سرگرمیفیلم و بازی

نقدها و نمرات منتقدان برای فیلم Once Upon a Time in Hollywood منتشر شد

فیلم روزی روزگاری در هالیوود - Once Upon a Time in Hollywood به کارگردانی کوئنتین تارانتینو و بازی لئوناردو دی‌کاپریو اخیرا به نمایش درآمد و با استقبال منتقدان روبه‌رو شد.

فیلم روزی روزگاری در هالیوود – Once Upon a Time In Hollywood ، یک فیلم در ژانر درام ، تاریخی ، اسرارآمیز ، دلهره‌آور ، کمدی و جنایی ، محصول شرکت کلمبیا پیکچرز – Columbia Pictures است و به نویسندگی و کارگردانی کوئنتین تارانتینو می باشد فیلم روزی روزگاری در هالیوود در تاریخ 21 می 2019 (31 اردیبهشت 1398) در هفتاد و دومین جشنوارهٔ کن به نمایش درآمد و تا به امروز نمرات و نقدهای مثبتی از سوی منقدان دریافت کرده است.

در این فیلم پرستاره، بازیگرانی مثل: مارگو رابی,  برد پیت,  لئوناردو دی‌کاپریو,  داکوتا فانینگ,  آل پاچینو,  تیم راث و کرت راسل  به ایفای نقش پرداخته اند.

لازم به ذکر است که این اثر برای اکران در سینماهای ایالات متحده برای تاریخ ۲۶ جولای ۲۰۱۹ (۴ مرداد ۱۳۹۸) تنظیم شده بود. در ادامه با ماگرتا همراه باشید.

نقدها و نمرات فیلم Once Upon a Time in Hollywood
نقدها و نمرات فیلم Once Upon a Time in Hollywood
کوئنتین تارانتینو کارگردان فیلم هایی هم‌چون فیلم هشت نفرت انگیز – The Hateful Eight ، فیلم جنگوی زنجیر گسسته – Django Unchained ، فیلم گرایند هاوس – Grindhouse ، فیلم ضد مرگ – Death Proof ، فیلم بیل را بکش بخش ۱ – Kill Bill: Volume 1 و فیلم بیل را بکش بخش 2 – Kill Bill: Volume 2 بوده است.

خلاصه داستان فیلم روزی روزگاری در هالیوود – Once Upon a Time In Hollywood

نقدها و نمرات فیلم Once Upon a Time in Hollywood
فیلم Once Upon a Time in Hollywood

خلاصه ای از داستان فیلم روزی روزگاری در هالیوود – Once Upon a Time In Hollywood که منتشر شده است را می توانید بخوانید :

ما با فیلم روزی روزگاری در هالیوود به سال ۱۹۶۹ و شهر لس آنجلس می‌رویم؛ زمانی که همه چیز در حال تغییر کردن است. در این برهه زمانی بازیگر محبوب و ستاره تلویزیون یعنی ریک دالتون (با بازی لئوناردو دی‌کاپریو) و بدلکار همیشگی او یعنی کلیف بوث (با بازی برد پیت) به شدت در تلاش هستند تا در صنعت فیلمسازی‌ای که دیگر به سختی آن را می‌شناسند و دیگر مثل قبل نیست، راهی برای خودشان باز کنند. نهمین فیلم یکی از بهترین نویسندگان و کارگردان‌های هالیوود یعنی کوئنتین تارانتینو دارای یک تیم بازیگری بزرگ و چندین خط داستانی مختلف است؛ آن هم به مناسبت آخرین سال‌های دوران طلایی هالیوود.

نقدها و نمرات روزی روزگاری در هالیوود – Once Upon a Time In Hollywood

نقدها و نمرات فیلم Once Upon a Time in Hollywood
نقدها و نمرات فیلم Once Upon a Time in Hollywood

از مجموع نقدهابی که به این فیلم تا کنون وارد شده است، همگی آنرا مثبت ارزیابی کرده‌اند و از مجموع نمرات به ثبت رسیده برای آن، نمره‌ی بسیار خوب 85 از 100 را در وبسایت متاکریتیکس برای خودش به ثبت رسانید. تا اینجای کار Once Upon a Time in Hollywood هفتمین فیلم سال 2019 است و باید منتظر ماند و عملکرد آنرا در جدول باکس آفیس هم دید. در ادامه چند نقد کوتاه از منتقدان سرشناس سینمای جهان را می خوانیم :

سورن اندرسن از سیاتل تایمز ، امتیاز 63 از 100
روند پیشروی این فیلم و داستان آن می‌تواند کمی مشکل‌ساز باشد. تا حدودی بخش‌های اولیه این اثر خسته کننده است؛ زیرا زمان زیادی صرف این می‌شود که شخصیت‌ها درون ماشین‌های خود مدام در بزرگراه‌ها، خیابان‌های فرعی و بلوارهای اطراف هالیوود می‌چرخند.
دیوید رونی از The Hollywood Reporter ، امتیاز 70 از 100
تارانتینو در فیلم جدیدش یعنی «روزی روزگاری در هالیوود» با فیلم ها و سریال های درجه دو آمریکایی، وسترن های اسپاگتی، هنرهای رزمی، موزیک محبوب و فرهنگ عامه ی لس آنجلس در دهه 60 تجدید میثاق کرده است.

در نهمین اثرش به نظر می رسد او به حدی در کارش مسلط است تا جایی که می تواند مردم را علیه خود بخنداند. مخاطبان نیز بدون شک می دانند که می توانند از فیلم او لذت ببرند ، حتی اگر این فیلم پر از مسیرهای انحرافی ، تکرار مکررات و اطلاعات گمراه کنده ای باشد که با آهستگی دو ساعت به طول بیانجامد و در پایان نیز با یک اوج بسیار خشن که انگار بدون فیلمنامه است، به پایان برسد. این فیلم یک نامه ی عاشقانه به دوران کودکی تارانتینو است که پایان نیز به شکل دیوانه واری ، پایان یک دوره را نشان می دهد.
الن نگ از Film Threat ، امتیاز 70 از 100
این فیلم یک اثر خیلی خوب است… یک نسخه بهتر نسبت به فیلم Hail Caesar (درود بر سزار) برادران کوئن؛ فیلمی که مدام در طی تماشای اثر تارانتینو در ذهن من ظاهر می‌شد.
برایان ترویت از یو اس ای تودی ، امتیاز 75 از 100
دیدگاه و چشم‌انداز تارانتینو از سال ۱۹۶۹ نسبت به هالیوود کاملا صحیح و زنده به نظر می‌رسد؛ آن هم با وجود آن الکتریسیته بسیار زیادی که بین دو بازیگر اصلی آن یعنی لئوناردو دی‌کاپریو و برد پیت وجود داشت. البته علاوه بر آن، ایفای نقش فوق‌العاده‌ی مارگو رابی در نقش شارون تیت هم کمک زیادی به آن کرده بود.
لوون گلیبرمن از Variety ، امتیاز 80 از 100
دی کاپریو و برد پیت، آنچنان نقش‌های خود را به خوبی ایفا می‌کنند که ما خوشحالیم که می‌توانیم عقب بایستیم و تماشا کنیم که تارانتینو در هر جهتی که می‌خواهد فیلم را ببرد.
جاستین چنگ از لس آنجلس تایمز ، امتیاز 90 از 100
25 سال پس از آنکه «قصه ­ی عامه پسند» موفق به دریافت نخل طلا از جشنواره کن شد؛ حالا با فیلم دیگری از تارانتینو روبرو هستیم که می تواند به همان اندازه تاثیرگذار و جریان ساز باشد. به نظر می رسد در این فیلم برای اولین بار است که تارانتینو قرار است با اتفاقات دنیای واقعی مثل رومن پولانسکی ، شارون تیت و افراد دار و دسته ی منسن نیز درگیر باشد و این مضامین قطعا فیلم را در برابر لو رفتن داستان بسیار مقاوم خواهد کرد زیرا اغلب مردم داستان آن را می دانند. اما من تمام تلاش خودم را خواهم کرد تا از خواسته ی آقای تارانتینو و همکارانش برای لو ندادن داستان این فیلم تبعیت کنم. اگر می خواهید تا حس خلوص دیدن فیلم برای اولین بار را برای خود حفظ کنید، توصیه می کنم تا زمان اکران عمومی آن در 26 جولای دیگر چیزی راجع به آن نخوانید.
بیلگ ابیری از New York Magazine ، امتیاز 90 از 100
این کیفیت همراه با ظرافت بزرگترین نقطه‌ی قوت فیلم است. در فیلم چندین ویژگی بارز وجود دارد، بعضی اوقات طنز، گاهی بدجنسی و گاهی و هم خشونت، اما شاید قوی‌ترین موضوع طولانی بودن آن است. به ظاهر بی هدف است اما در میانه به چیزی که باید می‌رسد.
پیتر بردشاو از گاردین ، امتیاز 100 از 100
این کمدی سیاه از «کوئنتین تارانتینو» به یک برداشت رستگارانه به سبک قصه­ی عامه پسند از کابوس «منسن» در اواخر دهه 60 در کالیفرنیا دست می­یابد. رنگ های فیلم از آبی آسمان گرفته تا طلایی غروب بسیار شوکه کننده، جذاب و سرگیجه آور هستند. همان رنگ های گرم و صمیمی که «ماما کاس» درباره ی آنها آواز خوانده است. لس آنجلس سال 1969 با آن فرهنگ عامه ی ویژه اش ، کاملا به سلیقه ی تارانتینو از آب درآمده است. یکی از بهترین سکانس های فیلم وقتی است که «کلیف» به عنوان بدل باید با «بروس لی» مبارزه کند. نمی دانم تارانتینو چطور این را تصور کرده اما من حتی پس از گذشت سه دقیقه از پایان این سکانس همچنان در حال خندیدن بودم.
پیتر تراورس از رولینگ استون ، امتیاز 100 از 100
تمام بازیگران این اثر، صرف نظر از نقش بزرگ یا کوچکی که ایفا می‌کنند، سعی کردند که بهترین نسخه خود را در این فیلم به نمایش بگذارند. برای برخی افراد ممکن است مدت زمان ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه خیلی زیاد به نظر برسد. اما من اصلا نمی‌توانستم پلک بزنم.
جان بلیزدیل از CineVue ، امتیاز 100 از 100
«روزی روزگاری در هالیوود» یک فیلم کاملا لس‌آنجلسی است و این فرصت را به ما می‌دهد تا در آن غرق شویم. همچنین در فرهنگ آن دوران با سریال‌های تلویزیونی، قطعات موسیقی و صدای رادیو که در پس‌زمینه در حال پخش شدن هستند نیز غرق می‌شویم. این فیلم مانند یک رمان بزرگ درباره ی لس‌آنجلس است. نقش‌آفرینی‌ها بسیار عالی و فوق‌العاده‌اند و دیدن نقش‌آفرینی برد پیت و لئوناردو دی کاپریو در کنار یکدیگر لذت خاصی راه به همراه دارد. «روزی روزگاری در هالیوود» فیلمی برجسته، زیبا و بی‌رحمانه است. این بهترین فیلم تارانتینو پس از «بیل را بکش» یا شاید «قصه ی عامه پسند» است.
برایان تالریکو از RogerEbert.com ، امتیاز 100 از 100
من از یک موضوع کاملا مطمئن هستم… اصلا نمی‌توانم برای دوباره دیدن این فیلم صبر کنم. این اثر دارای چندین لایه مختلف و جاه‌طلبانه است؛ محصول یک فیلمساز توانا و با اعتمادبه‌نفس که برای ساخت آن با هنرمندان و اعضایی کار کرده که کاملا با دیدگاه و سبک او همخوانی دارند. تک تک قسمت‌های این اثر متناسب است. هر تصمیم با دقت بسیار زیاد اتخاذ و انجام شده است.

برچسب ها

زنجیران

هم‌بنیانگذار ماگرتا ، عاشق دنیای وب و ۷ سالی ست که فعالیت جدی در حوزه اینترنت دارم. تخصص من تولید محتوایی‌ست که مورد نیاز مخاطبان است. مدیر ارشد تیم شبکه های اجتماعی سایت هستم. به قول ماگرتایی‌ها وقت بروز شدنه !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

÷ یک = نه

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن