ترجمه درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی ⭐️ الدَّرْسُ الأوَّلُ لُغَةُ الْقُرآنِ

ترجمه متن درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی ؛ در این نوشته به معنی متن درسی صفحه ۲ و ۳ درس ۱ اول «لُغَةُ الْقُرآنِ» از کتاب عربی، زبان قرآن (۳) پایه دوازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی پرداخته ایم. در ادامه با آموزش و پرورش ماگرتا همراه باشید.

معنی درس اول عربی دوازدهم معارف اسلامی صفحه ۲ و ۳

لُغَةُ الْقُرآنِ
زبان قرآن

بَعْدَ نُزولِ الْقُرآنِ بِاللُّغَةِ الْعَرَبيَّةِ خَرَجَتْ هذِهِ اللُّغَةُ عَنْ حُدودِ شِبْهِ الْجَزیرَةِ الْعَرَبيَّةِ وَ أَصْبَحَتْ لُغَةَ الْإسلامِ؛
ترجمه: پس از فرود آمدن (نزول) قرآن به زبان عربی، این زبان از مرزهای شبه‌جزیرهٔ عربستان فراتر رفت (خارج شد) و زبانِ اسلام گشت؛

وَلِهُذا نَرى أَنَّ الْعُلَماءَ الْإيرانيّينَ بَذَلوا جُهْداً كَبيراً لِتَدوينِ قَواعِدِها،
ترجمه: و از این‌رو می‌بینیم که دانشمندان ایرانی تلاش بزرگی برای گردآوری و تدوین قواعد آن به کار بستند،

وَأَلَّفوا كُتُباً عَديدَةً فِي الصَّرفِ وَ النَّحوِ وَالْبَلاغَةِ وَ عِلْمِ اللُّغَةِ وَ التّاريخِ وَالْجُغرافيا وَالْفَلسَفَةِ وَتَفْسيرِ الْقُرآنِ وَ عُلومٍ أُخْرى بِهْذِهِ اللُّغَةِ.
ترجمه: و کتاب‌های متعددی در زمینهٔ صرف، نحو، بلاغت، زبان‌شناسی، تاریخ، جغرافیا، فلسفه، تفسیر قرآن و دانش‌های دیگر به این زبان تألیف کردند.

وَمِنْ هُؤلاءِ: سيبَوَيهِ الشّيرازيُّ إمامُ مَذهَبِ الْبَصْريِّينَ صاحِبُ كِتاب مَعْروفٍ بِاسْمِ «الْكِتاب» يَشْتَمِلُ عَلى جَميعِ قَواعِدِ الصَّرفِ وَالنَّحوِ.
ترجمه: سیبویهٔ شیرازی، پیشوای مکتب بصری‌ها، صاحبِ کتاب معروفی به نام «الکتاب» است که دربردارندهٔ همهٔ قواعد صرف و نحو می‌باشد.

وَ مَذهَبِ الْكوفيّينَ الَّذي تُوُفِّيَ في الرَّيِّ.
ترجمه: و کسائی، پیشوای مکتب کوفی‌ها که در شهر ری درگذشت.

وَ عَبْدُالْقاهِرِ الْجُرجانيُّ مِنْ مَواليدِ مَدينَةِ جُرْجانَ صاحِبُ كِتابٍ «أَسرارِ الْبَلاغَةِ» وَ لَقَدْ عاشَ في الْقَرنِ الْخامِسِ الْهِجْريِّ.
ترجمه: و عبدالقاهر جرجانی، متولد شهر گرگان، صاحب کتاب «أسرار البلاغة» که در قرن پنجم هجری می‌زیست.

وَالتَّفتازانيُّ المَولودُ في خُراسانَ، مُؤَلِّفُ كِتابٍ «الْمُطَوَّلِ» في الْبَلاغَةِ.
ترجمه: و تفتازانی، زادهٔ خراسان، مؤلف کتاب «المطوّل» در بلاغت.

وَالزَّمَخْشَريُّ صاحِبُ «الْكَشّافِ» في تَفْسيرِ الْقُرآنِ.
ترجمه: و زمخشری، صاحب کتاب «الکشّاف» در تفسیر قرآن.

وَ ابْنُ سينا مِنْ مَدينَةِ بُخارى صاحِبُ مَوسوعَةِ «الْقانونِ في الطِّبِّ».
ترجمه: و ابن‌سینا از شهر بخارا، صاحب دانشنامهٔ «القانون فی الطب».

وَ أَبورَيحانَ الْبَيرونيُّ الْمَولودُ في خُوارِزْمَ صاحِبُ «الْآثارِ الْباقيَةِ» في التّاريخِ وَ الْجُغرافيا.
ترجمه: و ابوریحان بیرونی، زادهٔ خوارزم، صاحب کتاب «الآثار الباقیة» در تاریخ و جغرافیا.

وَ الْفَيروزآباديُّ صاحِبُ كِتابِ «الْقاموسِ الْمُحيطِ» وَ هُوَ مُعْجَمٌ عَظيمٌ في اللُّغَةِ الْعَرَبيَّةِ.
ترجمه: و فیروزآبادی، صاحب کتاب «القاموس المحیط» که لغت‌نامه‌ای بزرگ در زبان عربی است.

وَ مُحَمَّدُ بْنُ جَريرِ الطَّبَريُّ صاحِبُ كِتابِ «تاريخِ الأُمَمِ وَ الْمُلوكِ» وَ «جامِعِ الْبَيانِ» في تَفْسيرِ الْقُرآنِ.
ترجمه: و محمد بن جریر طبری، صاحب کتاب «تاریخ الامم و الملوک» و «جامع البیان» در تفسیر قرآن.

فَالْإِيرانيّونَ رَأَوا أَنَّ هذِهِ اللُّغَةَ لَيْسَتْ أَجنَبيَّةً، بَلْ هيَ لُغَةُ دينِهِم وَ ثَقافَتِهِم، فَتَعَلَّموها وَأَلَفوا مُعْظَمَ آثارِهِمُ الْعِلْميَّةِ وَالْأَدَبيَّةِ بِها.
ترجمه: ایرانیان دیدند (دریافتند) که این زبان بیگانه نیست، بلکه زبانِ دین و فرهنگ آن‌هاست؛ از این‌رو آن را آموختند و بیشترِ آثار علمی و ادبی خود را با آن نگاشتند (تألیف کردند).

وَ هُناكَ شُعَراءُ أَنْشَدوا أَشعاراً جَميلَةً بِاللُّغَةِ الْعَرَبِيَّةِ وَهُمْ مِنْ أُصولِ إيرانيَّةٍ، مِنْهُم أَبوالْفَتحِ الْبُستيُّ مِنْ سيستانَ، وَ بَشّارُ بْنُ بُرْدٍ مِنْ خُراسانَ، وَ الصّاحِبُ بْنُ عَبّادٍ مِنْ أصفَهانَ.
ترجمه: و شاعرانی با تبار (اصالت) ایرانی وجود دارند که شعرهای زیبایی به زبان عربی سرودند؛ از جمله ابوالفتح بُستی از سیستان، بَشّار بن بُرد از خراسان، و صاحب بن عَبّاد از اصفهان.

وَ هُكَذا حَصَلَتْ عَلاقاتٌ وَثيقَةٌ بَيْنَ اللُّغَتَينِ الْفارِسيَّةِ وَ الْعَرَبيَّةِ.
ترجمه: و این‌گونه پیوندهایی استوار میان دو زبان فارسی و عربی پدید آمد.

فَاسْتَعْمَلَ الْإيرانيّونَ كَلِماتٍ عَرَبيَّةً في لُغَتِهِم؛
ترجمه: بنابراین ایرانیان کلمه‌های عربی را در زبان خود به کار بردند؛

لِأَنَّها أَصْبَحَتْ لُغَةَ الدّينِ وَ الْعِلْمِ، وَ مِنَ الطَّريفِ أَنَّهُمُ اسْتَعْمَلوا بَعْضَ الْكَلِماتِ الْعَرَبيَّةِ في مَعانِ اسْتَعْمَلَ الْعَرَبُ لَها كَلِماتٍ أُخْرى؛
ترجمه: زیرا این زبان، زبانِ دین و دانش شده بود، و جالب آنکه آن‌ها برخی از واژه‌های عربی را در معانی‌ای به کار بردند که عرب‌ها واژه‌های دیگری برای آن‌ها استفاده می‌کردند؛

وَ كَذْلِك أَضافوا إلى بَعْضِ الْكَلِمَاتِ الْعَرَبيَّةِ مَعانيَ جَديدَةً تَخْتَلِفُ عَنِ الْمَعانِي الْمُسْتَعْمَلَةِ لَها فِي الْعَرَبيَّةِ؛
ترجمه: و همچنین به برخی از واژه‌های عربی، معانی جدیدی افزودند که با معانی متداول آن در زبان عربی تفاوت دارد؛

کَـ «مُزَخْرَف» بِمَعنی «مُزَیَّن» فِي الْعَرَبيَّةِ، وَ بِمَعنى «خُزَعْبَل» فِي الْفارِسيَّةِ.
ترجمه: مانند کلمهٔ «مُزخرف» که در عربی به معنای «آراسته و زینت‌داده‌شده» است و در فارسی به معنای «بی‌هوده و یاوه‌گویی (خُزَعبل)»؛

وَكَذلِكَ حَوَّلوا بَعْضَ الْكَلِماتِ الْعَرَبيَّةِ إلى صيَغٍ فارِسيَّةٍ کَـ «فَهميدَن» مِنَ «الفَهْم» [فَهْم +يدَن =فَهمیدَن]ترجمه: و به همین ترتیب برخی از کلمات عربی را به ساختارهای (قالب‌های) فارسی تبدیل کردند؛ مانند ساختن «فهمیدن» از مصدر «الفَهم» [فهم + یدَن = فهمیدن].

نکته: شما دانش آموزان عزیز پایه دوازدهم متوسطه دوم، برای دسترسی سریع و بهتر به ترجمه و جواب تمرینات درس های کتاب عربی دوازدهم معارف اسلامی، می توانید با اضافه کردن کلمه «ماگرتا» در سرچ های درسی خود، به مطلب مورد نظرتان دست پیدا کنید.

حل تمرین درس اول:

معنی درس بعدی:

✅ در انتها امیدواریم که این معنی و ترجمه درس 1 اول کتاب عربی دوازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی، برای شما دانش آموزان عزیز مفید بوده باشد و از آن استفاده و بهره برده باشید.