معنی و آرایه های ادبی و زبانی درس هفدهم سپیده دم فارسی دهم

معنی و آرایه های ادبی و زبانی درس 17 هفدهم سپیده دم فارسی دهم ؛ در این مقاله به معنی لغات و کلمات ، آرایه ها و قلمرو زبانی و ادبی شعر درس ۱۷ هفدهم سپیده دم کتاب ادبیات فارسی دهم رشته های نظری ریاضی ، تجربی و انسانی متوسطه دوم پرداخته ایم. در ادامه با بخش آموزش و پرورش ماگرتا همراه ما باشید

بعدی: معنی و آرایه های گنج حکمت مزار شاعر درس هفدهم فارسی دهم
معنی و آرایه های ادبی و زبانی درس ۱۸ هجدهم فارسی دهم
جواب سوالات قلمرو زبانی، ادبی و فکری درس هجدهم فارسی دهم
معنی روان خوانی سه پرسش فارسی دهم
جواب درک و دریافت روان خوانی سه پرسش فارسی دهم

مفهوم ، معنی کلمات و آرایه های ادبی و زبانی درس ۱۷ فارسی دهم

تو را « جنوب » نامیدم / ای که ردای حسین را بر دوش / و خورشید کربلا را در بر داری

معنی: (ای امام موسی صدر) تو را جنوب (که مرکز مبارزه و جایگاه شروع انقلاب تو بر ضد دشمن صهیونی است) نامیدم، تو که بالاپوش امام حسین را بر شانه انداخته ای و او را به عنوان الگو در برابر خود داری و راهش را ادامه می دهی.

قلمرو زبانی: منظور از جنوب، جنوب لبنان است
ردا: بالا پوش
بر: کنار، آغوش
دوش: شانه

قلمرو ادبی: جان بخشی در همه بیت‌ها
ردای حسین را بر دوش داشتن و خورشید کربلا را در بر داشتن: کنایه از ادامه دادن راه امام حسین و او را الگو قرار دادن است
خورشید کربلا: استعاره از امام حسین
تلمیح به داستان کربلا
جناس همسان: بر نخست و بر دوم
جناس ناهمسان: در، بر

پیام: ادامه دادن راه امام حسین.

ای سرخ گل که فداکاری پیشه کردی / ای انقلاب زمین که با انقلاب آسمان برین / پیوند خورده ای

معنی: ای لبنان و امام موسی صدر که از خود گذشته و فداکاری راه و رسم تان است ، ای سرزمینی که سرچشمه انقلابات هستی ،انقلابی آسمانی و الهی . (انقلاب لبنان و مردمانش مادی و زمینی نیست و با اهداف دینی و آسمانی پیوند دارد..)

قلمرو زبانی: پیشه: شغل
برین: بالایی

قلمرو ادبی: ای سرخ گل: جان بخشی
سرخ گل، انقلاب زمین: استعاره از جنوب لبنان و امام موسی صدر

پیام: جانفشانی برای میهن

ای سرزمینی کز خاکت خوشه های گندم می روید و پیامبران برمی خیزند.

معنی: ای سرزمین حاصلخیز و پر برکتی که زادگاه و جایگاه بسیاری از پیامبران هستی.

قلمرو زبانی: روییدن: (بن ماضی: رست، بن مضارع: روی)

قلمرو ادبی: گندم: نماد نعمت و حاصلخیزی
خوشه های گندم می روید: کنایه از اینکه لبنان حاصل خیز است.
و پیامبران بر می خیزند: این سرزمین پیامبر خیز و مقدس است
تلمیح به تولد و زندگانی بسیاری از پیامبران الهی در این سرزمین لبنان و فلسطین دارد.

پیام: ستایش میهن.

تو را جنوب نامیدم / ای کشتی های صیادی که مقاومت پیشه کرده اید / ای ماهی دریا که مقاومت پیشه کرده ای / ای دفترهای شعری که مقاومت پیشه کرده اید / ای روزهای عاشورا!

معنی: همه مردم لبنان يکپارچه در برابر ستم ایستادگی و مقاومت می ورزند.

قلمرو زبانی: صیادی: ماهیگیری
مقاومت: پایداری
پیشه: شغل

قلمرو ادبی: کشتی های صیادی: مجاز از ماهی گیران و ملوانان یا جانبخشی
ای ماهی دریا: جانبخشی
دفترهای شعری: مجاز از سرایندگان مقاومت
ای روزهای عاشورا: جانبخشی، تلميح. ( کشتی های صیادی، ماهی دریا، دفتر های شعر، مجاز از تمام مردم لبنان از هر قشر و گروه است.)

پیام: ایستادگی همه مردم لبنان.

تو را جنوب نامیدم / تو را آبها و خوشه ها و ستاره غروب نامیدم / تو را سپیده دمی در انتظار زاده شدن / و پیکری در اشتیاق شهادت نامیدم / تو را انقلاب و شگفتی و تغییر نامیدم / تو را پاک و پاکیزه و ارجمند و توانا نامیدم

معنی: ای امام موسی صدر: تو را نماد مقاومت مردم جنوب لبنان ( شیعیان ) تو را چون آبهای پاک و زلال، خوشه های با برکت گندم ، ستاره ی درخشان و هدایت گر غروب که مانند راهنما برای مبارزان هستی ، سپیده دم ظهور و زایشی دوباره، جسم و جانی شیفته ی شهادت، تو رستاخیز و قیامی مقدس هستی که سرآغاز تغییر و شگفتی است و اندیشه مبارزه با اشغالگران را بنیان نهادی و تو را پاک و ارجمند و مصمم و قدرتمند نامیدم.

قلمرو زبانی: نامیدم: ماضی ساده اول شخص مفرد
پیکر: کالبد، تن، جثّه

قلمرو ادبی: جانبخشی
واژه آرایی: تو را، نامیدم
آب: نماد پاکی
ستاره غروب: نماد درخشش و آگاهی
غروب، سپیده دم: تضاد
تو را آنها و…: تشبیه پنهان

پیام: مردم لبنان در پی شکوفایی، شهادت و دگرگونی اند.

تو را جنوب نامیدم / ای چون سبزه برآمده از دفتر روزگاران / ای مسافر دیرین بر روی خار و درد / ای چون ستاره، فروزان / ای چون شمشیر، درخشان / بگذار بوسه زنیم بر شمشیری که در دستان توست / بگذار گرد و خاک قدمهایت را برگیریم.

معنی: تو را جنوب نامیدم، زیرا چون سرسبزی آن همیشه در راه مبارزه ، باطراوت و بانشاط هستی. ای کسی مقاومت و ظلم ستیزی تو قدیمی و طولانی است، تو زاده‌ی درد و رنجی‌. ای که چون ستاره راهنمای مبارزانی ، بگذار توو راهت را که همان مقاومت است احترام و تایید کنیم و با این احترام و قدر شناسی، یاری گر تو باشیم و خستگی را از تو بزداییم.

قلمرو زبانی: بر آمده: رشد یافته ، رسته
دیرین: کهن
فروزان: تابان؛ درخشان
خار: تیغ گیاهان
درخشان: تابان
گذاشتن: اجازه دادن

قلمرو ادبی: چون سبزه بر آمده؛ چون ستاره فروزان؛ چون شمشیر درخشان: تشبيه
دفتر روزگاران: اضافه تشبیهی بر روی خار و درد بودن: کنایه از «در رنج و دشواری بودن»
بوسه زدن: کنایه از بزرگ داشتن
شمشیر: نماد ستیز و پیکار
گرد و خاک چیزی را بر گرفتن: کنایه از «بزرگ داشتن»
بگذار: تکرار

پیام: بزرگداشت لبنان و نبرد برای پاسداری از میهن

ای سرور بارانها و فصلها، / تو را عطری نامیدم که در غنچه ها خانه دارد / تو را پرستو نامیدم / ای سرور سروران، / ای برترین حماسه!

معنی: تو بسیار پاک و ارجمندی. تو مانند بوی غنچه، دلآویزی و همه خانه های لبنان حضور تو را حس می کنند (الهام بخشی). تو مانند پرستو پیام آور بهار و رهایی و خوش خبری هستی. ای کسی که بزرگ ترین حماسه، یعنی مقاومت و اتحاد در برابر اشغالگران را آفریدی.

قلمرو زبانی: سرور: بزرگ، سالار
حماسه: دلاوری، شجاعت

قلمرو ادبی: تو را عطری … دارد؛ تو را پرستو نامیدم: تشبيه
اغراق: ای سرور باران ها و فصل ها
پرستو: نماد خوش خبری و بشارت
واژه آرایی: سرور
باران: نماد پاکی
فصل: نماد دگرگونی

پیام: بزرگداشت لبنان

دریا متنی نیلگون است / که علی آن را می نویسد / و مریم هر شب، روی شن‌ها / به انتظار مهدی می نشیند / و گل‌هایی را می چیند / که از انگشتان شهیدان می رویند

معنی: مردان لبنان با اتحاد یکپارچگی چون دریایی سهمگین سرنوشت کشور را رقم می زنند و زنان این سرزمین فرزندانی تربیت می کنند و در انتظار حضرت مهدی (عج) هستند و از دستاورد شهیدان بهره می برند.

قلمرو زبانی: نیلگون: همانند نیل آبی رنگی

قلمرو ادبی: نیلگون: تشبيه
دریا … است: تشبيه
تلمیح به داستان حضرت مهدی و موضوع انتظار در شیعه
علی و مریم: نماد زن و مرد لبنانی.
گل: دست‌ آورد شهادت شهیدان (آزادی، استقلال)

پیام: بزرگداشت شهید.

تاریخ، روزی، روستای کوچکی را / از روستاهای جنوب به یاد خواهد آورد. که «معرکه» خوانده می شود / روستایی که با «صدرش»، با سینه اش / از شرافت خاک و کرامت انسان بودن دفاع کرد

معنی: تاریخ نگاران روزی جانبازی های مردم روستاهای جنوب لبنان را به یاد می آورد. مردم این روستا با همه توان و با رهبر خود (امام موسی صدر) از سرزمین خود و انسانیت دفاع کردند.

قلمرو زبانی: معرکه: آوردگاه، رزمگاه، نام روستایی که در جنوب لبنان نماد مقاومت در برابر صهیونیست‌هاست
صدر: سینه (صدور = جمع)؛ امام موسی صدر

قلمرو ادبی: تاریخ: مجاز از تاریخ نگاران
صدر: ایهام
خاک: مجاز از سرزمین

پیام: بزرگداشت لبنان

سرورم! ای سرور آزادگان / در زمانه سقوط و ویرانی / جز تو، کسی نمانده است / که در زندگی ما نخل و عتب و تاکستان بکارد / جز تو کسی نمانده است؛ / مگر تو / مگر تو / پس درهای امید و روشنایی را به روی ما بگشای!

معنی: ای رهبر و بزرگ آزادگان! روزگار ما که روزگار سقوط اخلاقی و ویرانی است و همه به فکر خود و تسلیم در برابر اشغالگران هستند. تنها تو هستی که به ما زندگی و نشاط می دهی و ما را به آینده امیدوار می سازی .

قلمرو زبانی: نخل: درخت خرما، خرمابن
عنب: انگور
تاکستان: باغ انگور (تاک: درخت انگور ، مو)
سرور: سالار
سقوط: فرو افتادن
گشودن: باز کردن

قلمرو ادبی: در امید و روشنایی: اضافه استعاری
کل عبارت بالا: اغراق

پیام: بزرگداشت لبنان

توجه: برای مشاهده پاسخ سوالات درس هفدهم فارسی دهم، وارد لینک «جواب سوالات درس ۱۷ فارسی دهم» شوید.

قبلی: جواب درک و دریافت روان خوانی طراران فارسی دهم
معنی و آرایه های روان خوانی طراران فارسی دهم
جواب سوالات کارگاه متن پژوهی درس شانزدهم فارسی دهم
معنی کلمات و آرایه های درس شانزدهم فارسی دهم
جواب درس ۱۵ آزاد فارسی دهم ادبیات بومی ۲

توجه: شما دانش آموز پایه دهم رشته های نظری ریاضی ، تجربی و انسانی می توانید برای دسترسی سریع و آسان تر به معنی کلمات و جواب سوالات تمرین درس های کتاب ادبیات فارسی دهم متوسطه دوم ، در انتهای عنوان خود عبارت «ماگرتا» را نیز در گوگل جستجو کنید.

در انتها امیدواریم که مقاله معنی ، مفهوم و قلمرو و آرایه های ادبی و زبانی درس ۱۷ هفدهم سپیده دم کتاب ادبیات فارسی دهم متوسطه دوم ؛ برای شما دانش آموزان عزیز مفید بوده باشد.