۲۹ مدل جاکلیدی دیواری که ورودی خونه رو مرتب و تمیز نشون میده
ایدههایی برای جاکلیدی دیواری که ورودی خونه رو مرتب نگه میداره بدون اینکه حتی یه ذره جا بگیره
صبحهای شلوغ که دیرت شده، دنبال کلید گشتن واقعاً میتونه اعصاب آدم رو خورد کنه. جاکلیدی دیواری دقیقاً همون چیزیه که این هرجومرج رو جمع میکنه: یک جای ثابت، جلوی چشم، دمِ دست، که هم کلیدها رو مرتب نگه میداره هم ورودی خونه رو شیکتر میکنه.
توی این لیست ۲۹ مدل جاکلیدی دیواری میبینی که هم قشنگن هم واقعاً کاربردی: از مدلهای چوبی روستیک و طرحهای هنری تا قفسهدار، چندکاره، و حتی مدلهای مگنتیِ مینیمال. چه دنبال یه طرح ساده و بیسروصدا باشی چه یک مدل خاص که مهمونها هم ازش تعریف کنن، این ایدهها کمک میکنن رفتوآمدت راحتتر و خونهات مرتبتر بشه. در ادامه با بخش دکوراسیون ماگرتا با ما همراه باشید.
۲۹ مدل جاکلیدی دیواری که هم خونت رو شیک میکنه هم منظمتر
جاکلیدیها فقط برای آویزون کردن کلید نیستن؛ خیلی وقتها تبدیل میشن به یک تکه دکورِ کاربردی که به ورودی خانه یا حتی گوشه کار، شخصیت میده. از رَکهای فلزی مینیمال گرفته تا تختههای چوبیِ گرم و مدلهای مگنتی مدرن، برای هر سلیقهای یک طرح پیدا میشه.
این لیست پره از ایدههای خلاقانه، از مدلهای دستساز و چندکاره تا شلفدار و راهحلهای هوشمند برای ذخیرهسازی. چه دنبال یک مدل ساده و جمعوجور باشی، چه یک طرح خاص که چشم بگیره، این ایدهها کمک میکنن بدون قربانی کردن استایل، همیشه منظم بمونی. بیایید پتانسیل خونه رو باز کنیم… قلاب به قلاب.
۱) حس و حال دریا
این یکی واقعاً آرامش ساحل رو میاره روی دیوار. هنر رزینی مثل موج دریا از آبی تیره میرسه به شنِ نرم، حتی با صدفهای واقعی. جاکلیدیایه که هم کار راه میاندازه هم خودش دکورِ حسابی محسوب میشه و ناخودآگاه دلت میخواد برنامه سفر بچینی.
یه تازگیِ خنک و بیدردسر داره. انگار هر بار کلیدتو برمیداری، صدای موج هم توی گوشته. فقط کاربردی نیست، حالوهوا میسازه.
اگه عاشق فضاهای دریایی هستی یا فقط دوست داری دمِ در خونه یک ذره آرامش داشته باشی، این مدل دقیقاً میخوره به کار. انرژیِ “خونهی خودم” میده، با بوی نمِ دریا توی هوا.
۲) مینیمالِ شیک و تمیز
این مدل، هدفهای مینیمالیستی رو کامل میزند: خطوط تمیز، کمی چوب، و آن نقطه سبز کوچیک روی کار که انگار میگه “همهچیز کنترلشدهست”. سادهست ولی همون سادگیای که بیسروصدا فضا رو شیکتر میکنه.
ترکیب فلز و چوب باعث میشه با سبکهای مختلف جور دربیاد: اسکاندیناویایی، صنعتی، یا حتی ترکیب چوب و مینیمالِ گرم. آن گیاه کوچولو هم واقعاً بهجا است.
مناسب کسیه که به “کمتر ولی بهتر” ایمان داره؛ یعنی هر وسیله باید هم کاربرد داشته باشه هم قشنگ باشه، نه اینکه فقط دیوار رو پر کنه.
۳) خونه کوچولوی کلیدها
این دیگه خیلی بانمکه! یک قاب خونه کوچیک با سبزیِ گلدوزیشده داخلش… انگار کلیدها یک باغچه کوچولو دارن که توش زندگی میکنن. جذابیت دستسازش دقیقاً همون چیزیه که دل آدم رو گرم میکنه.
برای کسی که حالوهوای کاردستی و صمیمی دوست داره عالیه. هر قلابش انگار بخشی از یک داستانه؛ با فکر و گرما دوخته شده.
تو ورودی خونه یا نزدیک درِ آشپزخونه خیلی خوب میشینه، مخصوصاً اگه دلت با دکورهای دستساز و جزئیات ریز خوشه.
۴) مدل سفارشی با اسم و حسِ خانوادگی
این یکی کاملاً حسدار و شخصیه. اسمها دستکَنده، چندتا نقش کوچولو، و رنگ چوب گرم… دقیقاً همون تکهایه که میگه “این خونه مال ماست”. جاکلیدیهای سفارشی، دیوار رو صاحبدارتر میکنن.
نه جیغ میزنه نه خودنمایی میکنه، ولی معنای عمیقی داره. ترکیب هنر دست و احساس، این رو تبدیل میکنه به یک هدیه عالی برای عروسی یا خانهنو.
چه کنار در ورودی نصب بشه چه تو راهرو، هر روز یک یادآوری کوچیکه از همخونه بودن و با هم بودن… حک شده روی چوب.
۵) گرمای کلاسیکِ “خانه”
بعضی وقتها فقط همون شکل آشنا کافیه تا حس خونه بگیری. این مدل چوبیِ خانهشکل که پایینش “خانه” حک شده، آن دنجیِ همیشگی رو میاره که همهمون دنبالشیم.
یک جور جذابیت قدیمی داره؛ از اون مدلهایی که هم توی آپارتمان مدرن جواب میده هم توی فضای روستیک و سنتی. قلابها سادهن، ولی حسِ پشتش پررنگه.
هر بار کلیدها رو آویزون میکنی، انگار زیر لب میگه “خوش اومدی”. راستش همین میشه بهترین طراحی.
۶) خوشامدگویی هوشمند
این “خوش اومدی خونه” واقعاً یک لِول بالاتره. نور توکار، چوب مرتب و پرداختشده، و آن عروسک خرس کوچولو بالاش… ترکیب بامزه و باهوش.
وقتی وارد میشی یک نور نرم میده و شبها هم اون کلید گشتنِ اعصابخوردکن کمتر میشه. طراحی کاربردی که هنوز هم شکل یک خوشامدگویی گرم رو حفظ کرده.
کوچیکه، شیکه، و دقیقاً از اون جزئیاتیه که یک دیوار معمولی رو تبدیل میکنه به “گوشهی ورودِ دنج”.
۷) قصهی دستساز
هر تیکه از این کار، هنر خالصه. بافتها، رنگها، آن فیگور دستساز… انگار مستقیم از یک بازارچه صنایعدستی اومده. میشه عشق رو توی قلمموها دید.
این فقط جاکلیدی نیست؛ یک تکه فرهنگ و هنر دست روی دیواره. مناسب خانههایی که خلاقیت و هنر سنتی رو دوست دارن و توی دکورشون جا میدن.
کنارش چندتا گیاه آپارتمانی یا متریال طبیعی بذاری، تبدیل میشه به همون چیزی که مهمونا هی دربارهش میپرسن.
۸) رویای پاستلی
یاسیِ ملایم، گلهای رویایی و یک سیلوئت کوچولوی خانه… این یکی انگار از یک کلبه افسانهای بیرون اومده. هم لطیفه هم شیک.
نقاشیاش یک جذابیت سبک و روشن به فضا میده و هر گوشهای که نصب بشه، همونجا رو خوشحالتر میکنه. حتی میتونی تصور کنی بوی گل پیچ امینالدوله توی هواست.
برای کسی که دکور وینتیج و حسدار دوست داره یا فقط دلش میخواد کلیدهاش “یک جای قشنگ” داشته باشن عالیه.
۹) معنوی و شیک
این جاکلیدی پلکسی (اکریلیک) خیلی تمیز، معنوی و شیکه. خوشنویسی طلایی کنار نور سفید ملایم، هم مدرنه هم پرمعنا.
فقط دکور نیست؛ یک یادآوری از آرامش و شکرگزاریه که هر بار وارد خونه میشی جلوت میاد. تعادل خوبی بین استایل و حس داره.
از آن طرحهایی است که کل فضا رو یک پله بالا میبره: شیک، با نیت، و بیسروصدا قوی.
۱۰) چوبیِ بامزه و کاربردی
بامزه ولی کاملاً کارراهانداز. این مدل “خانه کلید” چوبی، یک حس نوستالژیک دستساز داره که فوراً فضا رو گرم میکنه. دو تا برش خانه و آن جزئیات سیب کوچولو هم زیادی بانمکه.
قلاب زیاد داره، حتی یک لبه کوچیک هم هست برای خودکار، یادداشت یا خردهریزها. چون همهمون دمِ در یک جای “همهچیریز” لازم داریم.
چه دکور مدرن داشته باشی چه قدیمی، این یکی هم شخصیت میده هم نظم. یک تکه کوچیک با تاثیر بزرگ.
۱۱) نوستالژی حصیریِ گرم
یک حس سنگین و گرمِ دلنشین دارد؛ شاید به خاطر حصیر بافتدارِ وسطشه، شاید هم رنگ ماهگونیِ عمیقش که فضا رو “زندگیکرده” نشون میده. این مدل بین سنتی و امروزی خوب تعادل گرفته و یک ذره شیکِ وینتیجی توی کارش هست.
آن فیگور سرامیکی کوچولو هم دقیقاً به اندازهای لطافت میده که چوب خیلی جدی نشه. انگار مناسب ورودیایه که کفشهات رو درمیاری، یک شمع روشن میکنی و نفس راحت میکشی. از آن خانههایی که بوی چوب و آرامش میده.
مرتب و باوقاره، ولی سختگیر نیست. کاربردیِ قشنگی که حتی یک ثانیه قبل رفتن، مجبورت میکنه مکث کنی.
۱۲) خوشنویسیِ پرکنتراست و خاص
این یکی برای طرفدارهای “اثرگذاری” است. خوشنویسی عربی روی زمینه تیره، بیشتر از جاکلیدی بودن، یک اثر هنریِ کاربردیه. سیلوئت تیره کنار دیوار روشن، حس گالری و دیوارِ هنری میده و در عین حال کاملاً کاربردی میمونه.
قلابها ساده و محکماند تا متن و طرح اصلی تو چشم باشه. ترکیب استایل مدرن با ریشه فرهنگی، خیلی قشنگ از آب دراومده. استفاده از کلمات بهعنوان دکور، وقتی خوب اجرا بشه، واقعاً خاص میشه.
قوی هست ولی خفهکننده نیست. یک ذره لبه دارد، بدون اینکه بخواهد زور بزند.
۱۳) روستیکِ لطیف و خانوادگی
این مدل گردِ چوبی، مثل یک بغل گرم وقتی وارد خونه میشی. پانل چوبی نرم، یک شلف کوچیک، پرنده سرامیکی… همهچیز دنج و پر از حسه. نوشتهی “خانواده” هم یک جذابیت دستنویسطور میدهد که هم صمیمی است هم شیک.
قشنگیاش اینه که بیسروصدا وارد روتین خونه میشه. کلیدها رو میذاری، شاید یک گلدون کوچیک یا یک یادداشت هم بگذاری، همانجا تبدیل میشه به گوشهی “آرامِ دمِ در”.
برای راهروهای کوچیک یا کنار ورودی عالیه؛ جایی که یک ذره لطافت بصری خیلی جواب میده.
۱۴) پایگاه بامزهی خانه
این طرح، با سادهترین شکل ممکن شادی میاره. برشهای خانه و موتور، گرافیکی و کودکانهاند، ولی از آن کودکانههای خوب که حس زندگی خانوادگی و روتینهای کوچیک رو یادآوری میکنه.
حس چوب روشن و سبک، مینیماله ولی گرم. چهار قلاب کاملاً کاربردیاند و متن حکشده هم شخصیت میدهد بدون اینکه کل فضا را تصاحب کند.
هم توی خانه خانوادگی جواب میدهد هم توی استودیو یا فضای خلاقانه. راحت، ساده و دوستداشتنی.
۱۵) سلامِ گرمِ ورودی
شکل کلید بزرگ با نوشته “خوش اومدی خونه”؟ بانمکه، با یک چشمک. یک حس دوستانه میدهد و ورودی را صمیمیتر میکند.
فونت دستنویسطورش مثل یک یادداشت شخصی است، قلبها هم شیرینی اضافه میکنند بدون اینکه لوس شود. میشود تصور کرد کنار دری نصب شده که کولهپشتیها میافتند و کفشها پخش میشوند؛ یعنی کاملاً واقعی و دعوتکننده.
از نظر کاربرد هم کم نمیآورد: شش قلاب محکم و جای کافی برای کلید و بند و آویزها.
۱۶) برکتِ خانه با وقار
یک وقار آرام دارد. سیلوئت خانه با نوشته نقرهای روی زمینه مشکی، خیلی سنجیده و با معناست؛ انگار قرار است هر بار نگاهش کنی، یک حس دعای خیر بدهد.
شیک است ولی روح دارد. انحنای سقف و چیدمان متقارن قلابها، به کار نظم میدهد و متن هم با احترام چشم را میکشد.
چه ورودی مدرن داشته باشی چه خانهای با حالوهوای سنتیتر، این مدل حس آرامش و ثبات میدهد.
۱۷) روتینهای شیرینِ دمِ در
همان لحظه اول لبخند میآورد. سیلوئت کلید با جملهی “خانه جاییه که دل اونجاست” حس نوستالژیک میدهد؛ از آن مدلهایی که هم لطیفاند هم واقعی.
ترکیب قهوهایهای ملایم با آویزهای رنگینکمانی، فضا را شاد میکند. قلابها فلزیاند اما توی چشم نیستند و کل ترکیب زور نمیزند. فقط شیرین و زنده است.
میشود تصور کرد کنار ظرف میوه و یک گلدان سبز نصب شده. یک گوشه که جزئیات کوچک برایش مهماند.
۱۸) جذابیت دریمکچر (آویز رؤیا)
نصفش تابلوست، نصفش نظمدهنده. آن جزئیات آویز رؤیا بالای قلابها، یک حس آیینی و آرام میدهد؛ انگار همراه کلیدها، روزت را هم آویزون میکنی و میگذاری پشت در.
ترکیب بافتها، منگولهها، مهرهها و چوب برسخورده، گرم و لمسی است. میشود تصور کرد توی راهرو نیمهنور یا کنار در اتاق نصب شده و یک حس آرامش میدهد.
ثابت میکند حتی کوچکترین گوشههای خانه هم میتوانند زیبا و با نیت باشند.
۱۹) مینیمالِ مجسمهوار
این یکی نفسِ مینیمالیسمه. مشکی مات با منحنیهای نرم، هم شلف است هم یک تکه مجسمه. لبه موجیای که کلیدها ازش آویزون میشن؟ واقعاً هوشمندانه است.
فریاد نمیزند “منو نگاه کن”، ولی حقش را دارد که دیده شود. چندتا وسیله خوشگل روش میگذاری، کلیدها هم مثل جزئی از طراحی آویزون میشن، نه یک چیز اضافی.
برای آپارتمانهای مدرن و کسانی که عاشق فضای خالی و منفیاند، یک قهرمانِ بیسروصداست.
۲۰) قلههای بازیگوش
یک پیچ خیلی باحال به جاکلیدی معمولی داده. برشِ طرح کوه، قلابها را تبدیل کرده به یک عنصر تقریباً معماری. بازیگوش است اما بچگانه نیست، و آنقدر مجسمهوار هست که ورودی را شیکتر کند.
هر کلید مثل یک کوهنورد کوچیک از میخهای رنگی آویزون میشود و بافت چوب هم گرما میدهد به هندسهی تمیز کار. طراحی با یک چشمک، بدون جدی گرفتن بیش از حد خودش.
برای طبیعتدوستها یا کسی که دوست دارد هر روز یک ذره حس طبیعت توی روتینش باشد عالیه.
۲۱) شکوفههای گیلاسیِ بهاری
این یکی انگار بهار را میکوبد روی دیوار. شکوفههای صورتی لطیف، یک پرنده کوچولو که بالای یک لانه/خانهی پرنده نشسته، و یک آسمان فیروزهای رویایی… بیشتر شبیه یک باغچه کوچیکه تا جاکلیدی.
کاری میکند حتی اگر عجله داشته باشی، یک ثانیه مکث کنی. رنگهای پاستلی هم ورودی یا دیوار آشپزخانه را آرامتر و روشنتر میکند.
اگر کنار این حس و حال، یک آویز چشمنظر یا یک فیگور کوچیک هم اضافه شود، دیگر فقط نظم نیست؛ یک حال خوبِ روزمره است. از آن هدیههای خالهی باحال که مربا هم خودش درست میکند.
۲۲) خوشنویسی طلاییِ لوکس
این مدل طلایی، خیلی راحت حس اشرافی میدهد. وقتی زیر آینه گرد نصب شده، کل فضا حسابشده و مرتب به نظر میرسد؛ انگار یک اشارهی محترمانه به ریشهها، با اجرای مدرن.
کاربرد و معنا کنار هماند: هنر در خدمت زندگی روزمره. دیوارهای گرم، چوب کنارش، و آن آویز تاجمانند… همه چیز نقش خودش را درست بازی میکند تا فضا آرام و متعادل بماند.
راستش بیشتر از یک دکور است؛ یک طرز فکر است: زیبا، متین، و خوشبرخورد با چشم.
۲۳) کاربردیِ مدرن با رنگِ شارپ
مینیمالیسم با یک رگه بازیگوش. این جاکلیدی آبی کبالت هم تمیز و کاربردی است، هم خلاقانه. شیارهای قلابطورش حالت مجسمهای دارند، اما کاملاً کار راه میاندازند.
برای فضاهای مرتب و تکنولوژیدوست خیلی مناسب است؛ یک آپارتمان جمعوجور که همه چیزش حسابشده است. پسزمینه خنثی باعث میشود آبی واقعاً خودش را نشان بدهد، اما نه بیدلیل؛ هدفمند و پرقدرت.
اگر عاشق فرم و کاربردی بودن همزمانی، این دقیقاً مود توست.
۲۴) فانتزیِ نرم و کیوت
اینجا “بانمکی بچگانه” با “کاربرد بزرگسالانه” آشتی کرده. عروسکهای لبخنددار بالای کار و آن دوستهای کوچولو که از میخها آویزوناند، روتین روزانه رو تبدیل میکنه به یک لحظه کوچیکِ حالخوب.
رَک چوبی پایینش کمک میکنه کار هنوز زمیندار و مرتب بماند و آن تضاد بافتها هم جذابش میکند: پارچه، فلز، حلقه کلید… همه کنار هم.
فقط برای کیوت بودن نیست. یادآوریه که حتی کارهای تکراری مثل آویزون کردن کلید هم میتونه یک ذره نرمتر و شادتر باشه.
۲۵) دهکده ساحلیِ خیالانگیز
یک دهکده کوچولو روی جاکلیدی؟ چرا که نه. خانههای چوبی نقاشیشده، یک فانوس دریایی ریز، و ریسههای تزئینی… انگار کلیدها توی یک شهر ساحلی زندگی میکنن.
پالت پاستلیاش سبک و روشن است و پایه چوبی هم بافت و گرما میدهد. جزئیاتش، از برج ساعت تا سقفهای خمیده، معلوم است با عشق ساخته شده.
نصبش کنار در باعث میشود یک ثانیه حس کنی به جای رفتن خرید، داری میری یک روستای مدیترانهای خوشگل.
۲۶) شبِ پرستاره کنار ساحل
یک ترکیب عجیب که اتفاقاً خیلی خوب جواب داده: قاب “شب پرستاره”ی ونگوگ وسط کار، و کنارش خانههای چوبی و فانوس دریایی. نصفش هنر کلاسیک، نصفش ماکت قصهدار، و در کل خیلی دوستداشتنی.
چیزی که درستش کرده، گرمای چوب، چیدمان نامتقارن و آن شوخطبعیِ ایده است؛ انگار میگوید “لازم نیست همه چیز خیلی جدی باشد”. هم بامزه است هم خوشساخت.
برای کسی که هنر دوست دارد و عاشق قصه و فضاهای ساحلی است، این قبل از جاکلیدی بودن، یک “موضوع برای حرف زدن” است.
۲۷) بافت ساحلیِ طبیعی
ساحل را واقعاً میآورد توی خانه. پایه چوبیِ رنگپریده با گونی، مرجان مصنوعی، سنگریزه و صدف لایه شده و کلید گذاشتن را تبدیل میکند به یک تجربه لمسیِ ساحلی.
پسزمینه آبیِ کهنهکاریشده، حس اسکله چوبی میدهد و آن عناصر هم انگار یادگاریهای یک قدمزدن کنار دریاست. نصفش تابلوست، نصفش تابلوی خاطره.
برای خانه ساحلی عالیه، ولی برای کسی که فقط دلش میخواهد حسش را داشته باشد هم جواب میدهد. یک کار کاربردی که تبدیل میشود به یک روتین ساحلی.
۲۸) مینیمالِ لبهدار با چوبِ خام
این مدل از آن چیزهایی است که آدم را آروم میکند. یک تکه چوب خام و تراشخورده با لبههای طبیعی، مثل شاخهای که آب رودخانه نرمش کرده باشد، اما با قلابهای ظریف که دقیقاً کار خودشان را میکنند.
این جاکلیدی معمولی نیست؛ بیشتر یک اثر هنری است. رگههای چوب خودش داستان دارد و شکل نامتقارنش حس “پیدا شده در طبیعت” میدهد.
برای طبیعتدوستها، طرفدارهای زیباییِ ناتمام و طبیعی، و کسانی که بافت واقعی دوست دارن، هم کلیدها رو نگه میداره هم تخیل رو.
۲۹) سادگیِ نامرئی (مگنتی)
گاهی واقعاً “کمتر، بهتره”. این جاکلیدی مگنتی آنقدر تمیز و باریکه که تقریباً توی دیوار حل میشه. یک تخته چوبی ساده، بدون قلاب و شلوغی، با یک ترفند مگنتی که پشت صحنه همه کار میکنه.
مدلیه که فقط کار میکنه. بدون آشفتگیِ قلابها، کلیدها مثل یک نجوا توی هوا نگه داشته میشن. کنار دیوار خنثی و یک شاخه گل خشک هم کل صحنه آرام و مرتب میشود.
برای عاشقهای خطوط تمیز، حالوهوای اسکاندیناویایی و نظمِ بیسروصدا، این میشه شیکترین “هیچی” ممکن.
سوالات متداول
۱) جاکلیدی دیواری رو کجا نصب کنیم بهتره؟
بهترین جا معمولاً نزدیک در ورودی یا همان جاییه که همیشه موقع خروج میایستی. جایی نصبش کن که دسترسی سریع داشته باشی و جلوی چشم باشه، نه پشت در یا گوشههای دور از دید.
۲) جاکلیدی چوبی بهتره یا فلزی؟
چوبیها حس گرم و دنج میدن و با دکورهای کلاسیک/روستیک عالیان. فلزیها معمولاً مدرنتر، مینیمالتر و برای خانههای امروزی و صنعتی مناسبترن. انتخابش بیشتر به سبک خونهات برمیگرده.
۳) مدلهای شلفدار به چه درد میخورن؟
برای چیزهایی مثل عینک، کارت، خودکار، یادداشت، هندزفری، یا حتی یک گلدون کوچیک. اگر دمِ در همیشه خردهریز جمع میشه، شلفدارها نجاتت میدن.
۴) جاکلیدی مگنتی واقعاً محکم نگه میداره؟
اگر آهنرباش قوی و استاندارد باشه و کلیدها هم خیلی سنگین نباشن، معمولاً خوب نگه میداره و ظاهرش هم خیلی تمیز درمیاد. فقط برای دستهکلیدهای خیلی سنگین، مدلهای قلابدار مطمئنترن.
۵) برای خانههای کوچک کدوم مدل مناسبتره؟
مدلهای جمعوجور و مینیمال یا مدلهای مگنتی. چون هم فضا رو شلوغ نمیکنن، هم به دیوار حس تمیزی میدن. اگر نیاز به جای اضافه داری، یک مدل باریکِ شلفدار هم انتخاب خوبیه.
جمعبندی
اگر صبحها دنبال کلید میگردی، مشکل معمولاً خودِ کلید نیست؛ مشکل اینه که جای ثابت نداره. جاکلیدی دیواری یک راهحل ساده است که هم ورودی خونه رو مرتبتر میکنه، هم از شلوغیهای دمِ در کم میکنه، هم میتونه مثل یک تکه دکور جذاب دیده بشه.
برای انتخاب بهتر، این چندتا نکته واقعاً کمک میکنه: مدلهای شلفدار برای خردهریزها عالیان، مدلهای چوبی فضا رو گرمتر میکنن، مدلهای فلزی و مینیمال برای خانههای مدرن خیلی میچسبن، و اگر از شلوغی قلابها خوشت نمیاد، مدل مگنتی یک انتخاب تمیز و خیلی مرتب است.
