۲۸ تا ایده برای پذیرایی کشیده و بزرگ در سال ۲۰۲۶

پذیراییِ کشیده و بزرگ روی کاغذ خیلی جذابه، اما موقع چیدمان ممکنه حس کنی هرچی می‌چینی یا زیادی پراکنده می‌شه یا شبیه راهرو در میاد. خبر خوب اینه که این مدل فضاها اگر درست مدیریت بشن، می‌تونن یکی از شیک‌ترین و کاربردی‌ترین قسمت‌های خونه باشن؛ فقط باید کشیدگی رو با چند ترفند ساده «کنترل» کرد.

توی این مقاله ۲۸ ایده‌ی عملی می‌بینی که کمک می‌کنن پذیرایی رو بخش‌بندی کنی، رفت‌وآمد رو روان‌تر نگه داری و با نور، فرش و چیدمان درست، فضا رو هم متعادل‌تر نشون بدی هم دنج‌تر. نتیجه‌اش یه پذیراییه که هم مرتب و خوش‌عکس به نظر میاد، هم واقعاً برای زندگی روزمره راحت و دوست‌داشتنیه. در ادامه با بخش دکوراسیون ماگرتا با ما همراه باشید.

۲۸ ایده برای پذیرایی بزرگ که فضای خانه را متعادل نشان می‌دهد

پذیرایی‌های کشیده و بزرگ توی سال ۲۰۲۶ دارن چیدمان‌های باهوش‌تری می‌گیرن؛ طوری طراحی می‌شن که «فکرشده و هدفمند» به نظر بیان، نه یه فضای عجیب و ناجور. با چیدمان درستِ مبلمان، نورپردازی چندلایه، و مشخص کردن زون‌های جدا، این فضاهایی که قبلاً سخت و دردسرساز بودن دارن تبدیل می‌شن به یکی از شیک‌ترین قسمت‌های خونه.

چه با یه فضای باریک و طولی سروکار داشته باشی، چه با یه پلانِ باز، این ایده‌ها نشون می‌دن چطور جریان حرکت و رفت و آمد توی فضا رو درست کنی، بدون اینکه اون حس دنج و گرم از بین بره. منتظر چیدمان‌های زیرکانه، تعادل بصری، و ترفندهای طراحی باش که باعث می‌شن نشیمنِ کشیده‌ات هماهنگ، کاربردی، و بی‌دردسر مرتب و جمع و جور به نظر بیاد.

۱) جریان خاکی با حال‌وهوای میانه‌قرن

پذیرایی کشیده هیچ‌وقت این‌قدر گرم و دعوت‌کننده به نظر نمی‌رسید. یک بوفه کم‌ارتفاعِ چوب گردویی در طول دیوار پشتی کشیده شده و فضا را محکم و یکدست می‌کند، و لوستر حجمی هم بالای سر درست به اندازه‌ای «هیجان بصری» اضافه می‌کند. کنار فرش طرحدار و مبلمان زیتونی، فضا از ابتدا تا انتها لایه‌دار، گرم و حساب‌شده دیده می‌شود.

چیزی که این چیدمان را برای پذیرایی کشیده عالی می‌کند، ریتم است. مبلمان به جای چسبیدن به دیوارها، در قالب «بخش‌های گفتگو» وسط فضا قرار گرفته و گیاهان هم لبه‌ها را نرم می‌کنند و نگاه را آرام از این سر به آن سر می‌برند. حس یک بعدازظهر آرام را دارد؛ موسیقی آرام در پس‌زمینه، و نور که از درِ شیشه‌ای بزرگ می‌ریزد داخل.

۲) تعادل زیتونی و سرمه‌ای

تقارن این فضا واقعاً دلچسب است. یک مبل الِ سرمه‌ایِ تیره یک سمت پذیرایی را محکم نگه می‌دارد، در حالی که دیوارهای زیتونیِ ملایم در طول فضا کشیده شده‌اند، بدون اینکه فضا را سنگین کنند. درِ ریلی چوبی هم بافت اضافه می‌کند و خیلی نرم مرز یک بخش را مشخص می‌کند، بدون اینکه پذیرایی را نصف کند.

در پذیرایی کشیده، رنگ می‌تواند بهترین دوست شما باشد. دقت کنید چطور مبل تیره یک طرف را نگه می‌دارد و عناصر روشن‌تر مثل فرش و چراغ آویز، بقیه فضا را نرم می‌کنند. دنج است، اما کنترل‌شده؛ همه چیز سر جایش است و هیچ چیز برای دیده شدن داد نمی‌زند.

۳) شکوه کلاسیک با یک چرخش تازه

سقف بلند و گچ‌بری‌های پرجزئیات می‌توانند یک پذیرایی کشیده را سریع رسمی کنند، اما این فضا اجازه نداده خشک شود. یک کاناپه زمردیِ لمسه‌دوزی‌شده و چراغ‌های کرویِ سبز-آبی، شخصیت وارد فضا کرده‌اند و چیدمان سنتی را تبدیل کرده‌اند به چیزی که زنده و جمع‌وجور به نظر می‌رسد.

پاف/عثمانی راه‌راه در مرکز، حرکت هوشمندانه‌ای است. از نظر بصری طول فضا را کوتاه‌تر می‌کند چون یک نقطه کانونی قوی می‌سازد و همه را به سمت مرکز می‌کشد. به جای اینکه پذیرایی شبیه راهرو باشد، مثل یک سالن یکپارچه دیده می‌شود که هر صندلی بهترین دید را به شومینه دارد.

۴) بخش‌بندی مرتب و منعطف

این پذیرایی یک نمونه عالی از بخش‌بندی است. دو فرش، خیلی نرم طول فضا را تقسیم کرده‌اند و دو قسمت نشستن جدا ساخته‌اند، بدون اینکه دیواری در کار باشد. تابلو و میز کنسول در مرکز هم مثل یک «مکث بصری» عمل می‌کنند و چشم جایی برای استراحت پیدا می‌کند.

صندلی‌های آبی تیره کمک می‌کنند نگاه به عمق پذیرایی کشیده شود. در یک پذیرایی طولانی، تکرار فرم‌ها و تون‌های قوی باعث می‌شود همه چیز به هم وصل بماند و فضا کش آمده دیده نشود. شیک است اما راحت و صمیمی؛ برای هم دورهمی عصرانه و هم شب فیلم دیدن جواب می‌دهد.

۵) شیکِ نمایشگاهی، اما خوش‌آمدگو

اینجا طول پذیرایی تبدیل شده به حس لوکس بودن. مبل چرمی، صندلی‌های زیتونیِ نرم و نورپردازی‌های چندلایه، از جلو تا عقب عمق می‌سازند. هر «گوشه» از تابلو بزرگ تا جزئیات آینه‌ای، با دقت انتخاب شده، اما همچنان گرم و دعوت‌کننده است.

چیزی که نمی‌گذارد فضا مثل یک باند نمایش به نظر برسد، بافت است. پتوهای نرم، میزهای چوب طبیعی و گیاهان، خطی بودن را می‌شکنند. این فضا نشان می‌دهد در پذیرایی کشیده، «کنتراست» کلید است: صاف کنار بافت‌دار، براق کنار طبیعی.

۶) آرامش مریم‌گلیِ نرم

پنل‌های دیواری و آن آینه بزرگ کنار پنجره دست به دست هم داده‌اند تا پذیرایی از نظر بصری عریض‌تر دیده شود. دیوارهای پایین با رنگ سبز مریم‌گلی، فضا را نرم در آغوش می‌گیرند و مبل روشن با کوسن‌های لایه‌دار، فضا را سبک و دوست‌داشتنی نگه می‌دارد.

پاف بزرگ در مرکز، همه چیز را به سمت داخل می‌کشد و یک نقطه‌ی لنگرِ دنج می‌سازد. در پذیرایی کشیده، یک عنصر مرکزیِ سخاوتمند باعث می‌شود فضا صمیمی‌تر شود و کشیدگی کمتر توی چشم بیاید. آرام، فکرشده و عالی برای صبح‌های یکشنبه با یک قوری چای کنار دست.

۷) شخصیتِ آفتاب‌خورده

نور توی این پذیرایی پخش می‌شود انگار صاحب‌خانه است. کاناپه بلند موازی پنجره قرار گرفته و با پلان کشیده همکاری کرده، نه جنگ. فرش کنفیِ بافت‌دار هم طول فضا را یکدست و محکم کرده.

نکته جذاب این چیدمان این است که نسبت‌های فضا را پذیرفته، نه اینکه بخواهد با آن‌ها بجنگد. تابلوها و گیاه‌ها در طول دیوار با فکر چیده شده‌اند و حرکت و شخصیت را از این سر به آن سر می‌برند. حس شخصی، کمی هنری و کاملاً زندگی‌شده دارد.

۸) حال‌وهوای دنج و عمیقِ سبک کلبه‌ای

دیوارهای تیره، شومینه کلاسیک و لایه‌های چوبی باعث شده این پذیرایی کشیده مثل یک پیله گرم و دنج شود. میز جلو مبلی هم کشیده است و شکل فضا را تکرار می‌کند، در عین حال همه را دور خودش جمع می‌کند.

شمع‌ها، سبدها و کفِ طرح جناغی بافت اضافه می‌کنند تا طول فضا خشک و خالی دیده نشود. از آن پذیرایی‌هایی است که عصرها می‌درخشد؛ حرف‌ها طول می‌کشد و دنیای بیرون آرام آرام محو می‌شود.

۹) خلوتِ روشن و مینیمال

خنثی روی خنثی، اما اصلاً خسته‌کننده نیست. مبل روشن، چراغ آویز بافت‌دار و چوب‌های روشن حس باز بودن می‌دهند و برای پذیرایی کشیده عالی‌اند. همه چیز نفس‌دار و متعادل است.

ترفند اصلی اینجاست: کم‌گویی و نظم. خطوط تمیز و تکرار نرم، چشم را آرام از این سر به آن سر می‌برد. آرام است بدون اینکه بی‌روح شود؛ انگار وارد فضایی می‌شوید که همان لحظه شانه‌هایتان را پایین می‌آورد.

۱۰) وقار روستاییِ مرتب

پنجره‌های بلند و دیوارهای قاب‌بندی‌شده به این پذیرایی کشیده یک اعتمادبه‌نفس آرام می‌دهند. مبل سفید در طول دیوار کشیده شده و کوسن‌های سبز و تاپی، هم‌رنگ نمای بیرون، لطافت اضافه می‌کنند.

میز جلو مبلیِ مرکزی با کتاب‌ها، سرامیک‌ها و گل تازه خیلی بی‌تکلف فضا را «زمین‌گیر» می‌کند. در پذیرایی کشیده، رسیدن به تعادل در مرکز فضا خیلی مهم است. این چیدمان ماندگار، مرتب و آماده‌ی یک بعدازظهر آرام یا یک خانه پر از مهمان است.

۱۱) دیوار گالری با حس ساحلی

یک مبل بلند زیر یک دیوار گالری از تابلوهای قایق‌های قدیمی؟ کاملاً بله. پارچه بژ روشن در طول فضا کشیده شده و فرش‌های لایه‌لایه‌ی کنفی و طرحدار نمی‌گذارند فضا تخت شود. دیوار گالری نگاه را به بالا می‌برد و خط‌های افقی را با یک حرکت عمودی قشنگ می‌شکند.

این پذیرایی حس می‌دهد با زمان جمع شده، نه یک‌روزه چیده شده. سبدهای حصیری، میز جلو مبلی روستیک و نور خورشید پشت پرده‌های ساده، فضا را سبک و دلباز می‌کند اما همچنان محکم و زمینی نگه می‌دارد. پذیرایی‌های کشیده عاشق همین «لحظه‌های عمودی» هستند.

۱۲) جریان مدرنِ پرنور

این چیدمان روی «نفس کشیدن فضا» حساب کرده. پنجره‌های قدی و چوب‌های روشن اجازه می‌دهند پلان کشیده سبک بماند، و آن مبل نرمِ مرکزی نقش لنگر را دارد. هیچ چیز بیش از حد به دیوار نچسبیده، برای همین پذیرایی تونلی و راهرویی نمی‌شود.

راه‌پله و تیرها یک ریتم معماری می‌سازند و انگار شما را آرام از این سر به آن سر هدایت می‌کنند. آرام، هدفمند و کمی لوکسِ بی‌سروصداست؛ از آن فضاهایی که بدون اینکه بفهمید، زمان در آن کندتر می‌گذرد.

۱۳) تمرکز روی شومینه سنگی

وقتی شومینه‌ای مثل این دارید، می‌گذارید خودش رهبر باشد. دیوار سنگی نمایان و تیرهای چوبی، از نظر بصری طول پذیرایی را کوتاه‌تر می‌کنند چون یک نقطه کانونی قوی می‌سازند. همه چیز از آن بخاری گرم و روشن «پخش» می‌شود و پذیرایی کشیده را تبدیل می‌کند به یک لحظه‌ی مرکزی و دنج.

مبل زیتونی و سبدهای بافت‌دار لبه‌ها را نرم می‌کنند و گرمایی می‌دهند که سنگ روستیک را بالانس می‌کند. این نشان می‌دهد در فضاهای کشیده، یک ویژگی معماریِ شاخص می‌تواند همه چیز را عالی کنار هم نگه دارد.

۱۴) پنل‌های خردلی، مثل آفتابِ عصر

پنل‌های خردلی فضا را مثل نور خورشید دور خودش می‌پیچند. در پذیرایی کشیده، رنگ جسورانه ممکن است ریسکی به نظر برسد، اما اینجا باعث یکپارچگی شده؛ از ابتدا تا انتها. مبل یک سمت را نگه داشته و تابلوها و آینه‌ها هم چشم را در طول فضا حرکت می‌دهند.

نتیجه مرتب و صمیمی است، نه کش آمده. شاد است، اما پر سر و صدا نیست؛ مثل فضایی که همیشه نور عصر را درست و قشنگ می‌گیرد.

۱۵) ساختاردهی با سبز عمیق

رنگ کردن فرورفتگی‌ها و قفسه‌های توکار با سبزِ غنی، فوراً به این پذیرایی کشیده ساختار می‌دهد. به جای اینکه همه چیز یک مسیر طولانی باشد، هر قسمت هدفمند می‌شود. پنجره بیرون‌زده تبدیل می‌شود به یک گوشه دنج، و قفسه‌ها هم تلویزیون را قاب می‌گیرند بدون اینکه فضا را تسخیر کنند.

کوسن‌های طرحدار و میز چوبیِ گرم کنتراست می‌دهند و نمی‌گذارند پالت سنگین شود. لایه‌دار، شخصی و واقعاً کاربردی.

۱۶) تعادل روستایی زیر سقف بلند

سقف‌های بلند می‌توانند پذیرایی کشیده را کشیده‌تر نشان بدهند، اما تیرهای نمایان و لوستر مرکزی همه چیز را به مقیاس انسانی برمی‌گردانند. مبلمان راحت وسط فضا قرار گرفته و یک زون جمع شدن طبیعی ساخته است.

دیوارهای چوب‌راه‌راه و جزئیات چوبی گرم بافت اضافه می‌کنند تا چشم از کف تا سقف درگیر بماند. حس کلاسیک و راحت دارد؛ خانه‌ای برای شب‌های آرام و گفت‌وگوهای طولانی.

۱۷) پنجره بیرون‌زده با رنگ‌های جواهری

رنگ کردن دیوارها با سبز-آبیِ عمیق، این پذیرایی کشیده را هم دراماتیک می‌کند هم دنج. پنجره بیرون‌زده در انتهای فضا هم تبدیل می‌شود به نقطه کانونی و ناخودآگاه شما را به سمت خودش می‌کشد.

مبل روشن و فرش طرحدار، رنگ جسور را نرم می‌کنند تا تعادل بماند. مرموز و جذاب، مخصوصاً وقتی آفتاب کم‌کم غروب می‌کند.

۱۸) پایان سبز و زنده با گیاهان

اینجا شکل کشیده به نفع شما کار می‌کند. یک مبل ساده در طول یک دیوار، و گیاهان نزدیک پنجره جمع شده‌اند تا انتهای پذیرایی مثل یک «مقصد سرسبز» به نظر برسد. فرش گرافیکیِ جسور هم کل چیدمان را محکم می‌کند و نمی‌گذارد فضا باریک و بی‌رمق دیده شود.

مدرن است اما گرم؛ پر از نور و زندگی. سبزی گیاهان مثل یک نفس عمیق عمل می‌کند و جریان خطی را نرم می‌کند.

۱۹) دنجِ تیره و مرتب

دیوارهای زغالی و یک مبل چرمیِ ال، فوراً عمق می‌دهند. به جای جنگ با شکل فضا، چیدمان با آن همراه شده و یک پاف بزرگ وسط فضا، مرکز را لنگر می‌اندازد.

پارچه‌های لایه‌دار و نور گرم نمی‌گذارند فضا سنگین شود. ساختارمند است اما خوش‌آمدگو؛ انگار پذیرایی دقیقاً می‌داند دارد چه کار می‌کند.

۲۰) کشیدگیِ میانه‌قرن، بدون شلوغ‌کاری

یک بوفه بلند (کردنزا) و ساعت ستاره‌ای، خط‌های افقی را برجسته می‌کنند، اما این بار به شکل خوب. چیدمان عمدی و تقریباً شبیه گالری است؛ با تابلوها و گیاهانی که در طول دیوار با فکر جاگذاری شده‌اند.

چوب‌های گرم و استایل ساده، فضا را راحت نگه می‌دارند. این پذیرایی خودش را پیچیده نمی‌کند؛ فقط خطوط تمیز، نور خوب و یک چیدمان که از هر سانت درست استفاده می‌کند.

۲۱) لایه‌های میانه‌قرن با حال‌وهوای عمیق

این فضا مثل یک نامه عاشقانه به طراحی قدیمی است. بوفه گردویی روی دیوار سبز تیره با اعتماد کامل کشیده شده و بالایش تابلوهای لایه‌دار قرار گرفته‌اند؛ ترکیبی از جذابیت طرح‌های کلاسیک و منظره‌های نرم. فرش ملایم همه چیز را زمینی می‌کند و صندلی چرمی کاراملی همان گرمای لازم را اضافه می‌کند.

جمع‌وجور است بدون شلوغی. پالت خاکی است، اما چیدمان تازه و امروزی مانده. واقعاً حس اتاقی را دارد که موسیقی آرام پخش می‌شود و شما زمان را گم می‌کنید.

۲۲) بازگشت پنل چوبی

پنل چوبی عمودی و شومینه مشکی مات، فوراً فضا را خوش‌حال‌وهوا و جدی می‌کند. مبل چرمی کاراملی و میز جلو مبلی کوتاه هم همان حس میانه‌قرن را دارند، اما شومینه کاشی‌کاری‌شده باعث می‌شود فضا ساختارمند و مدرن بماند.

عمق دارد بدون سنگینی. تضاد چوب گرم و مشکی جوهری، پذیرایی را هدفمند نشان می‌دهد، نه صرفاً مد روز. دنج است، اما مرتب و بالغ.

۲۳) آرامش کلاسیک با حال‌وهوای مناسبتی

مبل‌های سفید نرم، خنثی‌های لایه‌لایه و حلقه‌های سبز با روبان مخملی؛ حال‌وهوای مناسبتی دارد، اما زیاده‌روی نمی‌کند. درخت نزدیک شومینه یک نقطه کانونی طبیعی می‌سازد و فرش خنثی هم همه چیز را یکدست نگه می‌دارد.

قشنگ‌ترین بخشش این است که با وجود دکور فصلی، فضا هنوز آرام است. هیچ چیز جیغ نمی‌زند. فقط می‌درخشد. یعنی می‌شود هم شیک بود، هم واقعی و زندگی‌شده.

۲۴) سادگیِ مریم‌گلیِ لطیف

دیوارهای سبز مریم‌گلیِ ملایم، این پذیرایی کشیده را توی یک راحتی بی‌سروصدا می‌پیچند. مبل‌های کرمیِ هماهنگ با تقارن کنار دیوار قرار گرفته‌اند و کوسن‌های مشکی فقط به اندازه‌ای کنتراست می‌دهند که فضا وارد «بژِ خسته‌کننده» نشود.

مینیمال است، اما بی‌روح نیست. کفِ طرح جناغی حرکت ایجاد می‌کند و چشم یک مسیر برای دنبال کردن دارد. بعضی وقت‌ها ساده‌ترین انتخاب، قوی‌ترین است.

۲۵) سبز عمیق با حس پناهگاه

رنگ سبز غنی، به این پلان کشیده شخصیت می‌دهد. پنجره بیرون‌زده تبدیل می‌شود به یک گوشه‌ی مخصوص خودتان، با نوری که از پشت شاترها می‌ریزد داخل. قفسه‌های توکار هم تلویزیون را مرتب جا داده‌اند، بدون اینکه مرکز توجه را بدزدند.

همه چیز هدفمند و زمینی است. فرش طرحدار و چوب‌های گرم، لبه‌ها را نرم می‌کنند و نمی‌گذارند فضا باریک دیده شود.

۲۶) کنتراستِ مرتب و دنج

دیوارهای تیره کنار مبل چرمیِ ال، عمق فوری می‌دهند. لوستر مشکی بالای سر، ساختار اضافه می‌کند و پتوهای نرم و کوسن‌های خنثی هم فضا را دنج نگه می‌دارند.

جسور است اما متعادل. تابلو بالای مبل نگاه را افقی می‌کشد و برای پذیرایی‌های کشیده عالی جواب می‌دهد. خطوط قوی، بافت گرم، بدون شلوغ‌کاری.

۲۷) جان گرفتن سبک میانه‌قرن، اما امروزی

چوب‌های گرم اینجا نقش اول را دارند. بوفه کوتاه، ساعت ستاره‌ای و تابلوهای انتزاعی همان انرژی میانه‌قرن را می‌دهند، اما چیدمانش امروزی و راحت است.

همه چیز بی‌دردسر است. گیاهان هندسه‌ها را نرم می‌کنند و میز جلو مبلی با خطوط تمیز، فضا را باز و نفس‌دار نگه می‌دارد. نوستالژی هست، اما گیر نکرده در گذشته.

۲۸) لبه‌ی مدرن با فرش گرافیکی

فرش جسور، طول پذیرایی را یک‌باره تعریف می‌کند. کنار مبل کاراملی و چراغ حجمی، به فضا شخصیت می‌دهد بدون اینکه سنگینش کند.

گیاهانی که نزدیک پنجره جمع شده‌اند مثل یک «نقطه پایان طبیعی» عمل می‌کنند و شما را به سمت انتهای فضا هدایت می‌کنند. مدرن است، بازیگوش است، و پر از زندگی. دقیقاً همان نوع پذیرایی که از لحظه ورود حس خوبی می‌دهد.

سؤالات متداول

۱) پذیرایی کشیده و بزرگ را چطور از حالت راهرو دربیارم؟

با بخش‌بندی. دو فرش، دو گروه مبلمان (مثلاً یک بخش گفتگو و یک بخش تلویزیون)، و یک عنصر مرکزی مثل میز بزرگ یا پاف، سریع فضا را از حالت راهرویی خارج می‌کند.

۲) چسباندن مبلمان به دیوار کار درستی است؟

اغلب نه. اگر همه چیز به دیوار بچسبد، وسط پذیرایی خالی و سرد می‌شود. بهتر است مبلمان را کمی از دیوار فاصله بدهید و یک «جزیره چیدمان» بسازید.

۳) برای پذیرایی کشیده، یک فرش بهتر است یا چند فرش؟

اگر قرار است فضا چند بخش داشته باشد، دو فرش خیلی بهتر جواب می‌دهد. اگر یک فرش می‌گذارید، باید آن‌قدر بزرگ باشد که محدوده نشستن اصلی را کامل پوشش دهد.

۴) چه چیزی باعث می‌شود پذیرایی کشیده دنج‌تر شود؟

نورپردازی لایه‌ای (آباژور و نورهای موضعی)، بافت‌های گرم (چوب و پارچه‌های نرم)، و یک مرکز مشخص (میز/پاف) که آدم‌ها را دور هم جمع کند.

۵) در پذیرایی کشیده چه مدل میز جلو مبلی بهتر است؟

میزهای کشیده یا مجموعه میزهای تودرتو با فرم فضا هماهنگ‌اند. اگر می‌خواهید خطوط کشیده کمتر دیده شود، میز گرد هم انتخاب خیلی خوبی است.

۶) رنگ‌های تیره برای پذیرایی کشیده مناسب‌اند؟

بله، اگر با نور خوب و عناصر روشن بالانس شوند. رنگ تیره می‌تواند عمق بدهد و پذیرایی بزرگ را جمع‌وجورتر و لوکس‌تر نشان بدهد.

جمع‌بندی نهایی

پذیرایی‌های کشیده و بزرگ، اگر فقط «یک‌تکه» چیده شوند، خیلی زود راهرویی یا پراکنده به نظر می‌رسند. اما وقتی فضا را با چند حرکت ساده بخش‌بندی کنید، همان کشیدگی تبدیل می‌شود به امتیاز: هم شیک‌تر می‌شود، هم کاربردی‌تر، هم دنج‌تر.

دو نکته واقعاً طلایی‌اند:
اول اینکه وسط فضا را خالی رها نکنید و یک لنگر مرکزی مثل میز یا پاف بزرگ داشته باشید.
دوم اینکه نور را لایه‌لایه کنید تا فضا گرم و زنده بماند. بعد از آن، بازی با بافت‌ها (چوب، کنف، چرم، پارچه‌های نرم) و یک پالت رنگی هماهنگ، کاری می‌کند پذیرایی‌تان حتی در عکس هم «مرتب و دوست‌داشتنی» دیده شود.