ادبیاتفرهنگ و هنر

جواب سوالات درس ۹ عربی یازدهم معارف اسلامی ✍️ صفحه ۱۱۲ تا ۱۲۳

گام به گام تمرینات درس 9 نهم کتاب عربی زبان قرآن (2) پایه یازدهم رشته علوم و معارف اسلامی

جواب تمرین های درس نهم عربی یازدهم معارف اسلامی ؛ در این نوشته به پاسخ صحیح و غلط، اختبر نفسک و تمرین های صفحه ۱۱۲ ، ۱۱۹ ، ۱۲۰ ، ۱۲۱ ، ۱۲۲ و ۱۲۳ درس ۹ نهم «اَلرِّسالَةُ الخامِسَةُ وَالأَربَعونَ مِن نَهج البَلاغَةِ» از کتاب عربی، زبان قرآن (۲) پایه یازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی پرداخته ایم. در ادامه با آموزش و پرورش ماگرتا همراه باشید.

پاسخ درس بعدی: جواب درس دهم عربی یازدهم معارف اسلامی

جواب سوالات درس ۹ عربی یازدهم معارف اسلامی

جواب صحیح و غلط صفحه ۱۱۲ درس نهم عربی یازدهم معارف اسلامی

عَيِّنِ الصَّحيحَ وَالْخَطَأَ حَسَبَ نَصِّ الدَّرسِ.
«درست و نادرست را با توجه به متن درس مشخص کنید.»

١. إنَّ جُلودَ عُودِ الشَّجَرَةِ البَرَيَّةِ رَقيقَةٌ.
ترجمه: پوست‌های چوب درخت بیابانی نازک است.
پاسخ: غلط است.

۲. إنَّ رَواتِعَ الخَضِرَةِ تَنبُتُ فِي الصَّحراءِ وَساقَها قَويٌّ.
ترجمه: گیاهان سرسبز در بیابان می‌رویند و ساقه‌شان قوی است.
پاسخ: غلط است.

۳. رَجُلٌ مِن شَبابٍ أَهلِ الكوفَةِ دَعَا ابنَ حُنَيفٍ إلَى مَأدُبَةِ.
ترجمه: مردی از جوانان اهل کوفه ابن حنیف را به سفره‌ی مهمانی دعوت کرد.
پاسخ: غلط است.

۴. قَبِلَ ابنُ حُنَيفٍ دَعوَةَ قَوم عائِلُهُم مَجفُوٌّ وَغَنْيُّهُم مَدعُوٌّ.
ترجمه: ابن حُنَیف دعوت قومی را پذیرفت که به تهیدستشان جفا شده و توانگرشان دعوت شده است.
پاسخ: صحیح است.

۵. أَرادَ الإمامُ (ع) مِنَ النّاسِ عَدَمَ الإسرافِ فِي اللَباسِ وَالطَّعامِ.
ترجمه: امام (ع) از مردم عدم زیاده‌روی در لباس و خوراک را خواست.
پاسخ: غلط است.

جواب تمرین اول صفحه ۱۱۹ درس نهم عربی یازدهم معارف اسلامی

التَّمْرِينُ الأَوَّلُ: تَرْجِمِ الْجُمَلَ الآتيةَ ثُمَّ أعْرِبْهَا!
«تمرین اول: جملات زیر را ترجمه کن، سپس آن‌ها را اعراب‌گذاری کن!»

١- مَا زَالَ الْعَبْدُ یَتَقَرَّبُ إِلَیَّ بِالنَّوَافلِ حَتَی أُحبَّهُ.
ترجمه: بنده پیوسته با اعمال مستحب (نوافل) به من تقرب می‌جوید، تا این‌که او را دوست بدارم.

٢- ﴿حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرينَ﴾ المائدة: ۵٣
ترجمه: و اعمالشان (گروه کافران) هدر رفت و نابود شد، پس زیان‌کار شدند.

٣- ﴿ أَوْصَانِي بِالصَّلَوةِ وَالزَّكَوةِ مَا دُمْتُ حَيَاً﴾ مريم: ٣١
ترجمه: و مرا به نماز و زکات سفارش کرد، تا زمانی که زنده‌ام

۴- ﴿أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوَّى١لِلْمُتَكَبِّرِينَ﴾ الزمر: ۶٠
ترجمه: آیا برای متکبران، در جهنم جایگاهی (اقامتگاهی) نیست؟

۵- ﴿فَظَلَّتْ أَعْناقُهُم٢ْ لَها خَاضِعِينَ﴾ الشعراء: ۴
ترجمه: پس گردن‌هایشان برای آن (بت) فرود آمد (خاضع و خاشع شد)

للإعراب:

ما زَالَالْعَبْدُيَتَقَرَّبُإِلَىَّبِالنَّوافِلِحَتَّىأُحِبَّهُ
فعل ماضی ناقص (از افعال شبهه‌فعل)، مبنیاسم «ما زَالَ» و مرفوع با ضمهفعل مضارع و مرفوع (فاعل آن ضمیر مستتر «هو» است)، و جمله فعلیه خبر «ما زال» و در محل نصب استجار و مجرورجار و مجرورحرف نصب و غایتفعل مضارع منصوب با فتحه (فاعل آن ضمیر مستتر «أنا» است)ضمیر متصل در محل نصب، مفعول‌به
حَبِطَتْأَعْمالُهُمْفَأَصْبَحُواخاسِرينَ
فعل ماضی مبنی بر فتحه (ت: علامت تانیث / مؤنث)فاعل و مرفوع با ضمهضمیر متصل در محل جر مضاف‌الیهفـ: حرف عطف / أَصْبَحَ: فعل ماضی ناقص، واو: ضمیر متصل در محل رفع اسم «أصبح»خبر «و» (أصبح) و منصوب با «یاء» (چون جمع مذكر سالم است)———
أَوْصانيبِالصَّلَوةِما دُمْتُحَيّاً
أَوْصى: فعل ماضی مبنی (فاعل: هو مستتر) / نـِ: نون وقایه / ی: ضمیر متصل در محل نصب، مفعول‌بهجار و مجرورما دامَ: فعل ماضی ناقص / تُ: ضمیر متصل در محل رفع اسم «ما دام»خبر «ما دام» و منصوب با فتحه————
أَلَيْسَفي جَهَنَّمَمَثْوًىلِلْمُتَكَبِّرينَ
أَ: حرف استفهام / لَيْسَ: فعل ماضی جامد و ناقص، مبنی بر فتحهجار و مجرور (شبه جمله)، خبر مقدمِ «لیس» در محل نصباسم مؤخرِ «لیس» و مرفوع با ضمه مقدرهجار و مجرور با یاء————
فَظَلَّتْأَعْناقُهُمْلَهاخاضِعينَ
فـَ: حرف عطف / ظَلَّتْ: فعل ماضی ناقص، مبنی بر فتحه (ت: علامت تانیث)اسم «ظلّت» و مرفوع با ضمهضمیر متصل در محل جر مضاف‌الیهجار و مجرورخبر «ظلّت» و منصوب با «یاء» (چون جمع مذكر سالم است)———

پاسخ تمرین دوم صفحه ۱۲۰ درس نهم عربی یازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الثّاني: اِستَخرِجْ مِنْ نَصِّ الدَّرسِ الْمَطلوبَ مِنكَ.
«تمرین دوم: آنچه از تو خواسته شده را از متن درس استخراج کن.»

١- الْمُبتَدَأ في: دَواؤُكَ فيكَ وَما تُبْصِرُ وَداوُكَ مِنْكَ وَلا تَشْعُرُ
ترجمه: «داروی تو در درون خود توست در حالی‌که نمی‌بینی، و بیماری تو از خودت است و متوجه نیستی/احساس نمی‌کنی.»

پاسخ (مبتدا):
«دَواؤُ» در «دَواؤُكَ» (مبتدا و مرفوع به ضمه)
«داؤُ» در «داؤُكَ» (مبتدا و مرفوع به ضمه)

٢- اِسْمَ التفضيل في: أَتَزْعَمُ أَنَّكَ حجِرْمٌ صَغيرٌ أَتَزْعَمُ أَنَّكَ حجِرْمٌ صَغيرٌ
ترجمه: «آیا گمان می‌کنی که تو پیکر و جرمی کوچک هستی، در حالی‌که جهانِ بزرگ‌تر در تو پیچیده و نهفته است؟»

پاسخ (اسم تفضیل): «الْأَكْبَرُ» (بر وزن «أَفْعَل»)

٣- الْخَبَرَ وَنَوعَهُ في: النّاسُ مِنْ جِهةِ الْآباءِ أَكْفاءُ أَبوهُمُ آدَمٌ وَالْأُمُّ حَوَاءُ
ترجمه: «مردم از نظر پدران با هم برابرند؛ پدرشان آدم و مادرشان حوا است.»

پاسخ (خبر و نوع آن):
«أَكْفاءُ» ← خبرِ مبتدای «النّاسُ» / نوع: مفرد
«آدَمُ» ← خبرِ مبتدای «أَبوهُم» / نوع: مفرد
«حَوّاءُ» ← خبرِ مبتدای «الْأُمُّ» / نوع: مفرد

۴- اِسْمَ كانَ وَنَوعَهُ في: وَقَدْرُ كُلِّ امْرِئٍ ما كانَ یُحْسِنُهُ وَلِلرِّجالِ عَلَى الْأَفْعالِ أَسْماءُ
ترجمه: «و ارزش هر انسانی به همان چیزی است که خوب انجام می‌داد (خوب می‌دانست)، و برای مردان بر اساس رفتارهایشان نام‌هایی است.»

پاسخ (اسم کانَ و نوع آن):
اسم کانَ: ضمیر مستتر «هُوَ» (که به «ما» موصول برمی‌گردد)
نوع: ضمیر مستتر

۵- فِعلَ النَّهي في: فَقُزْ بِعِلْمِ وَلاتَطْلُبْ بِهِ بَدَلاً فَالنّاسُ مَوْتَى وَأَهْلُ الْعِلْمِ أَحْياءُ
ترجمه: «پس با دانش به رستگاری برس و برای آن جانشین و بدلی مجوی؛ زیرا مردم [بی‌دانش] مرده‌اند و اهل دانش زنده‌اند.»

پاسخ (فعل نهی): «لا تَطْلُبْ» (فعل مضارع مجزوم به لای نهی)

۶- اِسْمَ الْفاعِلِ في: أَيُّهَا الْفاخِرُ جَهْلاً پِالنَّسَبْ إنَّمَا النّاسُ لأُمِّ وَ لِأَبْ
ترجمه: «ای کسی که از روی نادانی به اصل و نسب خود فخر می‌فروشی! بی‌گمان مردم همگی از یک مادر و یک پدر هستند.»

پاسخ (اسم فاعل): «الْفاخِرُ» (از ثلاثی مجرد بر وزن «فاعِل»)

٧- الْفِعلَ المَجهولَ في: هَلْ تَراهُم خُلِقوا مِنْ فِضّةٍ أَمْ حَديدٍ أَمْ نُحاسِ أَمْ ذَهَبْ
ترجمه: «آیا آنها را می‌بینی که از نقره آفریده شده باشند یا از آهن، یا مس، یا طلا؟»

پاسخ (فعل مجهول): «خُلِقوا» (ماضی مجهول از ریشه «خَلَقَ»)

٨- الْفِعلَ الْمُضارِعَ في: بَلْ تَراهُم خُلِقوا مِنْ طينَةٍ هَل سِوَى لَحْمٍ وَ عَظْم وَ عَصَبْ
ترجمه: «بلکه آنان را می‌بینی که از گِلی آفریده شده‌اند؛ آیا مگر غیر از گوشت و استخوان و پی (عصب) هستند؟»

پاسخ (فعل مضارع): «تَراهُمْ» (اصل فعل: «تَرىٰ»)

٩- الْجارَّ وَ الْمَجْرورَ في: إنَّمَا الْفَخْرُ لِعَقلٍ ثابِتٍ وَحَياءٍ وَ عَفافٍ وَأَدَبْ
ترجمه: «افتخار فقط برای خردی استوار و باحیا بودن و پاکدامنی و ادب است.»

پاسخ (جار و مجرور): «لِعَقْلٍ» (حرف جر «لِـ» + مجرور «عَقْلٍ»)

جواب تمرین سوم صفحه ۱۲۰ درس ۹ عربی یازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الثّالِثُ: عَيِّنِ اسْمَ الْأَفعالِ النّاقِصَةِ وَ خَبَرَها، ثُمَّ أَعْرِبْهُما.
«تمرین سوم: اسم افعال ناقصه و خبر آن را مشخص کن، سپس هر دو را اعراب‌گذاری کن.»

١- في الرَّبيعِ يَصيرُ كُلُّ مكانٍ مَمْلُوءًا بِالْاَزهارِ الْجَميلَةِ.
ترجمه: در بهار، هر مکانی پر از گل‌های زیبا می‌شود.

پاسخ: فعل ناقصه: يَصِيرُ
اسم فعل: كُلُّ (مرفوع)
خبر فعل: مَمْلُوءًا (منصوب)

٢- الشَعْبُ مُوَفَّقٌ مادامَ مُشْتافاً لِطَلَبِ الْعِلْمِ.
ترجمه: ملت موفق است، مادامی که مشتاقِ طلبِ علم باشد.

پاسخ:
فعل ناقصه: مادامَ
اسم فعل: ضمیر مستتر «هُوَ» (در محل رفع)
خبر فعل: مُشْتاقًا (منصوب)

٣- كانَ رَسولُ اللهِ (ع) أُسْوَةً حَسَنَةً لِلْعالَمينَ.
ترجمه: رسول خدا (ص) الگویی نیکو برای جهانیان بود.

پاسخ: فعل ناقصه: كانَ
اسم فعل: رَسولُ (مرفوع)
خبر فعل: أُسْوَةً (منصوب)

۴- أَصْبَحَ الْكاذِبُ نادِماً عَلَى عَمَلِهِ الْقَبيحِ.
ترجمه: دروغگو بر کار زشت خود پشیمان شد.

پاسخ: فعل ناقصه: أَصْبَحَ
اسم فعل: الْكاذِبُ (مرفوع)
خبر فعل: نادِمًا (منصوب)

۵- لَيْسَ الْجاهِلُ مُحْتَرَماً عِندَ النّاسِ.
ترجمه: نادان نزد مردم محترم نیست.

پاسخ: فعل ناقصه: لَيْسَ
اسم فعل: الْجاهِلُ (مرفوع)
خبر فعل: مُحْتَرَمًا (منصوب)

۶- لايَزالُ الْجَوُّ بارداً في قَریَتِنا.
ترجمه: هوا در روستای ما همچنان سرد است.

پاسخ: فعل ناقصه: لا يَزالُ
اسم فعل: الْجَوُّ (مرفوع)
خبر فعل: بارِدًا (منصوب)

پاسخ تمرین چهارم صفحه ۱۲۱ درس ۹ عربی یازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الرّابعُ: عَيِّنِ التَّجَمَةَ الصَّحيحَةَ، ثُمَّ عَيِّنِ الْمَطْلوبَ مِنْكَ.
«تمرین چهارم: ترجمهٔ صحیح را مشخص کن، سپس آنچه از تو خواسته شده را معین کن.»

١- ﴿قالَ رَبِّ إنّي أَعوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ ما لَيْسَ لي بِهِ عِلْمُ﴾ هود: ۴٧

الف) گفت: خدایا، من به تو پناه بردم که از تو چیزی بپرسم که به آن علم ندارم. 🔲
ب) گفت:ای پروردگارم، بیکمان من به تو پناه می‌برم که از تو چیزی بخواهم که به آن دانشی ندارم. ✅

الْفِعْلَ النَّاقِصَ وَاسْمَهُ وَ خَبَرَهُ وَ نَوعَهُما:

الفعل الناقص: لَيْسَ
اسمُه: عِلْمٌ (اسم مؤخر) ← نوع: اسم ظاهر (مفرد)
خبرُه: لي (جار و مجرور، خبر مقدم) ← نوع: شِبه جمله

٢- ﴿ .. يَوْمَ يَنْظُرُ المَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَیَقولُ الْكافِرُ یالَیتَني کُنْتُ تُراباً﴾ النّبًا: ۴٠

الف) روزی که انسان آنچه را با دستانش پیش فرستاده است می‌نگرد و کافر می‌گوید: ای کاش من خاک بودم! ✅
ب) روزی که مرد آنچه رابا دستش تقدیم کردە است می‌نگرد و کافر می‌گوید: من همانند خاک شدم. 🔲

الْفِعْلَ النَّاقِصَ وَاسْمَهُ وَخَبَرَهُ:

الفعل الناقص: كُنْتُ (کانَ)
اسمُه: ضمير بارز «تُ» (در محل رفع)
خبرُه: تُراباً (منصوب)

٣- كانَ الْأَطفالُ يَلْعَبونَ بِالْكُرَةِ عَلَى الشّاطِئِ وَ بَعْدَ اللَّعِبِ صاروا نَشيطينَ.

الف) کودکان در کنار ساحل با توپ بازی میکردند و پس از بازی با نشاط شدند. ✅
ب) بچه‌ها در کنار ساحل توپ بازی کردند و بعد از بازی پر نشاط هستند. 🔲

خَبَرَ الْفِعْلِ النّاقِصِ وَ نَوعَهُ، وَ الْمُضافَ إلَيْهِ:

خبر الفعل الناقص و نوعه:
در «کانَ الأطفالُ یلعبون…»: خبر = يَلْعَبونَ ← نوع: جملهٔ فعلیه
در «صاروا نَشيطينَ»: خبر = نَشيطينَ ← نوع: مفرد (اسم ظاهر)
المضاف إليه: اللَّعِبِ (بعد از ظرف زمان «بَعْدَ»)

۴- كُنْتُ ساكِتاً وَ ما قُلْتُ كَلِمَةً، لِأَنّي كُنْتُ لا أَعْرِفُ شَيْئاً عَنِ الْمَوضوعِ.

الف) ساکت شدم و کلمه‌ای نمی‌گویم، برای اینکه چیزی از موضوع نمی‌دانم. 🔲
ب) ساکت بودم و کلمه‌ای نگفتم، زیرا چیزی دربارۀ موضوع نمی‌دانستم. ✅

اِسْمَ وَ خَبَرَ الْفِعْلِ النّاقِصِ وَنَوْعَهُما، وَ الْجارَّ وَ الْمَجْرورَ:

اِسْمَ وَ خَبَرَ الْفِعْلِ النّاقِصِ وَ نَوْعَهُما، وَ الْجارَّ وَ الْمَجْرورَ:

اسم و خبرِ افعال ناقصه:
فعل اول (كُنْتُ): اسم: ضمير بارز «تُ» ← نوع: ضمیر
خبر: ساكِتاً ← نوع: مفرد (اسم ظاهر)


فعل دوم (كُنْتُ):
اسم: ضمير بارز «تُ» ← نوع: ضمیر
خبر: لا أَعْرِفُ (جمله لا أعرِفُ شيئاً) ← نوع: جملهٔ فعلیه
الجار و المجرور: عَنِ الْمَوْضوعِ

جواب تمرین پنجم صفحه ۱۲۲ درس نهم عربی یازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الْخامِسُ: عَيِّنِ اسْمَ الْأَفعالِ النّاقِصَةِ وَ خَبَرَها، ثُمَّ أَعْرِبْهُما.
«تمرین پنجم: اسم افعال ناقصه و خبر آن‌ها را مشخص کن، سپس هر دو را اعراب‌گذاری کن.»

١- ﴿ … وَكانَ اللهُ بِکُلِّ شَيءٍ مُحيطاً﴾ النّساء: ١٣۶
ترجمه: و خداوند به هر چیزی احاطه دارد (فراگیرنده است).

پاسخ: فعل ناقصه: كانَ
اسم: اللهُ ← اعراب: مرفوع به ضمه (اسمِ کانَ)
خبر: مُحيطاً ← اعراب: منصوب به فتحه (خبرِ کانَ)

٢- عِنْدَ نُزولِ الثَّلْجِ يُصْبحُ السَّيْرُ في الشَّوارِعِ صَعْباً.
ترجمه: هنگام بارش برف، رفت‌وآمد (عبور و مرور) در خیابان‌ها دشوار می‌شود.

پاسخ: فعل ناقصه: يُصْبِحُ
اسم: السَّيْرُ ← اعراب: مرفوع به ضمه (اسمِ یُصبِحُ)
خبر: صَعْباً ← اعراب: منصوب به فتحه (خبرِ یُصبِحُ)

٣- لا تَجْلِسْ قُرْبَ النَّهْرِ، مادامَتِ الْأَمْطارُ غَزيرَةً.
ترجمه: نزدیک رودخانه منشین، مادامی که باران‌ها شدید (سیل‌آسا) است.

پاسخ: فعل ناقصه: مادامَتْ
اسم: الْأَمْطارُ ← اعراب: مرفوع به ضمه (اسمِ مادامت)
خبر: غَزيرَةً ← اعراب: منصوب به فتحه (خبرِ مادامت)

۴- مازالَ الْمُؤمِنونَ لِلظّالِمينَ أَعداءً.
ترجمه: مؤمنان پیوسته برای ستمگران دشمنانی هستند (مؤمنان همواره با ظالمان دشمن‌اند).

پاسخ: فعل ناقصه: مازالَ
اسم: الْمُؤمِنونَ ← اعراب: مرفوع به «واو»؛ چون جمع مذکر سالم است (اسمِ مازالَ)
خبر: أَعْداءً ← اعراب: منصوب به فتحه (خبرِ مازالَ)

۵- لَيْسَ الشّاطِئُّ بَعيداً عَنْ هُنا.
ترجمه: ساحل از اینجا دور نیست.

پاسخ: فعل ناقصه: لَيْسَ
اسم: الشّاطِئُ ← اعراب: مرفوع به ضمه (اسمِ لیس)
خبر: بَعيداً ← اعراب: منصوب به فتحه (خبرِ لیس)

۶- صارَ الْحَقُّ واضِحاً لَنا.
ترجمه: حق (حقیقت) برای ما روشن و آشکار شد.

پاسخ: فعل ناقصه: صارَ
اسم: الْحَقُّ ← اعراب: مرفوع به ضمه (اسمِ صارَ)
خبر: واضِحاً ← اعراب: منصوب به فتحه (خبرِ صارَ)

جواب تمرین ششم صفحه ۱۲۳ درس ۹ عربی یازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ السّادسُ: تَرْجِمْ کَلِماتِ الْجَدوَلِ التّالي.
«تمرین ششم: کلمات جدول زیر را ترجمه کن.»

اَلْماضياَلْمُضارِعاَلْأَمْرُ وَالنَّهْيُاَلْمَصْدَر
قَدْ أَحْسَنَ: نیکی کرده استيُحْسِنُ: نیکی می‌کندأَحْسِنْ: نیکی کنإِحْسان: نیکی کردن
اِقْتَرَبَ: نزدیک شديَقْتَرِبونَ: نزدیک می‌شوندلا تَقْتَرِبوا: نزدیک نشویداِقْتِراب: نزدیک شدن
اِنْكَسَرَ: شکسته شدسَيَنْكَسِرُ: شکسته خواهد شدلا تَنْكَسِرْ: شکسته نشواِنْكِسار: شکسته شدن
اِسْتَغْفَرَ: آمرزش خواستيَسْتَغْفِرُ: آمرزش می‌خواهد (طلب آمرزش می‌کند)اِسْتَغْفِرْ: آمرزش بخواهاِسْتِغْفار: آمرزش خواستن (طلب آمرزش)
ما سافَرْتُ: سفر نکردملا يُسافِرُ: سفر نمی‌کندلا تُسافِرْ: سفر نکنمُسافَرَة: سفر کردن
تَعَلَّمَ: یاد گرفتيَتَعَلَّمانِ: یاد می‌گیرندتَعَلَّمْ: یاد بگیر (بیاموز)تَعَلُّم: یاد گرفتن (آموختن)
تَبادَلْتُمْ: عوض کردید (مبادله کردید)تَتَبادَلونَ: عوض می‌کنید (مبادله می‌کنید)لا تَتَبادَلوا: عوض نکنیدتَبادُل: عوض کردن (مبادله کردن)
قَدْ عَلَّمَ: آموزش داده استسَوْفَ يُعَلِّمُ: آموزش خواهد داد (یاد خواهد داد)عَلِّمْ: آموزش بده (یاد بده)تَعْليم: آموزش دادن

نکته: شما دانش آموزان عزیز پایه یازدهم متوسطه دوم، برای دسترسی سریع و بهتر به ترجمه و جواب تمرینات درس های کتاب عربی یازدهم معارف اسلامی، می توانید با اضافه کردن کلمه «ماگرتا» در سرچ های درسی خود، به مطلب مورد نظرتان دست پیدا کنید.


معنی درس: ترجمه درس نهم عربی یازدهم معارف اسلامی
پاسخ درس قبلی: جواب درس هشتم عربی یازدهم معارف اسلامی

✅ در انتها امیدواریم که این گام به گام تمرینات درس 9 نهم کتاب عربی یازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی، برای شما دانش آموزان عزیز مفید بوده باشد و از آن استفاده و بهره برده باشید.

طهرانی

بنیانگذار مجله اینترنتی ماگرتا و متخصص سئو ، کارشناس تولید محتوا ، هم‌چنین ۱۰ سال تجربه سئو ، تحلیل و آنالیز سایت ها را دارم و رشته من فناوری اطلاعات (IT) است . حدود ۵ سال است که بازاریابی دیجیتال را شروع کردم. هدف من بالا بردن سرانه مطالعه کشور است و اون هدف الان ماگرتا ست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 4 =

نوشته‌های پیشین