بهترین روش کاشت انگور: راهکاری برای خوشه‌هایی درشت و شیرین‌تر
برنامه‌ای برای تاکستانی پر از خوشه‌های طلایی 🍇 روشی که باغ کوچیکتو به تاکستان بزرگ تبدیل می‌کنه 🌳
انگور از گیاهان چندساله و مقاومی است که اگر از همان روز نخست کاشت، اصولی هدایت شود سال‌ها محصول باکیفیت می‌دهد. نور کامل، خاک با زهکش خوب، داربست مناسب و هرس به‌موقع چهار ستون موفقیت در انگورکاری خانگی و باغی هستند. انتخاب نهال سالم و سازگار با منطقه نیز تعیین می‌کند بوته‌ها در سال‌های بعد چقدر پربار و کم‌دردسر باشند.
با آن‌که کاشت انگور در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد، نظم در جزئیات است که تفاوت باغ حرفه‌ای با بوته‌های پراکنده را می‌سازد. عمق و عرض گودال کاشت، ترکیب خاک، زمان‌بندی آبیاری در دو سال نخست، بستن شاخه‌ها به سیم‌های داربست، و نوع هرس زمستانه و سبز، کیفیت و مقدار خوشه‌ها را رقم می‌زنند. این مقاله از بخش مهارت های زندگی ماگرتا، با تکیه بر روش‌های رایج و آزموده، نقشه راهی مرحله‌به‌مرحله از انتخاب نهال تا اولین برداشت به شما می‌دهد.
شناخت نیازهای پایه‌ای انگور
انگور آفتاب‌دوست است و برای باردهی مطلوب روزانه دست‌کم ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم می‌خواهد. خاک باید سبک تا متوسط، با زهکش مناسب و غنی از مواد آلیِ پوسیده باشد؛ ایستایی آب در پای بوته‌ها دشمن ریشه است. در مناطق سرد، زمان کاشت را به پس از عبور خطر یخبندان منتقل کنید و در مناطق معتدل، اواخر زمستان تا اوایل بهار بهترین بازه است. فاصله کاشت متناسب با سیستم داربست انتخاب می‌شود، اما فاصله‌های حدود ۲ تا ۳ متر بین بوته‌ها و ۳ متر بین ردیف‌ها برای بسیاری از ارقامِ خانگی پذیرفته است.
در سال اول، هدف ساخت اسکلت و ریشه قوی است نه برداشت زیاد. آبیاری عمیق و منظم، مالچ‌پاشی برای حفظ رطوبت، کنترل علف‌های هرز، و جلوگیری از آبیاری روی برگ‌ها (برای کاهش بیماری‌های قارچی) توصیه می‌شود. در سال دوم و سوم، هرس فرم و میوه‌بُر به‌تدریج باردهی را بالا می‌برد.
جدول مقایسه‌ای خلاصهٔ روش‌ها
این جدول کمک می‌کند با توجه به فضا و هدف، روش مناسب را سریع انتخاب کنید.
| روش | بهترین کاربرد | مزیت اصلی | چالش اصلی | فاصله کاشت پیشنهادی | داربست پیشنهادی |
|---|---|---|---|---|---|
| کاشت نهال در باغچه/باغ | حیاط و قطعات کوچک تا متوسط | رشد سریع و قابل پیش‌بینی | نیاز به داربست و هرس منظم | ۲ تا ۳ متر | یک یا دو سیم افقی، یا T |
| کاشت در گلدان بزرگ | تراس و حیاط‌های کوچک | کنترل کامل خاک و آب | محدودیت حجم ریشه | گلدان ۴۰ تا ۶۰ لیتری | قیم یا داربست دیواری |
| تکثیر با قلمه | افزایش ارزان نهال | سازگاری ژنتیکی با مادری | نیاز به دقت ریشه‌زایی | بستر قلمه جدا | انتقال به داربست بعدی |
| کاشت با بذر | تجربه آموزشی و تحقیق | تنوع ژنتیکی | دیر بارده و غیرقابل‌پیش‌بینی | نهالستان خانگی | بعد از قوی شدن داربست |
کاشت نهال انگور در باغچه و باغ (روش برتر)
این روش، استانداردترین راه برای رسیدن به بوته‌ای سالم و پربار در خانه یا باغ است. اجرای صحیح از روز اول، سال‌ها دردسر شما را کم می‌کند و اسکلت مستحکم روی داربست می‌سازد. با انتخاب نهال سالم و ترکیب خاک مناسب، ریشه‌دوانی بهتر و رشد یکنواخت‌تری خواهید داشت.
روش اجرا
ابتدا جای کاشت را در آفتاب کامل مشخص کنید و فاصله‌ای حدود ۲ تا ۳ متر از بوته مجاور در نظر بگیرید. گودالی با ابعاد حدود ۶۰×۶۰×۶۰ سانتی‌متر حفر کنید تا خاکِ فشرده باز و ریشه‌ها فضای کافی داشته باشند. خاکِ برداشته‌شده را با خاک‌برگ پوسیده یا کمپوست و کمی ماسه مخلوط کنید تا زهکش بهبود یابد. اگر خاک سنگین و رُسی است، سهم ماسه را بیشتر بگیرید و در کف گودال لایه‌ای از سنگ‌ریزه ریز برای زهکش قرار دهید. نهال گلدانی را آبیاری کنید تا بیرون آوردن آسان شود.
اگر نهال ریشه‌لُخت است، ریشه‌های آسیب‌دیده را کمی هرس کنید و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در سطل آب خیس کنید. نهال را طوری در گودال بگذارید که محل اتصال طوقه کمی بالاتر از سطح خاک نهایی قرار گیرد، سپس با مخلوط خاک، گودال را تا نیمه پُر کنید. یک آبیاری اولیه انجام دهید تا خاک در میان ریشه‌ها بنشیند، بعد باقیمانده گودال را پُر و دوباره آبیاری کنید. دور نهال یک تشتکِ کم‌عمق بسازید تا آب به سمت ریشه هدایت شود. اکنون قیم موقت بزنید یا اگر داربست آماده است، نهال را به‌نرمی به سیم اول ببندید.
در دو ماه نخست، آبیاری عمیق و منظم را حفظ کنید؛ به‌جای آبیاری‌های سطحی مکرر، در فواصل منطقی، هر بار آب کافی بدهید تا ریشه به عمق برود. مالچ آلی سبک (پوست‌هسته، کاه یا پرلیتِ آلی) در اطراف تشتک پخش کنید، اما با طوقه تماس مستقیم نداشته باشد. علف‌های هرز را از همان ابتدا کنترل کنید. وقتی شاخه اصلی به ارتفاع مناسب رسید، آن را روی سیم اول هدایت و شاخه‌های جانبی را انتخاب کنید.
در پاییز یا اواخر زمستان، هرس فرم را انجام دهید تا اسکلت اصلی شکل بگیرد: انتخاب دو بازوی جانبی روی سیم اول یا سیستم عمودی با بالا رفتن از قیم و پخش روی سیم دوم. در سال اول و دوم، از باردهی زیاد جلوگیری کنید تا انرژی بوته صرف ریشه و اسکلت شود. کوددهیِ سبک با مواد آلیِ پوسیده در بهار و پاییز کفایت می‌کند و استفاده افراطی از نیتروژن، رشد ناپایدار و بیماری را زیاد می‌کند. با این روال، از سال دوم تا سوم خوشه‌های باکیفیت‌تری خواهید داشت.
مزایا
۱. رشد قابل پیش‌بینی، استقرار سریع و اسکلت محکم.
۲. استفاده بهینه از نور و هوا با داربست، افزایش کیفیت خوشه‌ها.
۳. مدیریت ساده‌تر آبیاری و کوددهی در زمین باز.
۴. امکان انتخاب فرم هرس متناسب با فضا.
۵. قابلیت توسعه ردیف‌ها در باغچه و باغ.
محدودیت‌ها
۱. نیاز قطعی به داربست و هرس سالانه.
۲. حساسیت به زهکش ضعیف و ایستابی آب.
۳. در سال‌های نخست، تمرکز بر رشدِ اسکلت و بار کمتر.
۴. در مناطق بسیار سرد، نیاز به زمان‌بندی دقیق کاشت.
۵. احتمال بروز بیماری‌های قارچی در آبیاری غلط یا تهویه کم.
نکات مهم
۱. عمق و عرض گودال را جدی بگیرید؛ ریشه در خاک باز، قوی‌تر می‌شود.
۲. داربست را زود آماده کنید تا شاخه‌ها بی‌نظم نشوند.
۳. آبیاری عمیق، ولی با فاصله منطقی انجام دهید.
۴. مالچ را با طوقه تماس ندهید تا طوقه نپوسد.
۵. هرس زمستانه و سبز را به‌موقع انجام دهید تا نور و هوا در شاخ‌وبرگ جریان داشته باشد.
کاشت انگور در گلدان بزرگ
وقتی حیاط کوچک یا فقط بالکن دارید، کاشت در گلدان بزرگ راه‌حلِ عملی است. با انتخاب ظرف حجیم، خاک سبک و داربست دیواری یا قیم، می‌توانید تاکی سالم و زیبا روی تراس داشته باشید و از خوشه‌های خانگی لذت ببرید.
روش اجرا
گلدانی با حجم حداقل ۴۰ تا ۶۰ لیتر و دارای چند سوراخ زهکشی انتخاب کنید. لایه‌ای از سنگ‌ریزه سبک در کف بریزید. ترکیب خاکی سبک آماده کنید: بخش عمده خاک باغچه سبک یا پیت‌ماس با کمپوستِ کاملاً پوسیده و کمی پرلیت یا ماسه برای افزایش زهکش. نهال را از گلدان قبلی با احتیاط خارج کنید و در مرکز ظرف جدید قرار دهید؛ طوقه کمی بالاتر از سطح نهایی بایستد. با مخلوط خاک تا نزدیک لبه گلدان پُر کنید و آبیاری اولیه انجام دهید تا نشست کند، سپس خاک کم‌شده را جبران کنید. قیم محکم یا داربست دیواری نصب کنید و شاخه اصلی را از همان ابتدا به آن ببندید. گلدان را در آفتاب کامل قرار دهید و در روزهای بسیار گرم، مراقب داغی بیش از حد جداره باشید.
آبیاری در گلدان باید منظم‌تر از زمین باشد، اما همچنان «عمیق و با فاصله» را رعایت کنید؛ وقتی ۲ تا ۳ سانتی‌متر سطح خاک خشک شد، آبیاری کنید تا آب از زیرِ گلدان خارج شود. در بهار و تابستان، کوددهیِ سبک و پیوسته با مواد آلیِ ملایم یا برنامه سبک تغذیه‌ای کافی است. هرس سبز برای حفظ تراکمِ معقول ضروری است؛ اجازه ندهید برگ‌ها جلوی نورگیری کامل را بگیرند. در زمستان، گلدان را از بادهای بسیار سرد محافظت کنید و هرسِ فرم و میوه‌بُر را مانند باغچه انجام دهید. مراقب باشید سطح خاک در گلدان دچار نمک‌زدگی نشود؛ هر از گاهی آبیاری شست‌وشویی انجام دهید تا نمک‌های محلول از کف خارج شوند.
مزایا
۱. امکان انگورکاری در فضاهای کوچک و بالکن.
۲. کنترل کامل بر ترکیب خاک و زهکش.
۳. جابه‌جایی نسبی برای استفاده بهتر از نور و دوری از باد.
۴. مدیریت آسان‌تر آفاتِ خاک‌زاد با تعویض بخشی از بستر.
۵. زیبایی بصری و سایه‌بان سبزِ خانگی.
محدودیت‌ها
۱. محدودیت حجم ریشه و حساسیت به تنش خشکی یا گرمای جداره.
۲. نیاز به آبیاری منظم‌تر نسبت به زمین.
۳. باردهی معمولاً کمتر از باغچه در بلندمدت.
۴. خطر نمک‌زدگی سطحی بستر در کوددهی نامناسب.
۵. الزام به داربست یا قیم در همان ابتدای کاشت.
نکات مهم
۱. ظرف حجیم با زهکش عالی انتخاب کنید.
۲. ترکیب خاک سبکِ غنی و هوادار بسازید.
۳. از روز اول قیم یا داربست دیواری نصب کنید.
۴. برنامه آبیاریِ عمیق و منظم تنظیم کنید.
۵. در زمستان از گلدان در برابر باد سرد محافظت کنید.
تکثیر و کاشت با قلمه چوب‌سخت
قلمه‌گیری راهی اقتصادی برای افزایش تاک‌های سازگار با شرایط محل است. قلمه چوب‌سخت در خواب زمستانی گرفته می‌شود و با بستر مناسب، ریشه‌زایی و تبدیل به نهال امکان‌پذیر است.
روش اجرا
از شاخه یک‌ساله، سالم و بدون بیماری، قلمه‌هایی حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متری با ۳ تا ۴ جوانه بگیرید. برش بالایی را صاف و نزدیک جوانه و برش پایینی را مورب بزنید تا جهت کاشت مشخص باشد. قلمه‌ها را تا زمان کاشت در محیط خنک و مرطوب نگه دارید. بستر قلمه را با مخلوط سبکِ ماسه شسته و خاک‌برگِ پوسیده آماده کنید. قلمه‌ها را طوری در بستر فرو کنید که دو جوانه در خاک و یک جوانه بیرون باشد. آبیاری را منظم ولی سبک انجام دهید و محیط را از بادهای خشک دور نگه دارید. با گرم‌شدن هوا، ریشه‌زایی آغاز می‌شود.
پس از تشکیل ریشه و رشد جوانه‌ها، قلمه‌های موفق را به گلدانِ واسط با خاک سبک منتقل کنید تا قوی شوند. در اواخر زمستان یا اوایل بهار سال بعد، نهال‌های ریشه‌دار را مانند «کاشت نهال» به زمین اصلی منتقل کنید. از همان ابتدا قیم بزنید و آبیاری عمیق و با فاصله را رعایت کنید. در سال نخست، اجازه ندهید نهال‌های قلمه‌ای زیر بارِ زیاد بروند؛ تمرکز روی ریشه و اسکلت باشد.
مزایا
۱. افزایش ارزان نهال‌های سازگار با بوته مادری.
۲. حفظ خصوصیات ژنتیکی رقم محبوب.
۳. امکان تولید تعداد بیشتر برای ردیف‌های جدید.
محدودیت‌ها
۱. نیاز به دقت در انتخاب قلمه سالم و بستر مناسب.
۲. درصدِ ریشه‌زایی متأثر از شرایط محیطی است.
۳. زمان‌بر تا رسیدن به اندازه نهالِ گلدانیِ آماده.
نکات مهم
۱. از چوب یک‌ساله سالم قلمه بگیرید.
۲. بستر سبک و مرطوب، نه خیس، فراهم کنید.
۳. انتقال به زمین اصلی را در زمان مناسب انجام دهید.
کاشت از بذر؛ تجربه آموزشی
کاشت از بذر برای تجربه و آموزش مناسب است، اما به‌دلیل تنوع ژنتیکی، شباهت میوه به رقم مادری تضمین نمی‌شود و زمان تا باردهی طولانی است.
روش اجرا
بذرهای سالم را از میوه‌های رسیده جدا کنید و پس از شست‌وشو، خشک کنید. برای شکستن خواب بذر، دوره‌ای از سرما در محیط مرطوب سرد (داخل یخچال) به‌مدت چند هفته کمک‌کننده است. سپس بذرها را در بستر سبک و استریل بکارید و رطوبت یکنواخت فراهم کنید. با سبز شدن، نشاها را به گلدان‌های کوچک منتقل کنید و به‌تدریج نور را بیشتر کنید. پس از مقاوم شدن، آن‌ها را به گلدان بزرگ یا زمین انتقال دهید و مانند دیگر نهال‌ها داربست و هرس را رعایت نمایید.
مزایا
۱. تجربه جذاب و آموزشی در باغبانی.
۲. امکان مشاهده تنوع ژنتیکی.
۳. تولید نهال برای اهداف غیرتجاری.
محدودیت‌ها
۱. باردهی دیرهنگام و غیرقابل‌پیش‌بینی.
۲. احتمال کیفیت پایین میوه نسبت به رقم مادری.
۳. زمان و مراقبت بیشتر تا بلوغ.
نکات مهم
۱. انتظار محصولِ همسانِ رقم مادری نداشته باشید.
۲. جوانه‌ها را به‌تدریج نوردهی کنید تا نسوزند.
۳. انتقال به زمین پس از قوی شدن انجام شود.
داربست، هدایت و هرس
داربست قلبِ مدیریت نور و هوا در تاکستان است. یک یا دو سیم افقی روی پایه‌های محکم یا فرم T برای باغچه‌ها کارآمد و ساده‌اند. هدایت شاخه اصلی به‌سوی سیم اول و سپس تقسیم بازوها روی سیم‌ها، پایه‌ای برای هرس‌های سالانه می‌سازد. هرس زمستانه روی چوب یک‌ساله انجام می‌شود و تعداد جوانه‌های باقیمانده را برحسب رقم و توان تاک تنظیم می‌کنیم. هرس سبز در تابستان، حذف شاخه‌های مزاحم و نوک‌گیری ملایم برای عبور نور به خوشه‌هاست.
آبیاری، تغذیه و مدیریت خاک
آبیاری باید عمیق و با فاصله باشد تا ریشه به دنبال آب به عمق برود. در دو ماه نخست پس از کاشت، بسته به گرما، آبیاری منظم‌تری لازم است، سپس به تدریج فواصل را بیشتر کنید. تغذیه با مواد آلیِ پوسیده در بهار و پاییز، و پرهیز از افراط در نیتروژن توصیه می‌شود. در خاک‌های سنگین، افزودن ماسه و ماده آلی به بهبود ساختار کمک می‌کند. مالچ آلی به حفظ رطوبت و کنترل علف‌های هرز کمک می‌کند و دمای خاک را متعادل نگه می‌دارد.
جدول ترکیب خاک و آماده‌سازی گودال
| وضعیت خاک | ترکیب پیشنهادی برای هر گودال | توضیح |
|---|---|---|
| سنگین و رسی | خاک باغچه ۴۰٪ + ماسه شسته ۳۰٪ + کمپوست پوسیده ۳۰٪ | لایه نازک سنگ‌ریزه در کف برای زهکش |
| متوسط | خاک باغچه ۵۰٪ + کمپوست ۳۰٪ + ماسه ۲۰٪ | کافی برای بیشتر مناطق |
| سبک و شنی | خاک باغچه ۵۰٪ + کمپوست ۴۰٪ + مقدار کم ورمی‌کمپوست | افزایش نگهداشت رطوبت |
برنامه نمونه آبیاری و هرس در دو سال اول
| فصل/سال | آبیاری | کار هرس و هدایت | توضیح |
|---|---|---|---|
| بهار سال ۱ | عمیق و منظم، هر ۳–۵ روز بسته به گرما | انتخاب شاخه اصلی و بستن به قیم/سیم اول | تمرکز روی اسکلت |
| تابستان سال ۱ | هر ۴–۷ روز، عمیق | هرس سبز سبک | جلوگیری از ازدحام برگ |
| پاییز سال ۱ | هر ۷–۱۰ روز، با کاهش تدریجی | آماده‌سازی هرس زمستانه | مالچِ پاییزی |
| زمستان | آبیاریِ حداقلی در بی‌بارانی | هرس فرم (انتخاب بازوها) | حفاظت از باد سرد |
| بهار سال ۲ | هر ۴–۷ روز سپس افزایش فاصله | هدایت روی سیم‌ها | حذف خوشه‌های اضافی |
| تابستان سال ۲ | هر ۵–۱۰ روز، عمیق | هرس سبز و تنظیم نور | بهبود کیفیت خوشه‌ها |
خطاهای پرتکرار و راه جلوگیری
۱. کاشت در خاک بدون زهکش مناسب و ایستایی آب؛ راه‌حل: اصلاح خاک با ماسه و کمپوست و ایجاد تشتک با شیب مناسب.
۲. تأخیر در نصب داربست؛ راه‌حل: پیش از رشدِ زیادِ شاخه‌ها، سیم‌ها و پایه‌ها را آماده کنید.
۳. آبیاری سطحیِ زیاد؛ راه‌حل: آبیاری عمیق و با فاصله تا ریشه به عمق برود.
۴. هرس نامنظم یا نبود هرس؛ راه‌حل: هرس زمستانه و سبز را طبق فرم انتخابی انجام دهید.
۵. کوددهی نیتروژنه افراطی؛ راه‌حل: تکیه بر مواد آلیِ پوسیده و تغذیه متعادل.
۶. کاشت در سایه یا نیم‌سایه شدید؛ راه‌حل: انتخاب جای آفتابگیر با ۶–۸ ساعت نور.
۷. تماس مستقیم مالچ با طوقه؛ راه‌حل: دور طوقه را باز بگذارید تا نپوسد.
۸. اجازه دادن به بار زیاد در سال‌های اول؛ راه‌حل: حذف خوشه‌های اضافی تا تاک قوی شود.
پرسش‌های متداول
بهترین زمان کاشت نهال انگور چه موقع است؟
پس از عبور خطر یخبندان در مناطق سرد و در اواخر زمستان تا اوایل بهار در مناطق معتدل، نهال بهتر است کاشته شود تا فرصت استقرار پیش از گرمای شدید داشته باشد.
فاصله مناسب بین بوته‌ها چقدر باشد؟
برای باغچه و بسیاری از ارقام، ۲ تا ۳ متر بین بوته‌ها و حدود ۳ متر بین ردیف‌ها رایج است. سیستم داربست و رقم می‌تواند این فاصله را کمی تغییر دهد.
چه خاکی برای انگور مناسب‌تر است؟
خاک با زهکش خوب، سبک تا متوسط و غنی از ماده آلی. در خاک‌های رسی، افزودن ماسه و کمپوست توصیه می‌شود؛ ایستایی آب باید برطرف شود.
داربست لازم است یا می‌توان بدون داربست کاشت؟
برای بهره‌وری و کیفیت خوشه‌ها، داربست ضروری است. حتی در گلدان، قیم یا داربست دیواری باید از ابتدا نصب شود.
در سال اول می‌توان برداشت داشت؟
هدف سال اول ساخت ریشه و اسکلت است. اگر خوشه‌ای تشکیل شد، بهتر است حذف شود تا انرژی صرف رشدِ پایه‌ای شود. از سال دوم تا سوم برداشت معنادارتر می‌شود.
هرس را چگونه زمان‌بندی کنیم؟
هرس اصلی در زمستانِ خواب گیاه انجام می‌شود (هرس فرم و میوه‌بُر). هرس سبز در بهار و تابستان برای تهویه و نوردهی بهتر است.
آبیاری بوته‌های جوان چگونه باشد؟
عمیق و منظم، نه سطحی و مکرر. در دو ماه اول فواصل کوتاه‌تر، سپس فاصله‌ها بیشتر شود. تشتکِ پای بوته کمک می‌کند آب به ریشه برسد.
آیا انگور در گلدان هم بار می‌دهد؟
بله، با گلدان بزرگ، خاک سبک، داربست و مدیریت آبیاری. باردهی نسبت به زمین کمتر است اما برای مصرف خانگی رضایت‌بخش خواهد بود.
کاشت با بذر توصیه می‌شود؟
برای تجربه و آموزش بله، اما برای محصول‌گیری سریع و مطمئن خیر. بذرها تنوع ژنتیکی دارند و باردهی دیرهنگام و غیرقابل‌پیش‌بینی است.
برای کاهش بیماری‌های قارچی چه کنیم؟
آبیاری را پایِ بوته انجام دهید، نه روی برگ‌ها. تهویه با هرسِ سبز، نورگیری کافی و فاصله کاشت مناسب، ریسک بیماری را کم می‌کند.
نتیجه‌گیری
بهترین روش کاشت انگور، روشی است که چهار اصل را هم‌زمان رعایت کند: انتخاب نهال سالم، خاکِ با زهکش عالی و غنی از ماده آلی، داربستِ به‌موقع و هرسِ منظم، و آبیاریِ عمیق و هدفمند. در باغچه، گودالِ عمیق و ترکیب خاک مناسب، به‌همراه هدایت شاخه‌ها روی سیم‌ها، پایه‌ای می‌سازد که سال‌ها محصولِ باکیفیت می‌دهد. در گلدان، کنترل بستر و آبیاری دقیق جایگزین فضای محدود ریشه می‌شود. قلمه‌گیری برای توسعه ارزانِ بوته‌های سازگار مفید است و کاشتِ بذر جنبه آموزشی دارد. با پرهیز از خطاهای رایج و پایبندی به برنامه هرس و آبیاری، تاکِ شما از سال‌های نخست، رشد سالم و از سال‌های بعد، باردهی مطمئن را تجربه می‌کند.
به‌اشتراک‌گذاری نظرات شما
شما کدام روش را برای کاشت انگور در خانه یا باغچه انتخاب کرده‌اید و چه تجربه‌ای از داربست، هرس یا ترکیب خاک دارید. فوت‌وفن‌های خود در کنترل آبیاری، نوردهی و فرم‌دهی را بنویسید تا دیگران نیز با آزمون کمتر، تاکی سالم و پربار بسازند.
من معمولأ بعد از پایان زمستان بوته سال گذشته را که تقریبآ سی سانت که دارای چهار جوانه باشد که نزدیک به غنچه زدن می‌شود در زمین مرطوب ب عرضُ طول ۲۰در ۵۰ و به عمق تقریبآ ۱۵ سانت بطور افقی ،نه عمودی عمقی ، طول سه جوانه رامیخابانم یکجوانه بالائی که نزدیک ب خندان است را بیرون و تیکه چوب کوچک مانند بالش زیر قسمت بیرونی میذارم (البته کاملا رو به جنوب آفتابگیر )تنه بوته را باخاک مخلوط با خاک برگ میپوشانم . وآبیاری میکنم تا ده روز دیگر (بسته به تناسب گرمای هوا ) جوانه شروع به رشد می‌کند سال اول را با هدایت دار بست و هرس مناسب، آبدهی منظم . سال دوم به بار می‌نشیند. امسال سوم حدود سه کیلو محصول داشتم .