استفاده درست از قطره گوش فقط به چکاندن دارو داخل گوش محدود نمیشود، بلکه حالت قرار گرفتن بدن، زاویه سر و نحوه ریختن قطره هم در اثرگذاری آن نقش مهمی دارند. اگر این کار به روش صحیح انجام نشود، ممکن است دارو بهخوبی وارد مجرا نشود یا خیلی زود از گوش خارج شود.
یاد گرفتن بهترین حالت ریختن قطره در گوش به شما کمک میکند دارو بهتر اثر کند و احتمال خطا یا ناراحتی کمتر شود. در ادامه این مقاله از بخش سلامت ماگرتا، روش صحیح استفاده از قطره گوش، حالت مناسب بدن، نکات مهم برای کودکان و بزرگسالان و هشدارهای ضروری را بررسی میکنیم.
درک مختصر آناتومی گوش؛ چرا زاویه مهم است؟
برای اینکه درک کنیم چرا باید گوش را بکشیم یا سر را مایل کنیم، باید بدانیم که مجرای گوش (Ear Canal) یک تونل مستقیم نیست.
۱. شکل طبیعی مجرای گوش
مجرای شنوایی خارجی در انسان، بهشکل حرف S انگلیسی (یا یک علامت سوال) درآمده است. این انحنا برای محافظت از پرده گوش در برابر ضربه، گرد و غبار و ورود اجسام خارجی است. اما همین انحنای محافظتی، بزرگترین مانع برای رسیدن قطره دارو به عمق گوش است.
بخش خارجی (نزدیک لاله گوش): رو به بالا و جلو متمایل است.
بخش داخلی (نزدیک پرده گوش): رو به پایین و عقب متمایل است.
۲. هدف از کشیدن لاله گوش
وقتی شما لاله گوش را بهسمت بالا و عقب میکشید (در بزرگسالان)، در واقع دارید این انحنای S را صاف میکنید. با صاف شدن مسیر، قطره دارو میتواند مانند سدی در یک تونل مستقیم، بدون مانع بهسمت پرده گوش حرکت کند. اگر این کار را انجام ندهید، قطره احتمالاً در پیچ اول گیر میکند و از گوش بیرون میریزد.
قطره گوش چیست و چه کاربردی دارد؟
قطره گوش نوعی داروی موضعی است که مستقیماً داخل مجرای گوش ریخته میشود تا اثر درمانی خود را در همان ناحیه اعمال کند. این قطرهها بسته به نوع بیماری، ترکیبات متفاوتی دارند و برای اهداف مختلفی استفاده میشوند.
کاربردهای رایج قطره گوش:
- درمان عفونت گوش خارجی
- کاهش التهاب
- نرم کردن جرم گوش
- کم کردن خارش گوش
- کاهش درد در برخی شرایط
- کمک به خروج ترشحات یا جرم
قطره گوش نباید بدون دلیل و نسخه پزشک استفاده شود، چون هر نوع قطره برای هر مشکلی مناسب نیست. مثلاً قطرهای که برای جرم گوش مفید است، لزوماً برای عفونت مناسب نیست.
چرا حالت بدن هنگام ریختن قطره گوش مهم است؟
خیلی از افراد فکر میکنند فقط کافی است چند قطره داخل گوش ریخته شود. اما واقعیت این است که وضعیت بدن و زاویه سر نقش مهمی در رسیدن دارو به عمق مجرا و ماندگاری آن دارد.
اگر سر در حالت درست نباشد:
قطره ممکن است سریع بیرون بریزد
دارو بهخوبی پخش نشود
اثر درمانی کاهش یابد
بیمار احساس ناراحتی کند
به همین دلیل، انتخاب بهترین حالت برای ریختن قطره در گوش فقط یک نکته جانبی نیست، بلکه بخشی از درمان درست محسوب میشود.
آمادهسازی پیش از ریختن قطره؛ گامی که نباید نادیده گرفت
بسیاری از افراد بلافاصله بطری را باز میکنند و قطره را میریزند. اما چند مرحله حیاتی پیش از آن وجود دارد که موفقیت درمان را تضمین میکند.
۱. شستشوی دستها
این اولین و مهمترین قانون است. دستها حامل باکتریها و ویروسها هستند. اگر با دست آلوده لاله گوش یا نوک قطرهچکان را لمس کنید، ریسک عفونت ثانویه را افزایش میدهید. دستها را با آب و صابون بهمدت حداقل ۲۰ ثانیه بشویید و با یک حوله تمیز خشک کنید.
۲. گرم کردن قطره گوش (نکته طلایی)
آیا تا به حال پس از ریختن قطره گوش، احساس سرگیجه یا حالت تهوع به شما دست داده است؟ دلیل آن تفاوت دما است.
مایع داخل گوش (اندولنف) بسیار حساس به تغییرات دما است. قطرههایی که در یخچال نگهداری میشوند یا در زمستان سرد هستند، وقتی با بدن گرم تماس پیدا میکنند، باعث تحریک اعصاب تعادلی در گوش داخلی میشوند و منجر به سرگیجه ناگهانی میگردند.
روش صحیح گرم کردن:
بطری قطره را چند دقیقه در کف دست خود نگه دارید تا دمای آن به دمای بدن نزدیک شود.
یا بطری را در یک کاسه آب گرم (نه داغ) بهمدت چند دقیقه قرار دهید.
هشدار: هرگز قطره را در مایکروویو گرم نکنید. مایکروویو ممکن است دارو را تخریب کند یا آن را چنان داغ کند که باعث سوختگی مجرای گوش شود.
۳. تمیز کردن مجرای گوش (در صورت نیاز)
اگر گوش دارای ترشحات چرکی یا موم (جرم) زیاد باشد، قطرهٔ دارو نمیتواند به پردهٔ گوش برسد و روی موم گوش میریزد.
اگر ترشحات خارجی وجود دارد، با یک دستمال تمیز یا پنبه، فقط بیرون گوش را تمیز کنید.
هشدار: هرگز از گوشپاککن (نمدی) داخل مجرای گوش فرو نبرید. این کار موم گوش را به عمق میراند و خطر آسیب به پرده گوش را بالا میبرد. اگر مجرای گوش مسدود است، به پزشک اجازه دهید آن را شستشو دهد.
مراحل گامبهگام ریختن قطره در گوش (روش استاندارد بزرگسالان)
در این بخش، پروسه دقیق را بهتفصیل بررسی میکنیم. این روش برای اکثر قطرههای آنتیبیوتیک، ضد درد و نرمکننده موم گوش صدق میکند.
۱. انتخاب وضعیت بدن
بهترین وضعیت، دراز کشیدن روی یک سطح صاف (تخت یا مبل راحت) است.
چرا دراز میکشیم؟ چون جاذبه زمین به قطره کمک میکند تا در عمق گوش جاری شود. همچنین این وضعیت به شما اجازه میدهد چند دقیقه بدون حرکت بمانید.
اگر دراز کشیدن ممکن نباشد، نشستن روی یک صندلی و کج کردن سر به سمت مخالف گوش دردناک نیز قابل قبول است، اما دراز کشیدن ترجیح داده میشود.
۲. زاویه دادن به سر
روی پهل خود دراز بکشید. اگر قطره را برای گوش راست میریزید، روی پهل چپ بخوابید تا گوش راست رو به بالا باشد. برعکس، برای گوش چپ، روی پهل راست بخوابید. سر باید کاملاً روی یک بالش قرار گیرد تا گردن خسته نشود.
۳. تکنیک دستگذاری و کشیدن گوش
این مرحله، کلید موفقیت است:
با دست مخالف (مثلاً اگر قطره را برای گوش راست میریزید، از دست چپ)، لاله گوش را بگیرید.
برای بزرگسالان: لاله گوش را بهسمت بالا و عقب بکشید. (تصور کنید میخواهید گوش را از فاصله از سر دور کنید).
با دست دیگر، نوک قطرهچکان را در نزدیکی مجرای گوش قرار دهید. نوک قطره نباید لبه گوش را لمس کند تا از انتقال باکتری جلوگیری شود.
۴. ریختن قطرات
تعداد قطرات معمولاً ۳ تا ۵ قطره است (طبق دستور پزشک یا جعبه دارو).
قطرات را یکییکی و با فاصله زمانی کم بچکانید. ریختن ناگهانی و حجم زیاد میتواند باعث احساس پری و ناراحتی شود.
۵. ماساژ تراگوس (پمپ کردن دارو)
پس از ریختن قطرات، لاله گوش را رها کنید اما هنوز از جای خود حرکت نکنید.
تراگوس (Tragus): آن برآمدگی کوچک گوشتی که جلوی مجرای گوش قرار دارد (مانند دروازه گوش).
با انگشت اشاره یا شست، تراگوس را چند بار بهسمت داخل گوش فشار دهید و رها کنید (حدود ۳ تا ۵ بار). این کار باعث میشود قطره مثل یک پمپ، بهعمق مجرای گوش رانده شود و حبابهای هوا خارج شوند.
۶. زمان ماندگاری (مدت زمان حیاتی)
این مهمترین بخش است که بسیاری آن را فراموش میکنند. شما باید در همان وضعیت دراز کشیده، بهمدت ۳ تا ۵ دقیقه صبر کنید.
اگر زودتر بلند شوید، قطره بهدلیل جاذبه بیرون میریزد و درمان ناتمام میماند.
میتوانید در این مدت یک موسیقی آرام گوش دهید یا چشمانتان را ببندید.
۷. پاکسازی اضافه دارو
پس از گذشت زمان لازم، بهآرامی بلند شوید. با یک دستمال کاغذی یا پنبه تمیز، قطرات اضافی که روی لاله گوش یا بیرون مجرای جمع شده را پاک کنید. هشدار: پنبه را داخل گوش فرو نبرید؛ فقط سطح بیرونی را خشک کنید.
روش ریختن قطره در گوش نوزادان و کودکان؛ چالشها و راهکارها
ریختن قطره در گوش یک کودک نوپا یا نوزاد، داستانی کاملاً متفاوت است. کودکان معمولاً از این پروسه میترسند یا بیقراری میکنند، و آناتومی گوش آنها متفاوت است.
۱. تفاوت آناتومی و تکنیک کشیدن گوش
همانطور که در جدول ۱ اشاره شد، در کودکان زیر ۳ سال، مجرای گوش رو به پایین است. بنابراین:
برای صاف کردن مسیر، لاله گوش را بهسمت پایین و عقب بکشید.
اگر این کار را برعکس انجام دهید (مثل بزرگسالان)، مجرای گوش باریکتر میشود و قطره نمیتواند وارد شود.
۲. آرام کردن کودک پیش از عمل
تغذیه: بهترین زمان برای ریختن قطره، زمانی است که کودک گرسنه است. مادر میتواند در حین شیردهن، قطره را بریزد. مکیدن شیر، حواس کودک را پرت میکند و احساس درد را کاهش میدهد.
بغل گرفتن: کودک را در پتو پیچیده (سوییادل) تا دستهایش را نتواند تکان دهد، و سپس او را بهآرامی در بغل بگیرید.
۳. مراحل اجرا برای کودک
کودک را روی پهل خود بخوابانید (مثلاً روی پهل شما یا یک بالش).
با یک دست، گوش کودک را بهسمت پایین و عقب بکشید.
با دست دیگر، قطرات را بریزید.
تراگوس را ماساژ دهید.
کودک را در همان وضعیت نگه دارید. میتوانید برایش آواز بخوانید یا با او صحبت کنید تا آرام باشد.
نکته: اگر کودک فوراً میخواهد بنشیند، سعی کنید او را سرگرم کنید تا ۱ تا ۲ دقیقه صبر کند. حتی نیم دقیقه ماندگاری بهتر از صفر ثانیه است.
اشتباهات رایج در استفاده از قطره گوش
شناختن اشتباهات، اولین قدم برای اصلاح آنهاست. در اینجا به پرتکرارترین خطاهایی که بیماران مرتکب میشوند، اشاره میکنیم.
جدول ۲: اشتباهات رایج و عوارض آنها
| اشتباه رایج | عارضه یا خطر ناشی از آن | روش صحیح جایگزین |
|---|---|---|
| تماس نوک قطرهچکان با گوش | آلودگی بطری دارو و عفونت مجدد | نگهداشتن فاصله ۱ سانتیمتری از مجرای گوش |
| استفاده از قطره سرد | سرگیجه، حالت تهوع، درد لحظهای | گرم کردن بطری در کف دست پیش از استفاده |
| ریختن قطره بیش از حد | پری گوش، خیس ماندن پوست و قارچ | رعایت دقیق دوز تجویز شده (۳-۵ قطره) |
| عدم ماندگاری پس از ریختن | خروج دارو و عدم جذب مؤثر | ماندن بهمدت ۵ دقیقه در وضعیت خوابیده |
| استفاده از گوشپاککن پس از قطره | خارج شدن دارو و آسیب به پرده | پاک کردن فقط سطح بیرونی با دستمال |
| کشیدن گوش به جهت غلط در کودک | باریک شدن مجرای و عدم ورود دارو | کشیدن به پایین و عقب در کودکان زیر ۳ سال |
انواع قطرههای گوش و نکات خاص مصرف
همه قطرههای گوش یکسان نیستند. نوع دارو، نحوه مصرف و احتیاطات آن متفاوت است.
۱. قطرههای نرمکننده موم گوش
این قطرهها (مثل گلیسرین، پراکسید هیدروژن یا برندهای تجاری) برای حل کردن موم گوش استفاده میشوند.
نکته: این قطرهها معمولاً باید بهمدت چند روز متوالی استفاده شوند.
پس از استفاده: معمولاً نیاز به شستشوی گوش توسط پزشک دارند. این قطرهها موم گوش را نرم و حل میکنند تا هنگام شستشو (ایریگیشن) یا با دستگاه مکش، بهراحتی خارج شود.
نکته مهم: پس از استفاده از این قطرهها، معمولاً حس «پری» و «شناوری» در گوش ایجاد میشود که طبیعی است. خودتان سعی نکنید با گوشپاککن موم حلشده را خارج کنید؛ این کار خطر آسیب به پرده گوش را دارد. بگذارید موم بهمرور و با کمک جاذبه یا شستشوی پزشکی خارج شود.
۲. قطرههای آنتیبیوتیک و ضد التهاب
این دسته از قطرهها (مانند سیپروفلوکساسین، دگزامتازون و…) برای درمان عفونتهای باکتریایی مجرای گوش (اوتیت خارجی) یا گاهی عفونت میانی استفاده میشوند.
تکان دادن بطری: بسیاری از این قطرهها بهصورت سوسپانسیون (معلق) هستند. قبل از استفاده، بطری را بین دو کف دست بهخوبی تکان دهید تا مواد کاملاً مخلوط شوند؛ در غیر اینصورت، دوز دارویی یکنواخت نخواهد بود.
پایان دوره درمان: حتی اگر پس از ۲ روز درد از بین رفت، دوره درمان را (معمولاً ۵ تا ۷ روز) کامل کنید. قطع زودهنگام باعث مقاومت باکتریایی و عود عفونت میشود.
۳. قطرههای ضد درد و بیحسکننده
این قطرهها حاوی مواد بیحسی موضعی (مانند لیدوکائین یا بنزوکائین) هستند و برای تسکین درد حاد، بهویژه در اوتیت میانی (عفونت پشت پرده گوش) در کودکان تجویز میشوند.
هشدار جدی: اگر پرده گوش پاره شده باشد (ترشحات چرکی بیرون میآیند)، استفاده از برخی قطرههای بیحسکننده میتواند برای گوش داخلی (حلزون گوش) سمی باشد و باعث کمشنوایی دائمی شود. هرگز این قطرهها را بدون بررسی پرده گوش توسط پزشک استفاده نکنید.
۴. قطرههای ضد قارچ
عفونتهای قارچی گوش (اوتومیکوزیس) معمولاً با خارش شدید و ترشحات پنبهای شناخته میشوند. قطرههای ضد قارچ یا اسیدیکننده (مانند سرکه رقیق یا کلوتریمازول) تجویز میشوند.
نکته: درمان قارچ گوش معمولاً طولانیتر است. خشک نگهداشتن گوش در اینجا حیاتی است، زیرا قارچها در محیط مرطوب رشد میکنند.
هشدارهای ایمنی و موارد منع مصرف
این بخش، شاید مهمترین بخش این مقاله ۳۰۰۰ کلمهای باشد. استفاده نادرست از قطره گوش میتواند از بیاثر بودن فراتر رود و باعث آسیب جدی شود.
۱. پارگی پرده گوش
اگر شما ترشحات چرکی، مایع شفاف یا خون از گوش خارج میشود، یا ناگهان درد با صدای “ترق” قطع شده و سپس ترشح شروع شده، احتمالاً پرده گوش پاره شده است.
خطر: در این حالت، مجرای گوش با گوش میانی ارتباط مستقیم دارد. قطرههایی که برای مجرای گوش بیضرر هستند، ممکن است اگر وارد گوش میانی شوند، به حلزون گوش (ارگان شنوایی) آسیب بزنند و باعث کمشنوایی نوروسنسوری (عصبی) غیرقابل بازگشت شوند.
اقدام: اگر به پارگی پرده گوش مشکوک هستید، تا زمان معاینه توسط پزشک (اتوسکوپی)، هیچ قطرهای در گوش نریزید مگر اینکه پزشک صریحاً اجازه داده باشد.
۲. وجود لوله تهویت (گرومت یا T-tube)
کودکانی که لوله تهویت در گوش دارند (برای درمان اوتیت میانی مزمن)، مجرای گوش آنها باز است.
برخی پزشکان اجازه میدهند قطرههای خاصی (مثل فلوئوسینولون) استفاده شود، اما قطرههای آنتیبیوتیک سیستمیک یا برخی محلولهای الکلی ممنوع هستند. حتماً از پزشک سوال کنید.
۳. حساسیت دارویی
اگر به دسته خاصی از آنتیبیوتیکها (مثل سولفاها یا آمینوگلیکوزیدها) حساسیت دارید، حتماً پزشک را مطلع کنید. قطرههای گوش نیز میتوانند باعث واکنشهای آلرژیک پوستی (درماتیت تماسی) شوند. علائم آن شامل قرمزی بیشتر، تورم و خارش لاله گوش پس از مصرف است.
نگهداری و انقضای قطره گوش
داروها موجودات شیمیایی پیچیدهای هستند که شرایط محیطی روی پایداری آنها تأثیر میگذارد.
۱. تاریخ انقضا
هرگز از قطره گوشی که تاریخ انقضای آن گذشته استفاده نکنید. حتی اگر ظاهر آن سالم است، ترکیب شیمیایی آن ممکن است تغییر کرده و به ترکیبات سمی تبدیل شده یا اثر درمانی خود را از دست داده باشد.
۲. کدر شدن یا تغییر رنگ
بسیاری از قطرههای آنتیبیوتیک شفاف هستند. اگر متوجه شدید محلول کدر، تیره یا دارای ذرات معلق غیرعادی (که با تکان دادن حل نمیشوند) شده، آن را دور بریزید. این نشانه آلودگی باکتریایی یا فساد دارو است.
۳. اشتراکگذاری قطره
قطره گوش مانند مسواک یا دستمال، وسایل شخصی هستند. هرگز قطره گوش خود را با فرد دیگری به اشتراک نگذارید، حتی اگر هر دو عفونت گوش دارید. این کار باعث انتقال باکتریهای مقاوم یا قارچ از یک گوش به گوش دیگر میشود.
۴. نگهداری در حمام
حمام محیطی گرم و مرطوب است. نگهداری قطره گوش روی شلف حمام، بهمرور باعث رشد قارچ در نوک بطری یا تخریب دارو میشود. قطرهها را در جای خشک، خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگه دارید (مگر اینکه دستور دیگری روی جعبه باشد، مثلاً برخی باید در یخچال باشند).
نکات تکمیلی برای بهینهسازی درمان
برای اینکه این مقاله کامل باشد، چند نکته جانبی اما کاربردی را اضافه میکنیم:
۱. استفاده از کمک فرد دیگر
اگر شما سالمند هستید یا دچار مشکلات مفصلی (آرتریت) در دستها و گردن هستید، ریختن قطره در گوش خودتان بسیار دشوار است. در این شرایط:
از یک عضو خانواده کمک بگیرید.
یا از یک آینه بزرگ روی میز استفاده کنید تا مجرای گوش را ببینید.
وجود کمک، دقت کار را بالا میبرد و ریسک آسیب را کاهش میدهد.
۲. اگر قطره وارد چشم شد
گاهی اوقات، بهویژه در کودکان سرکش، قطره ممکن است به اشتباه در چشم بریزد.
اگر قطره آنتیبیوتیک باشد، معمولاً برای چشم مضر نیست (حتی برخی آنتیبیوتیکها هم برای چشم و هم برای گوش هستند).
اما اگر قطره حاوی مواد اسیدی، الکل یا ضد قارچ خاصی باشد، میتواند چشم را تحریک کند.
در این صورت، چشم را با آب جاری سرد بهمدت ۱۵ دقیقه بشویید و اگر قرمزی یا درد ادامه داشت، به اورژانس مراجعه کنید.
۳. انتظار از درمان
قطرههای گوش معجزه نمیکنند.
قطرههای ضد درد: طی ۵ تا ۱۵ دقیقه درد را تسکین میدهند.
قطرههای آنتیبیوتیک: طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت باید علائم (درد، ورم) بهبود یابد. اگر پس از ۳ روز بدتر شدید یا علائم ثابت ماند، پزشک را مطلع کنید. ممکن است نوع باکتری مقاوم باشد یا تشخیص غلط باشد (مثلاً عفونت ویروسی یا مشکل سینوسی).
نتیجهگیری: تسلط بر تکنیک، نیمی از راه درمان است
در این مقاله جامب و تخصصی، ما فراتر از دستورات ساده جعبه دارو رفتیم. دریافتیم که “بهترین حالت ریختن قطره در گوش” صرفاً ریختن چند قطره مایع نیست، بلکه یک پروسه دقیق علمی است که در آن آناتومی، فیزیک (جاذبه و دما)، و شیمی (نوع دارو) نقش دارند.
نکات کلیدی که باید بهخاطر سپارید:
۱. زاویه و کشش: کشیدن لاله گوش (بالا و عقب در بزرگسالان، پایین و عقب در کودکان) برای صاف کردن مجرای گوش حیاتی است.
۲. دما: گرم کردن قطره به دمای بدن، از سرگیجه و درد لحظهای جلوگیری میکند.
۳. زمان: ماندگاری ۳ تا ۵ دقیقه در وضعیت خوابیده، ضامن جذب دارو است.
۴. ایمنی: عدم تماس نوک قطرهچکان با گوش و پرهیز از مصرف در صورت پارگی پرده گوش، از عوارض خطرناک جلوگیری میکند.
درمان عفونت گوش یا خارج کردن موم گوش، با رعایت این اصول، نهتنها مؤثرتر، بلکه راحتتر و کمهزینهتر خواهد بود. شما بهعنوان بیمار آگاه، با تسلط بر این تکنیک ساده اما حیاتی، نقش فعالی در بهبود سلامت خود یا فرزندانتان ایفا میکنید. امیدواریم این راهنما برای شما مفید بوده و به سلامت گوش شما کمک کرده باشد.
سوالات متداول
بهترین حالت ریختن قطره در گوش چیست؟
بهترین حالت این است که فرد به پهلو دراز بکشد یا سر را طوری خم کند که گوش مورد نظر رو به بالا باشد.
بعد از ریختن قطره در گوش چند دقیقه باید در همان حالت بمانیم؟
معمولاً ۳ تا ۵ دقیقه.
آیا باید قطره گوش را گرم کنیم؟
لازم نیست گرم شود، اما بهتر است خیلی سرد نباشد و در دمای اتاق باشد.
اگر قطره از گوش بیرون ریخت چه کنیم؟
طبیعی است؛ فقط دفعه بعد چند دقیقه بیشتر در همان حالت بمانید.
آیا میتوان قطره گوش را خودسرانه استفاده کرد؟
خیر، بهتر است فقط طبق نسخه پزشک استفاده شود.
آیا بعد از ریختن قطره گوش باید گوش را با پنبه ببندیم؟
فقط اگر پزشک توصیه کرده باشد و آن هم بهصورت خیلی ملایم.
قطره گوش را چند بار در روز باید ریخت؟
بسته به نوع دارو و نسخه پزشک متفاوت است.
آیا استفاده از قطره سرد باعث مشکل میشود؟
ممکن است سرگیجه یا ناراحتی ایجاد کند، پس بهتر است خیلی سرد نباشد.
نظر شما چیه؟
شما برای ریختن قطره در گوش از چه روشی استفاده میکنید؟
به نظر شما خوابیدن به پهلو بهترین حالت است یا روشهای دیگری هم بهتر جواب میدهند؟
اگر تجربه یا نکتهای در این زمینه دارید، در بخش دیدگاهها با ما به اشتراک بگذارید.
نکته مهم پزشکی: اگر گوش درد شدید، ترشح چرکی، سرگیجه، تب، کاهش شنوایی یا سابقه پارگی پرده گوش دارید، بدون تجویز پزشک از قطره استفاده نکنید. بعضی قطرهها برای گوش آسیبدیده مناسب نیستند و ممکن است مشکل را بدتر کنند.
