همستر غذا را در گوشههای مختلف یا داخل لانه ذخیره میکند. این رفتار طبیعی است. شما باید گاهی مخفیگاههای ذخیره را بررسی کنید تا غذای فاسدشدنی یا تکههای میوه و سبزی مانده، کپک نزند و محیط را آلوده نکند.

آب و شیوه آبرسانی
همستر باید همیشه آب تازه در دسترس داشته باشد. آبخوریهای نیپلدار معمولاً بهداشتیترند، اما باید مطمئن شوید که خوب کار میکنند و گیر نکردهاند. گاهی نیامدن آب یا چکه کردن باعث میشود همستر آب کافی نخورد یا بستر خیس شود. اگر از ظرف آب استفاده میکنید، باید سنگین و کمعمق باشد تا واژگون نشود و بستر را خراب نکند.
نظافت قفس، با وسواس کمتر و دقت بیشتر
یک اشتباه رایج این است که قفس را خیلی زیاد و خیلی کامل میشویند. همستر به بوی قلمرو خودش وابسته است. اگر شما هر چند روز یکبار همه چیز را صفر تا صد بشویید و کل بستر را عوض کنید، ممکن است همستر مضطرب شود و شروع کند به علامتگذاری بیشتر، در نتیجه بو هم بدتر شود.
روش بهتر این است که «نظافت نقطهای» را مرتب انجام دهید. یعنی قسمتهای خیس و کثیف بستر را بردارید، غذای مانده را جمع کنید و فقط در فواصل طولانیتر، بخشی از بستر را تعویض کنید، نه همه را. اگر نیاز به تعویض کلی دارید، بهتر است مقدار کمی از بستر قبلی تمیز را نگه دارید و با بستر جدید مخلوط کنید تا شوک بویایی کمتر شود.
برای شستوشوی وسایل، از مواد شوینده تند و خوشبوکننده استفاده نکنید. بوهای تند میتواند به سیستم تنفسی همستر آسیب بزند یا او را مضطرب کند. آب گرم و شوینده ملایمِ بدون رایحه، و بعد خشک کردن کامل، معمولاً کافی است.
دستآموز کردن و نحوه درست بغل کردن
همسترها معمولاً در روزها خواباند و اگر در خواب بیدارشان کنید، احتمال گاز گرفتن بالا میرود. بهترین زمان تعامل، عصر و شب است که فعالترند. برای دستآموزی، عجله نکنید. چند روز اول فقط اجازه دهید محیط را بشناسد. سپس با دست تمیز و بدون بوی غذا، آرام نزدیک شوید و خوراکی کوچک بدهید تا به حضور شما عادت کند.
برای برداشتن همستر، بهتر است اول اجازه دهید خودش روی دست شما بیاید. گرفتن ناگهانی از بالا میتواند او را بترساند، چون در طبیعت شکارچیها از بالا حمله میکنند. وقتی همستر روی دست است، دستها را نزدیک زمین نگه دارید تا اگر پرید یا لیز خورد، آسیب نبیند. برای کودکان هم بهتر است همیشه با نظارت بزرگتر انجام شود، چون فشار زیاد یا افتادن از ارتفاع میتواند برای همستر خطرناک باشد.
جدول خلاصه مراقبتهای روزانه و هفتگی
| وظیفه | دفعات انجام | توضیحات |
|---|---|---|
| تعویض آب و چک کردن غذا | روزانه | آب تازه و بررسی مقدار غذا |
| ارائه سبزیجات تازه | روزانه | مقدار کم و متنوع |
| تمیز کردن دستشویی و اضافه کردن بستر | هر ۲-۳ روز | جلوگیری از بو و بیماری |
| تمیز کردن کامل قفس | هفتهای یک بار | تعویض کامل بستر و شستشوی قفس |
| بررسی سلامت عمومی | روزانه | چک کردن فعالیت، اشتها و علائم بیماری |
سلامت همستر و علائم هشدار
همستر حیوانی است که بیماری را پنهان میکند، پس تغییرات کوچک را جدی بگیرید. بیحالی غیرعادی، کماشتهایی، کاهش وزن، اسهال، خیس شدن پشت بدن، ترشح از چشم و بینی، نفسنفس زدن، کج شدن سر، زخمهای پوستی یا رشد بیش از حد دندانها، همگی نشانههایی هستند که باید سریع بررسی شوند.
اگر همستر ناگهان بسیار بیحال شد یا تنفس سخت داشت، این یک وضعیت فوری است و بهتر است همان روز با دامپزشک آشنا به حیوانات کوچک مشورت کنید. نگهداری درست، مثل بستر کمگردوغبار، دمای پایدار و غذای مناسب، احتمال بسیاری از مشکلات را کم میکند، اما جایگزین توجه روزانه به رفتار و ظاهر حیوان نیست.
تنها گذاشتن همستر و برنامهریزی برای سفر
همستر حیوان مستقلی است، اما این به معنی رها کردن چندروزه نیست. آب باید همیشه در دسترس باشد و غذا هم باید به اندازه کافی موجود باشد. مشکل اصلی سفرها معمولاً آب است، چون آبخوری ممکن است گیر کند یا چکه کند و بستر را خیس کند. اگر قرار است بیش از یک روز خانه نباشید، بهتر است یک نفر آشنا بیاید و وضعیت آب، غذا و سلامت همستر را چک کند. همچنین دمای اتاق باید ثابت بماند، چون نوسان دما برای همستر خطرناک است.
پرسش های متداول
بهترین قفس برای همستر چه ویژگیهایی دارد؟
قفس باید کف بزرگ و یکپارچه، تهویه مناسب، امنیت بالا و فضای کافی برای چرخ استاندارد و بستر عمیق داشته باشد.
همستر را چند وقت یکبار باید حمام کنیم؟
همسترها معمولاً به حمام آب نیاز ندارند و بهتر است از حمام شن مخصوص استفاده شود تا چربی پوستشان متعادل بماند.
چه غذایی برای همستر مناسبتر است؟
غذای پایه استاندارد مخصوص همستر به همراه مقدار کنترلشده سبزیجات تازه و خوراکیهای کمقند، انتخاب مناسبتری است.
چرا همستر میلههای قفس را میجود؟
این رفتار میتواند از کمبود فضا، بیحوصلگی، استرس یا نیاز به غنیسازی محیطی باشد و با قفس مناسب و سرگرمی ایمن کمتر میشود.
از کجا بفهمم همستر بیمار شده است؟
بیحالی، کماشتهایی، اسهال، ترشح از چشم و بینی، تغییر تنفس یا تغییر وزن از نشانههایی هستند که باید جدی گرفته شوند.
نتیجه گیری
روش نگهداری همستر، ترکیبی از فضای کافی، بستر عمیق و ایمن، چرخ استاندارد، تغذیه متعادل، آب تازه، دمای پایدار و نظافت هوشمندانه است. اگر قفس کوچک یا محیط پرتنش باشد، حتی بهترین غذا هم نمیتواند جلوی استرس و مشکلات رفتاری را بگیرد. در مقابل، وقتی همستر امکان حفاری، دویدن و پنهان شدن داشته باشد، معمولاً آرامتر، سالمتر و خوشرفتارتر میشود.
با کمی دقت روزانه، مثل بررسی آبخوری، کنترل غذای ذخیرهشده و توجه به تغییرات رفتاری، میتوانید بسیاری از مشکلات را قبل از جدی شدن تشخیص دهید. همستر حیوان کوچکی است، اما کیفیت زندگیاش کاملاً به جزئیات نگهداری شما وابسته است.
به اشتراک گذاری نظرات شما
شما برای همستر از چه نوع قفس و بستری استفاده میکنید و چه چیزی بیشترین تاثیر را روی آرامتر شدن یا فعالتر شدن حیوانتان داشته است؟
اگر تجربهای دارید که با یک تغییر ساده در محیط یا تغذیه، وضعیت همسترتان بهتر شده، همینجا بنویسید تا دیگران هم استفاده کنند.


















