جواب صفحه ۱۲۱ و ۱۲۲ فارسی و نگارش تکمیلی هفتم 🌷 چرا زبان فارسی را دوست دارم؟

جواب صفحه 121 و 122 درس چرا زبان فارسی را دوست دارم؟ فارسی و نگارش تکمیلی هفتم ؛ در این مقاله به جواب و حل سوال های جستنی ، نوشتنی و اندیشیدنی صفحه ۱۲۱ و ۱۲۲ درس روان‌خوانی «چرا زبان فارسی را دوست دارم؟» فارسی و نگارش تکمیلی (ویژه مدارس استعداد درخشان) پایه هفتم متوسطه اول پرداخته ایم. در ادامه با بخش آموزش و پرورش ماگرتا همراه ما باشید.

همچنین بخوانید: گام به گام کتاب فارسی و نگارش تکمیلی (ویژه مدارس استعداد درخشان) هفتم

جواب جستنی صفحه ۱۲۱ درس چرا زبان فارسی را دوست دارم؟ فارسی و نگارش تکمیلی هفتم

شماره‌های ۱ تا ۵ را در متن روان‌خوانی بیابید.

۱ـ جایی از متن که حرف «که» به معنای «بلکه» به کار رفته باشد:

پاسخ: «… نه تنها زبان مادری و پیونددهندهٔ دل‌هاست، که رشتهٔ نامرئیِ یگانگی و هویت ماست.»

(در این جمله، «که» به معنی «بلکه / علاوه بر آن» آمده است و برای تأکید بیشتر به کار رفته است).

۲ـ برجستگیِ گوشتیِ دو طرف صورت که میان چشم، فک، گوش، بینی و دهان قرار دارد؛ لُپ: [ ][ ][ ][ ]
پاسخ: گـ ـو نـ ـه

۳ـ جمع شکستۀ (مکسّر) معرفت: [ ][ ][ ][ ][ ]
پاسخ: مـ ـعـ ـا ر ف

۴ـ دو تشبیه در بندی که با جملۀ «این زبان فارسی است…»، آغاز می‌شود:

پاسخ: در این بند، نویسنده زبان فارسی را به دو پدیدهٔ زیبا و آرامش‌بخش مانند کرده است:

۱. تشبیه زبان فارسی به «جویباری زلال و زمزمه‌گر» (مشبه: زبان فارسی / مشبه‌به: جویبار زلال).
۲. تشبیه زبان فارسی به «دریایی پهناور و بی‌کران» (یا خورشیدی تابان که روح و اندیشه را گرم و روشن می‌کند).

۵ـ یک جفت‌واژۀ مترادف که هردو فعل باشند:

پاسخ: در متن درس جفت‌فعل‌هایی که با واو عطف کنار هم آمده و هم‌معنی هستند:

«می‌دانند و می‌شناسند» (یا «می‌خوانند و می‌سرایند»)

(هر دو فعلِ مضارع هستند و بار معنایی یکسانی دارند).

پاسخ نوشتنی صفحه ۱۲۱ و ۱۲۲ درس چرا زبان فارسی را دوست دارم؟ فارسی و نگارش تکمیلی هفتم

۱ـ در مصراع دوم از بیتِ پایانیِ متن ـ که سرودۀ کمال‌الدین اصفهانی است ـ چه نوع پرسشی به کار رفته است؟ چرا؟

پاسخ: پرسش بلاغی (انکاری) است؛ زیرا شاعر در پی دریافت پاسخ نیست، بلکه می‌خواهد با پرسش، مطلبی را با تأکید بیان کند و پاسخ آن برای خواننده روشن است.

۲ـ از میان کشورهایی که نامشان در درس آمده، زبان فارسی امروزه زبان رسمیِ کدام کشورهاست؟

پاسخ: ایران (فارسی)
افغانستان (فارسی دری، یکی از دو زبان رسمی)
تاجیکستان (فارسی تاجیکی)

در کشورهایی مانند هند، ترکیه و پاکستان، فارسی روزگاری زبان دربار و ادب بوده، ولی امروزه زبان رسمی نیست.

پاسخ اندیشیدنی صفحه ۱۲۲ درس چرا زبان فارسی را دوست دارم؟ فارسی و نگارش تکمیلی هفتم

۱ـ به نظر شما در درازنای تاریخ ایران، چگونه زبان فارسی مایۀ پیوند و همبستگی اقوام ایرانی بوده است؟

پاسخ: ایران سرزمین اقوام گوناگون (فارس، کرد، لر، ترک، بلوچ، عرب و…) است. زبان فارسی در طول تاریخ زبان مشترک ارتباط، دیوان و دربار، علم و ادب و آموزش بود و اقوام برای گفت‌وگو با یکدیگر از آن بهره می‌بردند. شاهکارهای ادب فارسی (مانند شاهنامه، گلستان، دیوان حافظ و مثنوی) که شاعران و نویسندگان از اقوام گوناگون سروده‌اند، میراث مشترک همه‌ی ایرانیان است. این زبان با ایجاد فرهنگ و تاریخ و باورهای مشترک، همبستگی ملی را نگه داشته و حتی در هنگام فرمانروایی بیگانگان، هویت ایرانی را پاس داشته است.

۲ـ هدف از ورزش‌های باستانی و زورخانه‌ای، علاوه بر فراگیری آداب پهلوانی و جوانمردی، ورزیدگی و آمادگی برای میدان نبرد بوده است. به عبارت دیگر، این ورزش‌ها مشق رزم به شمار می‌آمده است. برای نمونه در «چرخ زدن»، چالاکی پهلوان برای رویارویی با دشمنانی که از هر سو در میدان جنگ حمله می‌آورده‌اند. اکنون شما بیندیشید و بنویسید «میل گرفتن»، «کباده کشیدن» و «سنگ‌گرفتن»، هریک بر قدرت و مهارت پهلوان در به‌کارگیری کدام رزم افزار می‌افزوده است؟

پاسخ: ورزش‌های زورخانه‌ای و باستانی ایران در گذشته، نوعی «تمرین و مشق نظامی (رزم)» بوده‌اند تا پهلوانان و سپاهیان همواره برای دفاع از میهن آماده باشند. شکل هر کدام از این وسایل نمادی از یک سلاح جنگی دوران باستان است:

۱. میل گرفتن ← گُرز (یا شمشیر و گرز سنگین):
شکل ظاهری «میل» شبیه به گُرزهای جنگی است. چرخاندن و بالا بردن میل‌های سنگین چوبی باعث تقویت فوق‌العادهٔ عضلات مچ، ساعد، بازو و سرشانه می‌شود و پهلوان را برای کوبیدن و به حرکت درآوردن گُرز و شمشیر سنگین در میدان نبرد آماده می‌کرده است.

۲. کباده کشیدن ← تیر و کمان (کمان جنگی):
خود واژهٔ «کباده» یعنی کمانی از جنس آهن که به جای زِه (چلّه)، زنجیر و پولک‌های آهنی دارد. کشیدن کباده با دست‌های چپ و راست، عضلات کتف، قفسهٔ سینه و بازوان را ورزیده می‌کرده تا جنگاور بتواند کمان‌های سفت و سنگین جنگی را بکشد و تیر را به دوردست پرتاب کند.

۳. سنگ گرفتن (سنگ زدن) ← سِپَر:
«سنگ» زورخانه در واقع دو تختهٔ چوبی بسیار پهن، سنگین و نعل‌شکل است که پهلوان به پشت می‌خوابد و آن‌ها را بالا و پایین می‌برد. این حرکت، نماد به دست گرفتن و حرکت دادن سِپَرهای بسیار سنگینِ دفاعی در برابر تیرها، تیغ‌ها و ضربات دشمن بوده است.

جدول جمع‌بندی:

توجه: شما دانش آموز پایه هم متوسطه اول می توانید برای دسترسی سریع و آسان تر به معنی مطالب آموزشی و جواب سوالات درس های کتاب فارسی و نگارش تکمیلی (ویژه مدارس استعداد درخشان) پایه هفتم متوسطه اول ، در انتهای عنوان خود عبارت «ماگرتا» را نیز در گوگل جستجو کنید.

پاسخ درس بعدی: جواب صفحه ۱۲۴ آشنایی با فرهنگستان (۲) فارسی و نگارش تکمیلی هفتم

پاسخ درس قبلی: جواب صفحه ۱۱۷ ، ۱۱۸ و ۱۱۹ فارسی و نگارش تکمیلی هفتم

📝 در انتها امیدواریم که مقاله جواب سوالات صفحه ۱۲۱ و ۱۲۲ درس روان خوانی چرا زبان فارسی را دوست دارم؟ کتاب فارسی و نگارش تکمیلی ویژه استعداد درخشان پایه هفتم متوسطه اول، برای شما دانش آموزان عزیز مفید بوده باشد و توانسته باشید تا از آن استفاده و بهره برده باشید.