جواب تمرین های درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی صفحه ‍۹۵ تا ۱۰۶

جواب تمرین های درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی ؛ در این نوشته به پاسخ سوالات تمرینات صفحه ۹۵ ، ۱۰۱ ، ۱۰۲ ، ۱۰۳ ، ۱۰۴ ، ۱۰۵ و ۱۰۶ درس ۷ هفتم «مِنْ غَرائِبِ الطُّيورِ» از کتاب عربی، زبان قرآن (۳) پایه دوازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی پرداخته ایم. در ادامه با آموزش و پرورش ماگرتا همراه باشید.

ترجمه درس هفتم: ترجمه درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی

جواب تمرین حَوْلَ النَّصِّ صفحه ۹۵ درس ۷ عربی دوازدهم معارف اسلامی

عَيِّنِ الصَّحيحَ وَ الْخَطَأَ حَسَبَ نَصِّ الدَّرسِ.
«با توجه به متن درس، موارد صحیح و غلط را مشخص کن.»

١- يُشاهِدُ الطّائِرُ – صاحِبُ الْعُشِّ – بَيضَةً مُخْتَلِفَةً بَینَ بُیوضِهِ، فَیَقْذِفُها خارِجاً. پاسخ: نادرست
ترجمه: پرنده – صاحب لانه – تخم متفاوتی را میان تخم‌هایش می‌بیند، پس آن را به بیرون می‌اندازد.
توضیح: در متن آمده است که پرنده بیچاره اصلاً متوجه تخم متفاوت نمی‌شود (فَلا يُلاحِظُ).

٢- لا تَبيضُ أُنتَى الْكوكو في عُشِّه؛ بَلْ تَبيضُ في عُشَّ طائِرٍ آخَرَ! پاسخ: درست
ترجمه: پرنده ماده کوکو در لانه خودش تخم‌گذاری نمی‌کند؛ بلکه در لانه پرنده دیگری تخم می‌گذارد!

٣- لِبَعْضِ الطُيورِ حِیَلٌ لِطَردِ مُفْتَرِسِها بَعيداً عَنْ عُشِّها. پاسخ: درست
ترجمه: برخی از پرندگان ترفندهایی برای دور کردن شکارچی‌شان از لانه خود دارند.

۴۔ فَرْخُ الْکوکو کَفِراخِ صاحِب الْعُشِّ حَجماً! پاسخ: نادرست
ترجمه: جوجه کوکو از نظر اندازه مانند جوجه‌های صاحب لانه است!
توضیح: متن به وجود «تخم بزرگ» (بَيضَةٍ كَبيرَةٍ) اشاره می‌کند و جوجه کوکو آنقدر قوی است که بقیه را بیرون می‌اندازد، پس هم‌اندازه نیستند.

۵- أُنثَى الْكوکو تُغَذّي فَرْخَها في عُشِّها. پاسخ: نادرست
ترجمه: پرنده ماده کوکو جوجه‌اش را در لانه خود تغذیه می‌کند.
توضیح: این صاحب لانه (پرنده میزبان) است که جوجه کوکو را بزرگ می‌کند، نه مادر اصلی آن.

جواب تمرین اول صفحه ۱۰۱ درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمْرينُ الأَوَّلُ: عَيِّنْ إعرابَ الكلمات الَّتى تَدُلُ عَلَى الزَّمانِ في الجُمَلِ الآتِیة وبَیِّنْ ھَلِ الظَّرفُ متصرّفٌ أو غیرُ متصرّفٍ:
«تمرین اول: اعراب کلماتی که در جملات زیر بر «زمان» دلالت می‌کنند را مشخص کن و بگو آیا این ظرف، «متصرف» است یا «غیرمتصرف».»

١- سأزورُك غَدًا إن شاءَ الله.
ترجمه: ان‌شاءالله به‌زودی (فردا) به تو سر می‌زنم.

اسمٌ يدلُّ عَلَى الزَّمانِ: غَدًا
إعرابَه: منصوب (ظرف زمان)
نوعُ الظَّرفِ: مُتَصَرِّفٌ

٢- كانَ يومُ الجمعةِ مُزدحمًا بالزوّارِ.
ترجمه: روز جمعه پر از جمعیت (شلوغ) از زائران بود.

اسمٌ يدلُّ عَلَى الزَّمانِ: يومُ
إعرابَه: مرفوع (اسمِ کان)
نوعُ الظَّرفِ: مُتَصَرِّفٌ

٣- نُؤَجِّلُ اللِّقاءَ إلى مساءِ الأحدِ.
ترجمه: قرار دیدار را به عصرِ یکشنبه به تأخیر می‌اندازیم.

اسمٌ يدلُّ عَلَى الزَّمانِ: مَساءِ
إعرابَه: مجرور (به دلیل حرف جر «إلى»)
نوعُ الظَّرفِ: مُتَصَرِّفٌ

۴- خَرَجْتُ مِنَ الْبَيتِ عِندَ طلوعِ الشَّمسِ.
ترجمه: هنگامِ طلوع خورشید از خانه بیرون رفتم.

اسمٌ يدلُّ عَلَى الزَّمانِ: عِندَ
إعرابَه: منصوب (ظرف زمان)
نوعُ الظَّرفِ: غَيْرُ مُتَصَرِّفٍ (ظرف غیرمتصرف و مبنی است)

پاسخ تمرین دوم صفحه ۱۰۱ و ۱۰۲ درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی

اَلتَّمرينُ الثَّاني: تَرْجِمِ الْآياتِ الْكَريمَةَ؛ ثُمَّ مَيِّزِ «الْمَفعولَ فيهِ» فيها.
«تمرین دوم: آیات کریمه را ترجمه کن؛ سپس «مفعول‌فیه» (ظرف) را در آن‌ها مشخص کن.»

١- ﴿فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَسَبِحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِها وَمِنْ آناءِ اللَّيْلِ … ﴾ _{طهْ: ١٣٠}
ترجمه: پس بر آنچه می‌گویند صبر کن و با حمد و ستایش پروردگارت تسبیح بگو، پیش از طلوع خورشید و پیش از غروب آن و در بخش‌هایی از شب.

مفعول‌فیه (ظرف زمان): سه مورد است:
قَبْلَ (طلوع الشمس) ⭠ غیرمتصرف
قَبْلَ (غروبها) ⭠ غیرمتصرف
آناءَ (اللیل) ⭠ متصرف

٢- ﴿ .. الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَأَتْمَمْت١ُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتى وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ ديناً … ﴾ _{المائدة: ٣}
ترجمه: امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به‌عنوان دین برایتان پسندیدم.

مفعول‌فیه (ظرف زمان): الْيَوْمَ ⭠ منصوب و متصرف.

٣- ﴿. وَما تَدْرِى نَفْسُ ماذا تَكْسِبُ غَداً وَما تَدْرِى نَفْسُ بِأَىِّ أَرْضِ تَمُوتُ …) _{لُقمان: ٣۴}
ترجمه: و هیچ نفسی نمی‌داند فردا چه به دست می‌آورد و هیچ نفسی نمی‌داند در چه سرزمینی می‌میرد.

مفعول‌فیه (ظرف زمان): غَداً ⭠ منصوب و متصرف.

۴- ﴿لَهُ مَا فِى السَّمَاوَاتِ وَمَا فِى الأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ القَّرى﴾ _{طه: ۶}
ترجمه: آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر خاک (است) از آنِ اوست.

مفعول‌فیه: در این آیه ظرف زمان نداریم؛ تَحْتَ ظرف مکان است (غیرمتصرف)، نه ظرف زمان.

۵- ﴿قالَ رَبِّ إِنّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلاً وَنَهاراً﴾ _{نوح: ۵}
ترجمه: گفت: پروردگارا! من قومم را شب و روز (به سوی تو) فراخواندم.

مفعول‌فیه (ظرف زمان): دو مورد است:
لَيْلاً ⭠ منصوب و متصرف
نَهاراً ⭠ منصوب و متصرف

جواب تمرین سوم صفحه ۱۰۲ درس ۷ عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمرينُ الثّالِثُ: عَيِّنِ الْحالَ وَ صاحِبَ الْحالِ في ما يَليْ.
«تمرین سوم: در موارد زیر، «حال» و «صاحب حال» را مشخص کن.»

١- رَأَيْتُ رِجالَ الشُّرطَةِ واقِفينَ جَنْبَ الشّارِعِ.
ترجمه: مأموران پلیس را در حالی که کنار خیابان ایستاده بودند، دیدم (ایستاده دیدم).
صاحب‌حال: رِجالَ (مفعول‌به و معرفه)
حال: واقِفينَ (اسم مفرد، نکره، منصوب به «یـ»)

٢- رَجَعَ الْعامِلُ مِنَ المَصنَعِ تَعِباً.
ترجمه: کارگر با حالت خستگی (خسته) از کارخانه بازگشت.
صاحب‌حال: الْعامِلُ (فاعل و معرفه)
حال: تَعِبًا (اسم مفرد، نکره، منصوب به تنوین نصب)

٣- شاهَدْتُ الْفَريقَ مُجتَهِداً.
ترجمه: تیم را در حالی که تلاشگر و کوشا بود (کوشا) دیدم.
صاحب‌حال: الْفَريقَ (مفعول‌به و معرفه)
حال: مُجْتَهِدًا (اسم مفرد، نکره، منصوب به تنوین نصب)

۴- قالَتِ الْبِنتانِ الْفَرِحَتانِ: رَجَعْنا مِنْ صالَةِ الامْتِحانِ الْكَبيرَةِ مَسرورَتَينِ.
ترجمه: دو دختر شادمان گفتند: ما در حالی که خوشحال بودیم (شادمان) از سالن بزرگ امتحان بازگشتیم.
صاحب‌حال: ضمیر بارز «نا» در فعل «رَجَعْنا» (یا همان «الْبِنْتانِ» به عنوان فاعلِ سخن)
حال: مَسْرورَتَيْنِ (اسم مثنی مؤنث، نکره، منصوب به «یـ»)

پاسخ تمرین چهارم صفحه ۱۰۳ درس ۷ عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمْرينُ الرَّابعُ: تَرْجِمِ الْجُمَلَ التّاليَةَ؛ ثُمَّ عَيِّنِ الْحالَ وَصاحِبَها.
«تمرین چهارم: جملات زیر را ترجمه کن؛ سپس «حال» و «صاحب حال» آن را مشخص کن.»

١- مَنْ أَرادَ أَنْ يَحْفَظَ أَسْنانَهُ سَليمَةً فَعَلَيهِ أَنْ لا يَأْكُلَ الطَّعامَ ساخِناً وَ لا يَشْرَبَ الْماءَ بارِداً.
ترجمه: هر کس بخواهد دندان‌هایش را سالم نگه دارد، باید غذا را داغ نخورد و آب را سرد ننوشد.

حال و صاحب‌حال‌ها:
حال: سَليمَةً | صاحب‌حال: أَسْنانَ (مفعول‌به)
حال: ساخِناً | صاحب‌حال: الطَّعامَ (مفعول‌به)
حال: بارِداً | صاحب‌حال: الْماءَ (مفعول‌به)

٢- مَشَيْنا فِي الْبَساتينِ مَسرورینَ وَ هيَ مَمْلوءَةٌ بِالثِّمارِ؛ ثُمَّ أَكلْنا مِنْها ناضِجَةً.
ترجمه: در باغ‌ها با شادمانی قدم زدیم در حالی که پر از میوه بودند؛ سپس از آن‌ها رسیده خوردیم (میوه رسیده خوردیم).

حال و صاحب‌حال‌ها:
حال مفرد: مَسرورینَ | صاحب‌حال: ضمیر «نا» در فعل «مَشَيْنا» (فاعل)
جمله اسمیه حالیه: وَ هيَ مَمْلوءَةٌ بِالثِّمارِ | صاحب‌حال: الْبَساتينِ (مجرور به حرف جر)
حال مفرد: ناضِجَةً | صاحب‌حال: ضمیر «ها» در «مِنْها» (یا محذوف به قرینه الثِّمار)

٣- ذَهَبَ اللاعِبونَ إلَى المَلْعَبِ وهُم مَسْرورونَ؛ وَلكِنَّهُم رَجَعوا مَحْزونینَ.
ترجمه: بازیکنان در حالی که شادمان بودند به ورزشگاه رفتند؛ ولی اندوهگین بازگشتند.

حال و صاحب‌حال‌ها:
جمله اسمیه حالیه: وهُم مَسْرورونَ | صاحب‌حال: اللاعِبونَ (فاعل)
حال مفرد: مَحْزونینَ | صاحب‌حال: ضمیر «واو» در فعل «رَجَعوا» (فاعل)

۴- رَأَيْتُ التّلْميذَةَ تُطالِعُ كِتابَ الْجُغْرافيا.
ترجمه: دانش‌آموز (دختر) را در حالی دیدم که کتاب جغرافیا را مطالعه می‌کرد.

حال و صاحب‌حال‌:
حال: جمله فعلیه «تُطالِعُ كِتابَ الْجُغْرافيا» (در محل نصب)
صاحب‌حال: التّلْميذَةَ (مفعول‌به)

۵- يَجِبُ أَنْ تُقَلِّمَ أَظافيرَْكَ طَويلَةً.
ترجمه: باید ناخن‌هایت را در حالی که بلند هستند، کوتاه کنی (ناخن‌های بلندت را بگیری).

حال و صاحب‌حال‌:
حال: طَويلَةً (حال مفرد)
صاحب‌حال: أَظافيرَ (مفعول‌به)

۶- رَأَيْتُ الْمُديرَ يَمْشي بِوَقارٍ.
ترجمه: مدیر را در حالی دیدم که با وقار راه می‌رفت.

حال و صاحب‌حال‌:
حال: جمله فعلیه «يَمْشي بِوَقارٍ» (در محل نصب)
صاحب‌حال: الْمُديرَ (مفعول‌به)

٧- شاهَدْناكَ وَ أَنتَ بَينَ شَجَرَتَينِ.
ترجمه: تو را در حالی که میان دو درخت بودی، دیدیم.

حال و صاحب‌حال‌:
حال: جمله اسمیه حالیه «وَ أَنتَ بَينَ شَجَرَتَينِ» (در محل نصب)
صاحب‌حال: ضمیر «کَ» در «شاهَدْناكَ» (مفعول‌به)

جواب تمرین پنجم صفحه ۱۰۴ درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی

التَّمْرينُ الخامس: مَيِّزِ الْحالَ الْمُفرَدَةَ مِنَ الْجُمْلَةِ.
«تمرین پنجم: «حالِ مفرد» را از میان جملات تشخیص بده.»

١- ﴿ … إذا جاءَكُمُ الْمُؤْمِناتُ مُهاجِراتٍ فَامْتَحِنُوا هُنَّ … ﴾ _{المُمْتَحَنَة: ١٠}
ترجمه: … هنگامی که زنان باایمان در حالی که هجرت‌کننده‌اند به سوی شما آمدند، آنان را بیازمایید …
نوع حال: حال مفرد (مُهاجِراتٍ – منصوب با کسره به جای فتحه به عنوان جمع مؤنث سالم)

٢- ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنتُم حُرُمٌ .. ﴾ _{الْمائدَة: ٩۵}
ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! شکار را در حالی که مُحرِم هستید (در حالت احرامید) نکشید …
نوع حال: جمله اسمیه (وَأَنتُم حُرُمٌ – ترکیب واو حالیه + مبتدا و خبر در محل نصب)

٣- ﴿.وَجاؤرا أَباهُم عِشاءً يَبْكُونَ﴾ _{یُوسف: ١۶}
ترجمه: و شبانگاه در حالی که گریه می‌کردند، نزد پدرشان آمدند.
نوع حال: جمله فعلیه (يَبْكونَ – فعل مضارع و فاعل در محل نصب)

۴- ذَهَبَ الْعُمّالُ إلَی المَصْنَعِ نَشیطینَ.
ترجمه: کارگران در حالی که با‌نشاط و سرزنده بودند (بانشاط) به کارخانه رفتند.
نوع حال: حال مفرد (نَشيطينَ – منصوب با اعراب فرعی «یـ» به عنوان جمع مذكر سالم)

۵- رَجَعَ الْعامِلُ مِنْ عَمَلِهِ وَ هوَ تَعبانُ.
ترجمه: کارگر از کارش بازگشت در حالی که خسته بود.
نوع حال: جمله اسمیه (وَ هُوَ تَعْبانُ – ترکیب واو حالیه + مبتدا و خبر در محل نصب)

۶- نَظَرْتُ إلَى الْوَردَةِ مُتَفَتِّحَةً.
ترجمه: به گل سرخ در حالی که شکفته بود (شکفته) نگاه کردم.
نوع حال: حال مفرد (مُتَفَتِّحَةً – منصوب با تنوین نصب)

پاسخ تمرین ششم صفحه ۱۰۵ و ۱۰۶ درس هفتم عربی دوازدهم معارف اسلامی

اُلتَّمْرينُ السّادس: لِلتَّذكارِ، لِلتَّرْجَمَةِ.
«تمرین ششم: جهت یادآوری، جهت ترجمه.»

١- کَتَبَ: نوشت

قَدْ كُتِبَ التَّمرینُ:	لِمَ لا تَكْتُبينَ دَرْسَكِ؟
تمرین نوشته شده است.	چرا درسَت را نمی‌نویسی؟

لَمْ تَكْتُبي شَيئاً:	لا يَكْتُبْ عَلَى الشَّجَرِ:
چیزی ننوشتی / چیزی ننوشته‌ای	نباید روی درخت بنویسد / روی درخت ننویسد

٢- تَکاتَبَ: نامه‌نگاری کرد

الصَّديقانِ تكاتبا:	رَجاءً، تَكاتَبا:
آن دو دوست با یکدیگر نامه‌نگاری کردند	لطفاً با همدیگر نامه‌نگاری کنید

تَكاتَبَ الزَّمیلانِ:	أَنتُما تكاتَبْتُما:
آن دو همکار با یکدیگر نامه‌نگاری کردند	شما دو نفر با یکدیگر نامه‌نگاری کردید

٣- مَنَع: بازداشت، منع کرد

مُنِعْتُ عَنِ الْمَوادِّ السُّكَّريَّةِ:	لا تَمْنَعْنا عَنِ الْخُروجِ:
از مواد قندی (شیرینی‌جات) منع شدم	ما را از خارج شدن بازمدار (مانع خروج ما نشو)

اِمْنَعوا حَمْلَ الْجَوّالِ:	شاهَدْنا مانِعاً بِالطَّريقِ:
مانعِ حمل تلفن همراه شوید (آوردن گوشی همراه را ممنوع کنید)	مانعی در راه دیدیم.

۴- اِمتَنَعَ: خودداری کرد

كانَ الْحارِسُ قَدِ امْتَنَعَ عَنِ النَّوْمِ:	لا تَمْتَنِعوا عَنِ الْأكْلِ:
نگهبان از خوابیدن خودداری کرده بود.	از غذا خوردن خودداری نکنید (دست نکشید)

لَنْ نَمْتَنِعَ عَنِ الْخُروجِ:	لَيْتَنا امْتَنَعْنا عَنْهُ!
از خارج شدن خودداری نخواهیم کرد	ما از آن خودداری می‌کردیم (دست برمی‌داشتیم)!

۵- عَمِلَ: کار کرد، عمل کرد

لِمَ ما عَمِلْتُم پِواجِباتِگُم؟	أَ تَعْمَلونَ في الْمَصنَعِ؟
چرا به وظایف خود عمل نکردید؟	آیا در کارخانه کار می‌کنید؟

الْعُمَالُ مَشغولونَ بِالْعَمَلِ:	لَيسَ الْمَعْمَلُ مَفتوحاً:
کارگران مشغول به کار هستند.	آزمایشگاه (یا کارگاه) باز نیست.

۶- عامَلَ: رفتار كرد

إلهي، عامِلْنا بِفَضْلِكَ:	إلهي، لا تُعامِلْنا بِعَدْلِكَ:
خدای من، با بخشش و احسانت با ما رفتار کن.	خدای من، با عدالتت با ما رفتار نکن.

كانوا يُعامِلونَنا جَيِّداً:	مُعَلِّمُنا جَيِّدُ الْمُعامَلَةِ مَعَنا:
با ما به نیکی رفتار می‌کردند.	معلم ما با ما خوش‌رفتار است (رفتارش با ما نیکو است).

٧- ذَکَرَ: یاد کرد

قَدْ ذَكَرَ الْمُؤمِنُ رَبَّهُ:	قَدْ يَذْكُرُ الْأُستاذُ تَلاميذَهُ الْقُدَماءَ:
قطعاً مؤمن پروردگارش را یاد کرده است (یاد کرد).	استاد گاهی دانش‌آموزان قدیمی‌اش را یاد می‌کند.

ذُكِرْتَ بِالْخَيْرِ:	لَيتَ أَحِبَّتي يَذْكُرونَني!
به نیکی از تو یاد شد.	کاش دوستانم (عزیزانم) مرا یاد کنند (به یاد من باشند)!

٨- تَذَکَّرَ: به یاد آورد

جَدّي وَ جَدَّتي تَذَكَّراني:	رَجاءً، تَذَكَّرا زُمَلاءَنا:
پدربزرگ و مادربزرگم مرا به یاد آوردند.	لطفاً همکارانمان (هم‌کلاسی‌هایمان) را به یاد بیاورید.

لا أَتَذَكَّرْك يا زَميلي:	سَيَتَذَكَّرْنَا الْمُدَرِّسُ:
ای همکارم (هم‌کلاسی‌ام)، تو را به یاد نمی‌آورم.	معلم ما را به یاد خواهد آورد.

نکته: شما دانش آموزان عزیز پایه دوازدهم متوسطه دوم، برای دسترسی سریع و بهتر به ترجمه و جواب تمرینات درس های کتاب عربی دوازدهم معارف اسلامی، می توانید با اضافه کردن کلمه «ماگرتا» در سرچ های درسی خود، به مطلب مورد نظرتان دست پیدا کنید.

جواب درس بعدی: جواب تمرین های درس هشتم عربی دوازدهم معارف اسلامی

جواب درس قبلی: جواب تمرین های درس پنجم عربی دوازدهم معارف اسلامی

✅ در انتها امیدواریم که این گام به گام تمرینات درس 7 هفتم کتاب عربی دوازدهم متوسطه دوم رشته علوم و معارف اسلامی، برای شما دانش آموزان عزیز مفید بوده باشد و از آن استفاده و بهره برده باشید.